Αγάπη—Η ‘Υπερέχουσα Οδός’
«Πολύ υπερέχουσαν οδόν σάς δεικνύω.»—1 Κορ. 12:31.
1. Με ποια συμβουλή συνώψισε ένας γηραιός ιστορικός τη μελέτη του για τα ανθρώπινα γεγονότα;
«Αγαπάτε αλλήλους.» Ένας ιστορικός ηλικίας 92 ετών συνώψισε τη μακρά του μελέτη για ανθρώπινα γεγονότα, με το να δώση αυτή τη σύντομη συμβουλή. «Το τελικό μου μάθημα ιστορίας,» δήλωσε ο Γουίλ Ντιούραντ, «είναι το ίδιο μ’ εκείνο του Ιησού. . . . απλώς δοκιμάστε το. Η αγάπη είναι το πιο πρακτικό πράγμα στον κόσμο.»
2. Τι είπε ο Ιησούς Χριστός δίνοντας στους ακολούθους του μια ‘καινή εντολή’;
2 Ο Ιησούς Χριστός, το τελευταίο βράδυ της επίγειας ζωής του, είπε στους ακολούθους του: «Εντολήν καινήν σας δίδω, Να αγαπάτε αλλήλους καθώς εγώ σας ηγάπησα και σεις να αγαπάτε αλλήλους. Εκ τούτου θέλουσι γνωρίσει πάντες ότι είσθε μαθηταί μου, εάν έχητε αγάπην προς αλλήλους.» (Ιωάν. 13:34, 35) Ποιο, λοιπόν, θα ήταν το κύριο διακριτικό γνώρισμα των αληθινών ακολούθων του Ιησού; Είναι σαφές ότι θα αγαπούσαν αλλήλους, θα είχαν εξέχουσα αγάπη μεταξύ τους. Αλλά πώς αυτή η εντολή ήταν «καινή εντολή;» Πώς επρόκειτο να αγαπούν ο ένας τον άλλον όπως τους αγάπησε και ο Ιησούς;
ΟΠΩΣ Ο ΙΗΣΟΥΣ ΑΓΑΠΗΣΕ ΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ ΤΟΥ
3. Με ποια έννοια η εντολή του Ιησού περί αγάπης ήταν ‘καινή;
3 Ο Ιησούς, λίγο προτού δώση την ‘καινήν εντολήν,’ έπλυνε ταπεινά τα πόδια των αποστόλων του. Η πράξις του σ’ εκείνη την περίπτωσι δείχνει στους Χριστιανούς ότι πρέπει να υπηρετούν στοργικά τους ομοπίστους τους, εκτελώντας μάλιστα και ταπεινές εργασίες γι’ αυτούς. (Ιωάν. 13:1-16) Αλλ’ αυτό δεν ήταν το όλο περιεχόμενο της ‘καινής εντολής.’ Αυτή η εντολή περί αγάπης ήταν ‘καινή’ κατά το ότι προχωρούσε πιο πέρα από το νόμο που είχε δοθή στους Ισραηλίτες μέσω τον Μωυσέως, κάτω από τον οποίο νόμο ευρίσκοντο τότε ο Ιησούς και οι μαθητές του. Ο νόμος ώριζε: «Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν.» (Λευιτ. 19:18· Ματθ. 22:39) Απαιτείτο αγάπη για τον πλησίον, αλλά όχι και αυτοθυσιαστική αγάπη που θα έφθανε ως το σημείο να δώση κανείς τη ζωή του για κάποιον συνάνθρωπο.
4. Πώς ο Ιησούς έδειξε το είδος της αγάπης που απαιτείται από την ‘καινή εντολή’;
4 «Μεγαλητέραν ταύτης αγάπην δεν έχει ουδείς,» είπε ο Ιησούς, «του να βάλη τις την ψυχήν αυτού υπέρ των φίλων αυτού.» (Ιωάν. 15:13) Εν τούτοις, αυτό είναι εκείνο που έκανε ο Ιησούς προσφέροντας τη ζωή του ως λύτρο για το ατελές, αμαρτωλό και θνήσκον ανθρώπινο γένος. (Ματθ. 20:28· Ιωάν. 3:16· 10:14-18· Ρωμ. 5:12· 6:23) Πραγματικά, η επίγεια ζωή του Ιησού και ο θάνατός του έδιναν παράδειγμα της αγάπης που απαιτείται κάτω απ’ αυτή την ‘καινή εντολή.’ Κάτω από την κατεύθυνσι του Χριστού, ο Χριστιανός δεν πρέπει να κάνη το καλό μόνο όταν παρουσιάζεται η ευκαιρία, αλλά να λαμβάνη την πρωτοβουλία να βοηθή τους άλλους πνευματικά ή με κάποιον άλλο τρόπο.
