Asla Helak İçin Geri Çekilmeyelim!
‘Biz helak için geri çekilenlerden değiliz.’—İBRANİLER 10:39.
1. Resul Petrus’un korkuya yenik düşmesine hangi koşullar yol açtı?
SEVGİLİ Efendileri İsa, hepsinin dağılacağını ve kendisini terk edeceğini söylediğinde, resuller çok şaşırmış olmalı. İsa’nın kendilerine en çok ihtiyaç duyacağı bir zamanda, nasıl böyle bir şey olabilirdi? Petrus, “Eğer hepsi sürçseler bile, ben sürçmem” dedi. Aslında Petrus cesur, gözüpek bir adamdı. Fakat İsa ihanete uğrayıp tutuklandığında, Petrus da dahil olmak üzere resullerin hepsi dağıldılar. Daha sonra İsa, Başkâhin Kayafa’nın evinde sorguya çekilirken, Petrus bir süre avluda kaygı içinde bekledi. Soğuk gece ağır ağır ilerlerken, Petrus büyük olasılıkla İsa ve onunla ilişkisi olan kişilerin idam edileceğinden korkmaya başladı. Avludaki bazı kişiler onun, İsa’nın yakın arkadaşlarından biri olduğunu fark edince, Petrus paniğe kapıldı. İsa’yla ilişkisini üç kez reddetti. Petrus onu tanıdığını bile inkâr etti!—Markos 14:27-31, 66-72.
2. (a) Petrus’un, İsa’nın tutuklandığı geceki korku dolu davranış tarzı onun “helâk için geri çekilenlerden” olduğunu neden göstermez? (b) Hangi konuda kararlı olmamız gerekiyor?
2 Bu, Petrus’un yaşamında çok kötü bir andı ve kuşkusuz ömrünün sonuna dek bundan pişmanlık duydu. Ancak, Petrus’un o geceki davranış tarzı, onun bir korkak olduğunu mu gösterdi? Ya da, Resul Pavlus’un daha sonra tarif ettiği gibi o “helâk için geri çekilenlerden” biri mi oldu? (İbraniler 10:39) Muhtemelen pek çoğumuz Pavlus’un bu sözlerinin Petrus’un durumunda geçerli olmadığını kabul edecek. Neden? Çünkü Petrus’un korkusu geçiciydi; olağanüstü cesaret ve iman örnekleriyle dolu yaşamında bu, anlık bir hataydı. Benzer şekilde, geçmişte korkunun bizi gafil avladığı ve hakikat için istediğimiz şekilde cesaretle tavır almamızı engellediği için birçoğumuzun bir ölçüde utançla hatırladığı anlar vardır. (Romalılar 7:21-23 ile karşılaştırın.) Böyle anlık hataların bizi helak için geri çekilenlerden biri yapmadığına emin olabiliriz. Yine de, asla onlardan biri olmamak üzere kararlı olmalıyız. Neden? Ve böyle biri olmaktan nasıl kaçınabiliriz?
Helak İçin Geri Çekilmek Ne Anlama Geliyor?
3. İlya ve Yunus peygamberler nasıl korkuya yenik düştüler?
3 Pavlus, “helâk için geri çekilenler” hakkında yazdığında, bir an için cesaretlerini yitirenleri kastetmedi. Pavlus’un kuşkusuz, Petrus’un deneyimi ve benzer başka durumlar hakkında bilgisi vardı. Cesur ve açık sözlü bir peygamber olan İlya, kötü kraliçe İzebel’in ölüm tehdidi yüzünden bir keresinde korkuya yenik düşerek kaçtı. (I. Kırallar 19:1-4) Yunus peygamber, daha ciddi bir korku nöbeti geçirdi. Yehova ona, şiddet ve kötülükle dolu bir kent olan Nineve’ye gitmesini söyledi. Yunus ise derhal ters yönde ve 3.500 kilometre uzaklıktaki Tarşiş’e giden bir gemiye bindi. (Yunus 1:1-3) Fakat ne bu sadık peygamberler ne de resul Petrus geri çekilenler olarak tanımlanabilir. Neden?
4, 5. (a) Pavlus’un İbraniler 10:39’da kullandığı “helâk” sözcüğüyle ne demek istediğini bağlamından nasıl anlayabiliriz? (b) Pavlus’un, ‘biz helak için geri çekilenlerden değiliz’ sözlerinin anlamı nedir?
