-
Bugün Tanrı’nın Hizmetçileri Kimlerdir?Gözcü Kulesi—2000 | 15 Kasım
-
-
9. İsa ne zaman ve kim tarafından bu göreve atandı?
9 Bir kişinin ne zaman ve kim tarafından atanacağı konusunda İsa Mesih’in örneğini düşünün. Onun bir vaiz olduğunu kanıtlamak üzere ilahiyat okulundan bir belgesi ya da bir diploması yoktu ve bir insan tarafından atanmamıştı. Öyleyse nasıl olur da onun gerçekten bir vaiz olduğunu söyleyebiliriz? İşaya’nın ilham edilmiş şu sözleri onun üzerinde gerçekleşti: “RAB Yehovanın Ruhu üzerimdedir; çünkü hakirlere müjdeyi vâzetmek için RAB beni meshetti.” (Luka 4:17-19; İşaya 61:1) Bu sözler İsa’nın iyi haberi bildirmekle görevlendirildiği konusunda kuşkuya yer bırakmaz. Onu görevlendiren kimdir? İsa bu iş için Yehova’nın ruhuyla meshedildiğine göre, onu bu göreve atayanın Yehova Tanrı olduğu açıktır. Bu atama ne zaman oldu? Yehova’nın ruhu İsa’nın üzerine tam olarak o vaftiz edildiğinde geldi. (Luka 3:21, 22) Bu nedenle İsa bu göreve vaftiz edildiğinde atanmıştı.
-
-
Bugün Tanrı’nın Hizmetçileri Kimlerdir?Gözcü Kulesi—2000 | 15 Kasım
-
-
13. Timoteos ne zaman bir vaiz olarak göreve atandı; onun ruhi gelişiminin bu noktada sona ermediğini neden söyleyebilirsiniz?
13 İsa’nın Matta 28:19, 20’de kayıtlı emrini düşünürsek, Timoteos’un imanının, onu İsa’yı örnek almaya yönelterek vaftiz edildiğinden emin olabiliriz. (Matta 3:15-17; İbraniler 10:5-9) Vaftiz Timoteos’un kendisini Tanrı’ya tüm yürekle vakfetmesinin bir simgesiydi. Timoteos vaftiz edildiğinde bir vaiz olmuştu. O andan itibaren yaşamı, kuvveti ve sahip olduğu her şey Tanrı’ya aitti.
-
-
Bugün Tanrı’nın Hizmetçileri Kimlerdir?Gözcü Kulesi—2000 | 15 Kasım
-
-
15. Bir kişi vaftiz edildiğinde neler olur? (Dipnota da bakın.)
15 Mukaddes Kitabı tetkik eden bir kişi Yehova Tanrı’ya karşı sevgi ve fidyeye güçlü bir iman geliştirerek zamanla, kendini tamamen gökteki Babasına vakfetmek ister. (Yuhanna 14:1) Bu vakfı kişisel olarak dua ederek yapar ve sonra bu özel hareketin bir simgesi olarak başkalarının önünde vaftiz edilir. Vaftiz onun kendini tamamen adamış olduğu Tanrı’nın bir hizmetçisi, bir di·aʹko·nos’u olarak tanındığı göreve atanmasıdır. O dünyadan ayrı kalmaya devam etmelidir. (Yuhanna 17:16; Yakub 4:4) Tüm benliğini kayıtsız şartsız “diri, mukaddes, Allaha makbul kurban olarak” takdim etmiştir. (Romalılar 12:1)b O Tanrı’nın hizmetçisidir ve Mesih’i örnek alır.
-