5. Ποια είναι μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις της αγάπης;
5 Ο ακόλουθος του Ιησού Χριστού πρέπει να εργάζεται ενεργώς για το καλό του πλησίον του. Και ποια είναι μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις της αγάπης; Είναι η κήρυξις των «αγαθών νέων,» στους άλλους και η μαθήτευσίς τους, διότι αυτό μπορεί να καταλήξη στο ν’ αποκτήσουν αιώνια ζωή! Γι’ αυτό, ο Χριστιανός πρέπει ‘ουχί μόνο να μεταδίδη το ευαγγέλιον του Θεού αλλά και την ψυχή του’ με το να συνεργάζεται και να βοηθή εκείνους που δέχονται αυτό το άγγελμα. (1 Θεσ. 2:8) Πραγματικά, πρέπει να είναι πρόθυμος να παραδώση την ψυχή ή ζωή του γι’ αυτούς.—1 Ιωάν. 3:16.
6. Σε τι βαθμό έπρεπε να αγαπούν τον Ιησού οι ακόλουθοί του;
6 Ο Ιησούς, ενεργώντας από αγάπη, δεν ακολούθησε την πορεία της ελαχίστης αντιστάσεως. Αντιθέτως, ‘οι ονειδισμοί των ονειδιζόντων τον Θεό επέπεσον επ’ αυτόν,’ και ακολούθησε σταθερά την οδό της μεγίστης αντιστάσεως από μέρους του Σατανά και των οργάνων του. (Ρωμ. 15:3) Η ζωή, λοιπόν, δεν επρόκειτο να είναι εύκολη για τους αληθινούς ακολούθους του Χριστού. Γι’ αυτό, ο Ιησούς τόνισε ότι έπρεπε να τον αγαπούν περισσότερο κι από τους πιο στενούς συγγενείς τους, ακόμη μάλιστα κι από την ίδια τη ζωή τους. (Λουκ. 14:25-27) Βέβαια, οι μαθητές του Ιησού έπρεπε ν’ αγαπούν τους συντρόφους τους στην υπηρεσία του Ιεχωβά και να παράγουν πνευματικούς καρπούς, ακόμη κι όταν αντιμετώπιζαν έντονο διωγμό.—Μάρκ. 10:29, 30· Ιωάν. 15:8.
Ο ΠΑΥΛΟΣ ΔΕΙΧΝΕΙ ΜΙΑ «ΥΠΕΡΕΧΟΥΣΑΝ ΟΔΟΝ»
7, 8. Ποια ήταν η ‘υπερέχουσα οδός’ που αναφέρει ο απόστολος Παύλος στο εδάφιο 1 Κορινθίους 12:31 και ποιων πραγμάτων υπερέχει;
7 Ο Χριστιανός απόστολος Παύλος τόνισε τη σπουδαιότητα της αγάπης όταν έγραφε στους ομοπίστους στην Κόρινθο. Εκείνο τον καιρό, τα αντίτυπα των Αγίων Γραφών ήσαν λίγα, και η γνώσις απ’ αυτές τις Γραφές μετεδίδετο κυρίως προφορικά. Τα θαυματουργικά, λοιπόν, χαρίσματα του πνεύματος (η ειδική γνώσις, η ομιλία άλλων γλωσσών, και λοιπά) ήσαν ζωτικά για την εκκλησία. «Και έτι,» έγραψε ο Παύλος, «πολύ υπερέχουσαν οδόν σάς δεικνύω.» (1 Κορ. 12:4-11, 27-31) Ποια ήταν αυτή η υπερέχουσα οδός;
8 Ήταν η οδός της αγάπης, και η σημασία της τονίσθηκε με τα εξής λόγια: «Εάν λαλώ τας γλώσσας των ανθρώπων και των αγγέλων [τα πνεύματα έχουν τη δική τους γλώσσα], αγάπην δε μη έχω, έγεινα χαλκός ηχών ή κύμβαλον αλαλάζον [λόγω ελλείψεως βάθους]. Και εάν έχω προφητείαν και εξεύρω πάντα τα μυστήρια και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε να μετατοπίζω όρη [είτε εμπόδια σαν όρη είτε κατά γράμμα όρη, αν αυτό είναι το θέλημα του Θεού], αγάπην δε μη έχω, είμαι ουδέν. Και εάν πάντα τα υπάρχοντά μου διανείμω, και εάν παραδώσω το σώμα μου δια να καυθώ, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι.»—1 Κορ. 13:1-3· Μάρκ. 11:23.