4 Pavlus’un kullandığı ifadenin tümüne dikkat edin: “Fakat biz helâk için geri çekilenlerden değil[iz.]” Pavlus, “helâk” sözcüğünü hangi anlamda kullandı? Burada kullanılan Yunanca sözcük, bazen sonsuza dek yok olma anlamında kullanılır. Bu tanım bağlama uymaktadır. Pavlus hemen önce şu uyarıyı yapmıştı: “Hakikat bilgisine nail olduktan sonra kasten günah işlersek, artık günahlar için kurban kalmaz, fakat hükmün dehşetli bir intizarı [bekleyişi], ve hasımları yiyip bitirecek olan şiddetli ateş kalır.”—İbraniler 10:26, 27.
5 Öyleyse Pavlus, ‘biz helak için geri çekilenlerden değiliz’ dediğinde, kendisinin ve iman kardeşlerinin Yehova’dan ve O’na hizmet etmekten asla vazgeçmemeye kararlı olduklarını söylemek istedi. Aksini yapmak sadece sonsuza dek yok oluşa neden olabilirdi. Kasıtlı olarak Yehova’nın ruhuna karşı çalışan hakikatin diğer düşmanları gibi, Yahuda İskariyot da böyle bir yok oluş için geri çekilenlerden biriydi. (Yuhanna 17:12; II. Selânikliler 2:4) Bu kişiler, simgesel ateş gölünde ebediyen yok olacak ‘korkakların’ arasındadırlar. (Vahiy 21:8) Hayır, asla bu kişilerden olmak istemiyoruz!
6. İblis Şeytan bizim nasıl davranmamızı istiyor?
6 İblis Şeytan bizim helak için geri çekilmemizi istiyor. Bir “hile” ustası olarak o, böyle yıkıcı bir hareket tarzının küçük şeylerle başladığını biliyor. (Efesoslular 6:11) Doğrudan zulümle amacına ulaşamazsa, İsa’nın hakiki takipçilerinin imanını daha kurnazca yollarla zayıflatmaya çalışır. O, Yehova’nın cesur ve gayretli Şahitlerini suskun görmek istiyor. Pavlus’un mektup yazdığı İsa’nın İbrani takipçilerine karşı onun hangi taktikleri kullandığına bakalım.
Geri Çekilmeleri İçin Nasıl Baskı Yapıldı?
7. (a) Yeruşalim’deki cemaatin nasıl bir tarihi vardı? (b) Cemaatte bazılarının ruhi durumu nasıldı?
7 Kanıtlar, Pavlus’un İbranilere mektubunu yaklaşık MS 61’de yazdığını gösteriyor. Yeruşalim cemaatinin çalkantılı bir tarihi vardı. İsa’nın ölümünden sonra, acımasız bir zulüm dalgası gelmiş ve bu, cemaattekilerin dağılmasına yol açmıştı. Fakat bunu bir barış dönemi izledi ve İsa’nın takipçilerinin sayısı çoğaldı. (Resullerin İşleri 8:4; 9:31) Yıllar geçtikçe, zulümler ve sıkıntılar da gelip geçti. Pavlus’un İbranilere mektubunu yazdığı sıralarda, cemaatin yine nispeten bir barış döneminde olduğu anlaşılıyor. Fakat hâlâ baskılar da söz konusuydu. İsa’nın Yeruşalim’in yıkımını önceden bildirmesinin üzerinden yaklaşık otuz yıl geçmişti. Büyük olasılıkla bazıları, sonun anlaşılmaz şekilde geciktiğini ve kendi günlerinde gelmesinin zor olduğunu düşünüyordu. Başkaları, özellikle imanda daha yeni olanlar, şiddetli bir zulümle karşılaşmamışlardı ve denemelerle yüz yüze gelindiğinde tahammül gerektiğini pek bilmiyorlardı. (İbraniler 12:4) Şeytan’ın böyle durumlardan yararlanmaya çalıştığına kuşku yok. O, hangi “hileleri” kullandı?
8. Birçok Yahudinin yeni ve deneyimsiz Hıristiyan cemaatine karşı tutumu neydi?
8 Yeruşalim ve Yahudiye’deki Yahudi topluluğu, yeni ve deneyimsiz Hıristiyan cemaatini küçümsüyordu. Pavlus’un mektubunun içeriğinden, kibirli Yahudi dinsel liderlerin ve onların yandaşlarının İsa’nın takipçilerine yönelttikleri alaylar hakkında bir fikir edinebiliriz. Onlar aslında şunları söylemiş olabilirler: ‘Bizim Yeruşalim’de yüzyıllardan beri ayakta duran büyük bir mabedimiz var! Yardımcı kâhinleriyle birlikte orada görev yapan soylu bir başkâhinimiz var. Her gün kurbanlar sunuluyor. Melekler aracılığıyla Musa’ya iletilen ve Sina Dağında muhteşem gösterilerle verilen bir Kanuna sahibiz. Bu yeni türeyen mezhep, yani Yahudilikten irtidat etmiş olan Hıristiyanlar bunların hiçbirine sahip değiller! Bu aşağılamalar istenen etkiyi yarattı mı? İsa’nın İbrani takipçilerinden bazılarının bu saldırılar yüzünden sıkıntı yaşadıkları anlaşılıyor. Pavlus’un mektubu tam zamanında onların yardımına yetişti.
