-
Tanrısal Öğretimi Kararlılıkla Destekleyin!Gözcü Kulesi—2000 | 1 Mayıs
-
-
Cemaat İçinde
11, 12. (a) Birinci yüzyıldaki cemaatte zararlı fikirlerin bir kaynağı neydi? (b) İsa’nın bazı Takipçileri, Tanrısal öğretimi kararlılıkla desteklemeyi neden başaramadılar?
11 Şimdi de zararlı fikirlerin başka bir olası kaynağını ele alalım. Kendini Tanrı’ya vakfetmiş bir kişi yanlış şeyler öğretmek istemese de, düşüncesizce konuşma alışkanlığı geliştirebilir. (Süleymanın Meselleri 12:18) Doğuştan kusurlu olduğumuzdan, hepimiz zaman zaman dilimizle günah işliyoruz. (Süleymanın Meselleri 10:19; Yakub 3:8) Anlaşılan o ki, resul Pavlus’un günlerinde de cemaatte, dillerini kontrol edemeyen ve sözcükler üzerinde durarak gereksiz tartışmalara girenler vardı. (I. Timoteos 2:8) Ayrıca bazıları kendi fikirleri üzerinde çok fazla duruyor ve hatta Pavlus’un otoritesine meydan okuyacak kadar ileri gidiyordu. (II. Korintoslular 10:10-12) Böyle bir ruh gereksiz anlaşmazlıklara yol açtı.
12 Bazen bu anlaşmazlıklar büyüyerek ‘çok küçük şeyler hakkında şiddetli çatışmalara’ kadar vardı ve cemaatin barışının bozulmasına neden oldu. (I. Timoteos 6:5; Galatyalılar 5:15) Bu tartışmalara neden olanlar hakkında Pavlus şunları yazdı: “Eğer bir kimse farklı talim öğretirse, ve sağlam sözlere, Rabbimiz İsa Mesihin sözlerine, ve takvaya göre olan talime razı olmazsa, bir şey bilmiyerek kibirlenmiştir, fakat mubahaseler ve kelime kavgalarından dolayı illetlidir; haset, niza, iftiralar, suizanlar, . . . . bunlardan oluyor.”—I. Timoteos 6:3-5.
13. İlk yüzyılda İsa’nın Takipçilerinin çoğunun davranış tarzı nasıldı?
13 Yine de, resullerin zamanlarında İsa’nın Takipçilerinin çoğunluğu sadık kalıp tüm dikkatlerini Tanrı’nın Gökteki Krallığının iyi haberini bildirme işine verdiler. Onlar vakitlerini boş kelime kavgalarıyla harcamayarak, “öksüzleri ve dulları sıkıntılarında ziyaret etmek” ve kendilerini “dünyadan lekesiz tutmak” emrini yerine getirdiler. (Yakub 1:27) Ruhi düşünüşlerini korumak için, cemaatte bile ‘kötü arkadaşlıklardan’ kaçındılar.—I. Korintoslular 15:33; II. Timoteos 2:20, 21.
14. Eğer dikkatli olmazsak, normal bir fikir alışverişi bile nasıl zararlı tartışmalara dönüşebilir?
14 Benzer şekilde bugün de, 11. paragrafta anlatılan şeyler Yehova’nın Şahitlerinin cemaatlerinde sık rastlanan durumlar değildir. Fakat yine de, böyle boş tartışmaların çıkma olasılığını kabul etmemiz gerekir. Tabii, Mukaddes Kitapta geçen olaylar üzerinde konuşmak veya vaat edilen yeni dünyanın henüz açıklanmamış yönlerini merak etmek normaldir. Giyim kuşam ya da eğlence seçimi gibi kişisel konularda fikir alışverişinde bulunmakta da yanlış bir şey yoktur. Bununla birlikte, kendi fikirlerimiz hakkında dogmatik olursak ve başkaları fikirlerimize katılmadığı zaman alınırsak, cemaat küçük meseleler yüzünden bölünme noktasına kadar gidebilir. Zararsız ve önemsiz bir konuşma olarak başlayan bir sohbet, sonunda gerçekten zararlı olabilir.
-
-
Tanrısal Öğretimi Kararlılıkla Destekleyin!Gözcü Kulesi—2000 | 1 Mayıs
-
-
19, 20. (a) İhtiyarlar, hikmetsizce konuşanlara yardım ederken ayırt etme niteliğini nasıl gösterirler? (b) Cemaat, sahte öğretileri desteklemekte direten kişilere nasıl davranır?
19 Ayrıca, ayırt etme niteliği, ihtiyarların hikmetsizce konuşanlara yardım etmesi gerektiğinde de çok önemlidir. (II. Timoteos 2:7) Bazen, cemaattekiler önemsiz şeyler veya kuramsal iddialar hakkında tartışmalara girebilirler. İhtiyarlar cemaatin birliğini korumak için böyle meseleleri ele almakta çabuk davranmalılar. Onlar aynı zamanda, kardeşlerine art niyetler yüklemekten kaçınırlar ve hemen onları irtidat edenler olarak görmezler.
20 Pavlus, böyle bir yardımda bulunurken gösterilmesi gereken ruhu belirtti. Şunları söyledi: “Ey kardeşler, siz ki, ruhanîsiniz, eğer bir adam bir suçta tutulursa, böyle birini hilim ruhu ile ıslah edin.” (Galatyalılar 6:1) Yahuda, özellikle kuşkularla mücadele eden İsa’nın Takipçileri hakkında şunları belirtti: “Tereddüt içinde olan bazılarına merhamet edin, bazılarını ateşten çekerek kurtarın.” (Yahuda 22, 23) Tabii bir kimse, tekrar tekrar verilen öğütlerden sonra, sahte öğretileri desteklemekte diretirse, ihtiyarlar cemaati korumak için kararlı bir şekilde harekete geçerler.—I. Timoteos 1:20; Titus 3:10, 11.
-