9. Αν δεν ζούμε σύμφωνα με την «υπερέχουσαν οδόν» της αγάπης, τι αληθεύει για τις προσπάθειές μας στην υπηρεσία του Θεού;
9 Και πράξεις ακόμη που θα μπορούσαν με άλλο τρόπο να έχουν αξία, γίνονται ‘νεκρά έργα’ αν το κίνητρό τους δεν είναι η αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον. (Ματθ. 22:37-39· Εβρ. 6:1) ‘Ο κόπος της αγάπης’ είναι ουσιώδης. (1 Θεσ. 1:2, 3) Όλες οι προσπάθειές μας και οι θυσίες που κάναμε στην υπηρεσία του Θεού δεν είναι τίποτα αν δεν ζούμε σύμφωνα με την «υπερέχουσαν οδόν» της αγάπης. Δεν θα μπορούσαν όλοι οι πρώτοι Χριστιανοί να κάνουν μεγάλα έργα, θεραπείες, να μιλούν ξένες γλώσσες και να μεταφράζουν κάτω από την επίδρασι του πνεύματος του Θεού. (1 Κορ. 12:29, 30) Αλλά όλοι μπορούσαν να επιδεικνύουν αγάπη, έναν καρπό του αγίου πνεύματος του Ιεχωβά που πρέπει να καλλιεργούν όλοι οι Χριστιανοί.—Γαλ. 5:22· 1 Ιωάν. 4:16.
ΠΡΟΤΥΠΑ ΑΓΑΠΗΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΜΙΜΗΘΟΥΜΕ
10. Πώς ο Ιεχωβά μάς έδωσε ένα παράδειγμα ως προς την επίδειξι αγάπης;
10 Και ο Ιεχωβά Θεός και ο Υιός του ο Ιησούς Χριστός μάς έδωσαν παραδείγματα ως προς την εκδήλωσι αγάπης. Σκεφθήτε το εξής: Η φυσική κτίσις αποτελεί εκδήλωσι της αγάπης του Θεού, διότι παρέχει άφθονες ενδείξεις φροντίδας για την υγεία, την ευχαρίστησι και την ευημερία της ανθρωπότητας. Οι άνθρωποι δεν δημιουργήθηκαν απλώς για να υπάρχουν. Συνήθως γεύονται την τροφή, μυρίζουν τα ευώδη άνθη, παρατηρούν τα διάφορα χρώματα και τις ομορφιές της κτίσεως, απολαμβάνουν τη συντροφιά των συνανθρώπων τους και γελούν με τα αστεία που κάνουν τα παιχνιδιάρικα ζώα, για να μην αναφέρωμε και για τις πολλές άλλες, απολαύσεις της ζωής. (Ψαλμ. 139:14) Οι εκδηλώσεις του ανιδιοτελούς ‘δίδειν’ του Ιεχωβά με αγάπη περιλαμβάνουν και την πλάσι του ανθρώπου κατ’ εικόνα και ομοίωσί Του, με την ικανότητα για αγάπη και πνευματικότητα. (Γεν. 1:26, 27) Η προμήθεια μιας παραδεισιακής κατοικίας και η βέβαιη υπόσχεσις για ένα αποκαταστημένο επίγειο παράδεισο δείχνουν, επίσης, την αγάπη του Θεού, καθώς επίσης και την αποκάλυψι του εαυτού του στην ανθρωπότητα μέσω του θεόπνευστου Λόγου του και του αγίου του πνεύματος. (Λουκ. 23:43· 1 Κορ. 2:10-13) Και, φυσικά, η αγάπη του Ιεχωβά δείχνεται επίσης από την προμήθεια που έκανε για την απολύτρωσι του ανθρωπίνου γένους από την αμαρτία και το επακόλουθό της, τον θάνατο.—Ρωμ. 5:7, 8.
11, 12. Με τι τρόπους ο Υιός του Θεού επέδειξε αγάπη για το ανθρώπινο γένος;
11 Ο Υιός του Θεού είχε αγάπη για την ανθρωπότητα ακόμη και στην προανθρώπινη ύπαρξί του. Με τη μορφή της προσωποποιημένης σοφίας, αποκαλύπτεται ως ‘δημιουργών’ ή ‘πρωτεργάτης’ του Θεού, ο οποίος υπηρετούσε με χαρά και είπε: «Η τρυφή μου ήτο μετά των υιών των ανθρώπων.» (Παρ. 8:30, 31, ΜΝΚ· Ιωάν. 1:1, 14) Έχοντας, λοιπόν, υπ’ όψιν την ανάγκη λυτρώσεως του ανθρωπίνου γένους, ο Ιεχωβά εξέλεξε κάποιον που αγαπούσε ιδιαίτερα το ανθρώπινο γένος—τον μονογενή Του Υιό, ο οποίος «εαυτόν εκένωσε λαβών δούλου μορφήν, γενόμενος όμοιος με τους ανθρώπους.» (Φιλιπ. 2:5-7) Πράγματι, ο Υιός του Θεού επέδειξε αυτοθυσιαστική αγάπη με το να γίνη άνθρωπος.
12 Η αγάπη, επίσης, ήταν έκδηλη στη διδασκαλία του Ιησού Χριστού και στο λεπτό σεβασμό του προς τους άλλους. Όταν είδε ένα μεγάλο πλήθος, «εσπλαγχνίσθη δι’ αυτούς και εθεράπευσε τους αρρώστους αυτών.» «Επειδή ήσαν ως πρόβατα μη έχοντα ποιμένα,» ο Ιησούς τούς σπλαγχνίσθηκε και «ήρχισε να διδάσκη αυτούς πολλά.» (Ματθ. 14:14· Μάρκ. 6:34) Φυσικά, ο Ιησούς Χριστός επέδειξε υπερέχουσα αγάπη με το να πεθάνη πάνω σ’ ένα ξύλο για να προμηθεύση ένα «λύτρον αντί πολλών.» (Ματθ. 20:28· Φιλιπ. 2:8) Με αυτόν και με πολλούς άλλους τρόπους, και ο Ιεχωβά και ο Ιησούς παρέχουν πρότυπα αγάπης για να τα μιμηθούν οι Χριστιανοί.—Ιωάν. 13:34· 1 Ιωάν. 4:10.
«ΕΧΕΤΕ ΕΝΘΕΡΜΟΝ . . . ΑΓΑΠΗΝ» ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΟΜΟΠΙΣΤΟΥΣ
13. (α) Ο Πέτρος προέτρεπε τους ομοπίστους του να έχουν ποιο είδος αγάπης προς αλλήλους, και υπάρχει ένδειξις ότι υπήρχε αυτή η αγάπη μεταξύ τους; (β) Τι επίδρασι έχει η αγάπη στους σημερινούς Χριστιανούς;
13 Η αγάπη αντανακλάται στην προθυμία του ατόμου να δώση από τον εαυτό του και αποτελεί τη βάσι της ευσεβούς ζωής. (Ψαλμ. 110:3) Ο απόστολος Πέτρος προέτρεπε τους ομοίους με αυτόν λάτρεις του Ιεχωβά, να ‘έχουν ένθερμον την εις αλλήλους αγάπην.’ (1 Πέτρ. 4:8) Το ότι αυτή η αγάπη υπήρχε μεταξύ των πρώτων Χριστιανών καταδεικνύεται από τις εκφράσεις τους, διότι είναι γνωστό ότι ανεφέροντο ή απευθύνοντο προς αλλήλους με στοργικά λόγια—«τέκνα μου αγαπητά,» «τον αγαπητόν, τον οποίον εγώ αγαπώ εν αληθεία,» και λοιπά. (1 Κορ. 4:14· 3 Ιωάν. 1) Μια παρόμοια αγάπη μεταξύ των αληθινών Χριστιανών σήμερα είναι ενθαρρυντική και στηρίζει ένα άτομο στη διάρκεια δοκιμασιών. Η αγάπη «οικοδομεί.» (1 Κορ. 8:1) Παρά την εναντίωσι και τους διωγμούς, δεν είμεθα μόνοι μας σ’ έναν κόσμο που στερείται αγάπης. Οι Χριστιανοί γνωρίζουν ότι οι πνευματικοί αδελφοί και αδελφές τους πραγματικά τούς αγαπούν, και αυτός ο «τέλειος σύνδεσμος ενότητος» τούς βοηθεί ν’ αντιμετωπίζουν το μέλλον μ’ εμπιστοσύνη.—Κολ. 3:14, ΜΝΚ.
14. (α) Πώς ο Παύλος δίνει μια επιτομή της αγάπης στα εδάφια 1 Κορινθίους 13:4-8; (β) Ποια ερωτήματα μπορεί να βοηθήσουν ένα Χριστιανό να εκδηλώση αγάπη σύμφωνα με τα λόγια του Παύλου;
14 Το ζήτημα όμως είναι: Πόσο καλά επιδεικνύομε εμείς προσωπικά αγάπη για τους ομοπίστους μας; Η θεόπνευστη επιτομή της αγάπης του αποστόλου Παύλου μάς βοηθεί να δοκιμάζωμε την ιδιότητα της αγάπης μας προς αλλήλους. Παρακαλείσθε να διαβάσετε τα εδάφια 1 Κορινθίους 13:4-8. Κατόπιν διαθέστε χρόνο για να κάνετε στοχασμούς πάνω σ’ αυτά τα λόγια στο φως των επομένων ερωτήσεων:
Είμαι ‘μακρόθυμος και αγαθός,’ δείχνοντας υπομονητική μακροθυμία σε δυσμενείς περιστάσεις;
Αποφεύγω τον φθόνο, σε περιπτώσεις όπως όταν εγώ παραμερίζωμαι και ανατίθενται ωρισμένα προνόμια σε κάποιον άλλο αδελφό μέσα στην εκκλησία;
Είμαι ταπεινός αντί να ‘αυθαδιάζω,’ να κομπάζω για όσα μπορεί να μου επέτρεψε ο Ιεχωβά να επιτύχω στην υπηρεσία του;
Μήπως ‘ασχημονώ,’ φέρομαι απρεπώς στους τρόπους μου ή στον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρομαι σε ωρισμένους συγχριστιανούς;
Μήπως ‘ζητώ τα δικά μου συμφέροντα,’ όπως στο σχετικά μικρό ζήτημα να παραγκωνίζω τους άλλους στις Χριστιανικές συνελεύσεις;
Ως πρεσβύτερος, λόγου χάρι, μήπως ‘παροξύνομαι’ απλώς επειδή οι άλλοι δεν μπορούν ν’ ανταποκριθούν γρήγορα σε Γραφικές συμβουλές;
Μήπως ‘διαλογίζομαι το κακόν,’ δηλαδή κρατάω λογαριασμό για τις βλάβες, τα σφάλματα που έγιναν πριν από χρόνια, ή συγχωρώ τους ομοπίστους αδελφούς και αδελφές μου, όπως κι εγώ επιθυμώ τη συγχωρητικότητά τους;
Με τη συνομιλία μου, δείχνω ότι αποφεύγω την αδικία του κόσμου, ενώ, αντιθέτως, χαίρομαι στην αλήθεια;
‘Υπομένω τα πάντα,’ χωρίς ν’ αναμένω τελειότητα από ατελείς συγχριστιανούς;
Είμαι άτομο που ‘πιστεύει τα πάντα,’ χωρίς ν’ αποδίδη αδίκως κακά ελατήρια σε ομοπίστους;
‘Ελπίζω τα πάντα,’ ελπίζοντας πραγματικά σε ό,τι υπάρχει μέσα στο Λόγο του Θεού και βασίζονται οι ελπίδες μου αληθινά σ’ αυτόν;
Έχω το είδος της αγάπης για τον Θεό που θα με καταστήση ικανό να ‘υπομείνη τα πάντα,’ περιλαμβανομένου και του διωγμού ως Χριστιανός;
Ερωτήσεις όπως αυτές μπορούν κάλλιστα να βοηθήσουν τον Χριστιανό στις προσπάθειες του να εκδηλώση αγάπη.
15. Τι υπεκίνησε η αγάπη το λαό του Ιεχωβά να κάνη για τους έχοντες ανάγκη συλλάτρεις του;
15 Πολυάριθμοι, πράγματι, είναι οι τρόποι εκδηλώσεως αγάπης για τους ομοπίστους. Παραδείγματος χάρι, η αγάπη μάς υποκινεί να τους βοηθούμε υλικά όταν υπάρχη τέτοια ανάγκη. (Ιακ. 2:14-17) Σύμφωνα μ’ αυτά, ο λαός του Ιεχωβά βοήθησε τούς έχοντες ανάγκη αδελφούς της ίδιας με αυτόν λατρείας σε ερειπωμένες από τους πολέμους χώρες μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στη διάρκεια μιας διετούς παγκόσμιας εκστρατείας για την υποβοήθησι αυτών που είχαν ανάγκη, επιδείχθηκε αγάπη από τους μάρτυρες του Ιεχωβά στις Ηνωμένες Πολιτείες, στον Καναδά, στην Ελβετία, στη Σουηδία και σε άλλες χώρες, οι οποίοι πρόσφεραν ρουχισμό και χρήματα για την αγορά τροφίμων για τους Χριστιανούς της Αυστρίας, του Βελγίου, της Βουλγαρίας, της Κίνας, της Τσεχοσλοβακίας, της Δανίας, της Αγγλίας, της Φιλλανδίας, της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ελλάδας, της Ουγγαρίας, της Ιταλίας, της Ολλανδίας, της Νορβηγίας, της Δημοκρατίας των Φιλιππίνων, της Πολωνίας και της Ρουμανίας. Επί πλέον, στο πέρασμα των ετών, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ευχαρίστως προμήθευσαν υλική βοήθεια, ανάλογα με τις ανάγκες, όταν ομόπιστοί τους υπήρξαν θύματα φυσικών καταστροφών.
16. Τι επίδρασι πρέπει να έχη η Χριστιανική αγάπη στους διωρισμένους πρεσβυτέρους της εκκλησίας;
16 Η Χριστιανική αγάπη κάνει, επίσης, τους διορισμένους πρεσβυτέρους των εκκλησιών να είναι προσιτοί, κατανοητοί. Αυτό θα αληθεύη αν οι πρεσβύτεροι μιμούνται τις οδούς του Ιεχωβά, για τον οποίο λέγεται το εξής: «Όσον είναι το ύψος του ουρανού υπεράνω της γης, τόσον μέγα είναι το έλεος αυτού προς τους φοβουμένους αυτόν.» (Ψαλμ. 103:10-14) Μια ταπεινή, στοργική στάσις υποκινεί τους Χριστιανούς επισκόπους να καταβάλλουν επιμελείς προσπάθειες για να βοηθούν πνευματικά τους ομοπίστους τους.
17. Με ποιους τρόπους θα μπορούσε να δειχθή αγάπη για τους γηραιούς και αναπήρους Χριστιανούς;
17 Εν τούτοις, η Χριστιανική αγάπη θα υποκινήση όλα τα ευσεβή άτομα, όχι μόνο τους διορισμένους πρεσβυτέρους, να είναι συνεργατικοί και εξυπηρετικοί στις σχέσεις τους με τους ομοπίστους τους λάτρεις του Ιεχωβά. Παραδείγματος χάρι, η αγάπη μπορεί να μας υποκινήση να κάνωμε τα ψώνια των γηραιών και αναπήρων Χριστιανών. Μπορεί να μας παρακινήση να διαβάζουμε σ’ αυτούς την Αγία Γραφή και τις Χριστιανικές εκδόσεις, αν είναι ανάγκη. Και μπορεί να υπάρξουν ευκαιρίες να τους βοηθήσωμε στις εργασίες του σπιτιού, να τους συνοδεύσωμε στην υπηρεσία του Θεού, και να έχωμε ευχάριστη συναναστροφή μαζί τους σε άλλες ώρες. Με διάφορους τρόπους, η αγάπη θα μας υποκίνηση να κάνωμε το καλό στους άλλους—νέους ή ηλικιωμένους—χωρίς καν να μας ζητηθή αυτό.
ΔΕΙΧΝΕΤΕ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΠΛΗΣΙΟΝ
18. Για να δείξωμε αγάπη, μήπως έχομε ανάγκη κανόνων που να καλύπτουν κάθε όψι της ζωής;
18 Ο απόστολος Παύλος έγραψε: «Εις μηδένα μη οφείλετε μηδέν ειμή το να αγαπάτε αλλήλους.» (Ρωμ. 13:8) Πραγματικά, οι Χριστιανοί οφείλουν ν’ αγαπούν τους άλλους. Αλλά για ν’ ασκήσωμε αυτή την ιδιότητα δεν χρειαζόμεθα κανόνες που να καλύπτουν κάθε όψι της ζωής. Τα στοργικά λόγια και έργα μας έρχονται στη μνήμη από ανθρώπινη συνείδησι και από ευσεβή σοφία που βασίζεται στις Γραφές. (Ρωμ. 2:14, 15) Γενικά, λοιπόν, ως Χριστιανοί γνωρίζομε αν υπήρξαμε στοργικοί σε μια ωρισμένη κατάστασι. Εν τούτοις, άλλο ζήτημα είναι να γνωρίζωμε ότι πρέπει να δείχνωμε αγάπη και εντελώς διαφορετικό να την εφαρμόζωμε.
19. Τι θα μας βοηθήση να δείξωμε αγάπη μέσα στην οικογένεια, και με ποιους τρόπους μπορεί αυτή να επιδειχθεί;
19 Μέσα στην οικογένεια, μπορεί κατά καιρούς να έχωμε τη διάθεσι να παραφερώμεθα, να είμεθα άστοργοι. Γιατί; Διότι γνωρίζομε καλά τα μέλη της οικογενείας και μπορεί να έχωμε λιγότερη υπομονή μαζί τους παρά με τους άλλους. Ωστόσο, οι ίδιες βασικές Γραφικές αρχές ισχύουν και για μέσα στο σπίτι και για τις σχέσεις μας με άλλα άτομα, όπως εκείνα της τοπικής Χριστιανικής εκκλησίας. Ασφαλώς, μπορούμε και πρέπει να ζητούμε με προσευχή τη βοήθεια του Ιεχωβά στην εκδήλωσι αγάπης για τα μέλη της οικογενείας μας. Σ’ αυτό θα βοηθηθούμε αν θυμώμαστε ότι ο Ιεχωβά Θεός ευαρεστείται όταν οι σύζυγοι δείχνουν αγάπη για τις συζύγους τους «ως τα εαυτών σώματα,» όταν οι γυναίκες αγαπούν τους συζύγους και τα παιδιά τους και όταν τα παιδιά δείχνουν αγάπη για τους γονείς τους, υπακούοντας σ’ αυτούς. (Εφεσ. 5:28· 6:1-3· Τίτον 2:4) Και τα μεγάλα παιδιά ακόμη μπορούν να δείξουν αγάπη για τους ηλικιωμένους γονείς τους, με το να μην τους αγνοούν αλλά να φροντίζουν γι’ αυτούς πνευματικά και υλικά ανάλογα με την ανάγκη που υπάρχει. Η ευσέβεια περιλαμβάνει και τον επωμισμό αυτής της ευθύνης. Και, φυσικά, όταν οι Χριστιανοί σύζυγοι φροντίζουν ώστε οι οικογένειές τους να τυγχάνουν φροντίδας με πνευματικούς και υλικούς τρόπους, αυτό είναι εκδήλωσις αγάπης.—Παράβαλε με Παροιμίες 19:26· 1 Τιμόθεον 5:4, 8.
20. Πώς μπορεί να δειχθή αγάπη προς τον πλησίον, ιδιαίτερα από τους Χριστιανούς;
20 Η αγάπη προς τον πλησίον μπορεί να εκδηλωθή με πράξεις ανθρώπινης καλωσύνης σε διάφορες περιστάσεις. Οι κάτοικοι της Μάλτας έδειξαν στον απόστολο Παύλο και στα άλλα θύματα του ναυαγίου «ου την τυχούσαν φιλανθρωπίαν.» (Πράξ. 28:1, 2) Η συνείδησις εκείνων των ειδωλολατρών νησιωτών τούς υποκίνησε να ενεργήσουν μ’ αυτό τον τρόπο. Πόσο περισσότερο πρέπει να υποκινή τους Χριστιανούς η Γραφικά εκπαιδευμένη συνείδησίς τους να δείχνουν αγάπη προς τον πλησίον τους! Αυτή η αγάπη προς τον πλησίον είναι εκείνη που μας υποκινεί ειδικά να μεταδώσωμε τα «αγαθά νέα» σ’ αυτούς. Τίποτα καλύτερο ή πιο στοργικό δεν θα μπορούσαμε να κάνωμε από το να τους βοηθήσωμε ν’ αποκτήσουν μια αγαθή στάσι ενώπιον του Ιεχωβά.—1 Τιμ. 1:8-11.
ΠΡΟ ΠΑΝΤΩΝ, ΔΕΙΞΤΕ ΑΓΑΠΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ
21, 22. (α) Ποιος είναι ένας κύριος τρόπος επιδείξεως της αγάπης μας για τον Ιεχωβά; (β) Τι ερωτήματα, λοιπόν, μπορούμε να θέσωμε στον εαυτό μας και ποια απόφασι πρέπει να λάβωμε ως «αγαπώντες τον Ιεχωβά»;
21 Αληθινά, μια από τις μεγαλύτερες εκδηλώσεις αγάπης για τους συνανθρώπους μας είναι το να τους διδάξωμε τα «αγαθά νέα,» και να τους βοηθήσωμε έτσι να αποκτήσουν μια καλή στάσι ενώπιον του Ιεχωβά Θεού. Και για τον Χριστιανό, αυτή η δράσις αποτελεί τον κυριότερο τρόπο για να δείξη αγάπη για Εκείνον που την αξίζει περισσότερο απ’ όλους—τον στοργικό μας Θεό, Ιεχωβά. Ο Υιός του είπε: «Θέλεις αγαπά Κύριον τον Θεόν σου εξ όλης της καρδίας σου και εξ όλης της ψυχής σου και εξ όλης της δυνάμεώς σου και εξ όλης της διανοίας σου.»—Λουκ. 10:27.
22 Εξακολουθούμε εμείς να είμεθα σταθεροί ‘ως βλέποντες τον αόρατον’; (Εβρ. 11:27) Φέρομε εμείς το απαράμιλλο όνομά του, Ιεχωβά, ως πιστοί μάρτυρές του; Χαιρόμεθα από καρδιάς όταν μιλούμε γι’ αυτόν και τους σκοπούς του; Δεν αποτελεί αυτό, πραγματικά, βασικό λόγο για την ύπαρξί μας ως εκκλησία του λαού του; Ασφαλώς ναι! Κάτω από την επίδρασι του αγίου του πνεύματος, μπορούμε να εξακολουθήσωμε να επιδιώκωμε την «υπερέχουσαν οδόν» της αγάπης με τους συνανθρώπους μας. Αλλά, πάνω απ’ όλα τα άλλα, είθε να διακηρύττωμε άφοβα τους αίνους του Θεού μας με το να αγαπούμε ό,τι είναι αγαθό και να χαιρώμεθα γι’ αυτόν καθώς τηρούμε ακεραιότητα ως «αγαπώντες τον Ιεχωβά.»—Ψαλμ. 97:10-12, ΜΝΚ.
[Εικόνα στη σελίδα 24]
Η ταπεινή πράξις του Ιησού δείχνει ότι πρέπει στοργικά να υπηρετούμε τους άλλους
[Εικόνα στη σελίδα 25]
Η φυσική κτίσις αποτελεί εκδήλωσι της αγάπης του Θεού
[Εικόνα στη σελίδα 28]
Ζητείτε τη βοήθεια του Ιεχωβά με το να δείχνετε αγάπη μέσα στον οικογενειακό κύκλο