Neden Asla Geri Çekilmemeliler?
9. (a) İbranilere yazılan mektupta hâkim olan tema nedir? (b) İsa’nın takipçileri hangi anlamda Yeruşalim’dekinden daha iyi bir mabette hizmet ediyorlardı?
9 Pavlus’un, asla ‘helak için geri çekilmemek’ üzere Yahudiye’deki kardeşlerine gösterdiği iki nedeni inceleyelim. Birincisi, İsa ile başlayan tapınma sisteminin üstünlüğüdür. İbranilere yazdığı mektuba hâkim olan bu temayı, Pavlus mektubu boyunca geliştirdi. Yeruşalim’deki mabet, çok daha muazzam ve “el ile yapılmamış” olan Yehova’nın ruhi mabedinin sadece bir kopyasıydı. (İbraniler 9:11) İsa’nın takipçileri, pak tapınma için kurulan bu ruhi düzenlemede hizmet etme imtiyazına sahiptiler. Onlar, uzun zaman önce vaat edilen, Musa’dan daha üstün bir Aracısı olan, yeni ve daha iyi bir ahde bağlı olarak hizmet ediyorlardı.—Yeremya 31:31-34.
10, 11. (a) İsa’nın geldiği soy hattı, neden ruhi mabette Başkâhin olarak hizmet etmek üzere yetkilendirilmesine engel olmadı? (b) İsa’nın başkâhinliği, hangi yönlerden Yeruşalim’deki mabette hizmet eden başkâhinden daha üstündü?
10 Ayrıca onların çok daha iyi bir Başkâhini vardı: İsa Mesih. O, Harun’un soyundan gelmiyordu; fakat, “Melkisedek tertibi üzre” bir Başkâhindi. (Mezmur 110:4) Soy hattının kaydı bulunmayan Melkisedek, eski Salem’in hem kralıydı hem de başkâhiniydi. Böylece o, İsa’yla ilgili peygamberlik niteliğinde uygun bir örnek oldu; İsa’nın başkâhinliği kusurlu herhangi bir insan ataya değil, çok daha önemli bir şeye, Yehova Tanrı’nın Kendi yeminine dayanıyordu. İsa da Melkisedek gibi hem Başkâhin hem Kral olarak hizmet ediyor ve hiçbir zaman ölmeyecek.—İbraniler 7:11-21.
11 Ayrıca, Yeruşalim’deki mabette hizmet eden başkâhinden farklı olarak İsa her yıl kurbanlar sunmak zorunda değildi. Onun kurbanı, her zaman geçerli olmak üzere bir kere sunduğu kendi kusursuz yaşamıydı. (İbraniler 7:27) Mabette sunulan tüm kurbanlar İsa’nın sunduğunun sadece gölgesiydi. Onun kusursuz kurbanı, iman eden herkese günahların gerçek anlamda bağışlanmasını sağladı. Pavlus’un, söz konusu Başkâhinin Yeruşalim’deki takipçilerin tanıdığı aynı değişmez İsa olduğunu açıklaması da yüreklendiriciydi. O, alçakgönüllü, nazik ve ‘zayıflıklarımıza duyguda ortak olabilen’ biriydi. (İbraniler 4:15; 13:8) İsa’nın bu meshedilmiş takipçileri, Mesih’e yardımcı kâhinler olarak hizmet etme beklentisine sahiptiler! Nasıl olur da yozlaşmış Yahudiliğin “zayıf ve hakir” şeylerine geri dönmeyi düşünebilirlerdi?—Galatyalılar 4:9.
12, 13. (a) Asla geri çekilmemek için Pavlus’un gösterdiği ikinci neden neydi? (b) Tahammül konusundaki örnek geçmişleri, İbrani takipçileri asla geri çekilmemeleri yönünde nasıl teşvik edecekti?
12 Bununla da yetinmeyen Pavlus, asla geri çekilmemek üzere İbranilere ikinci bir neden daha gösterdi; bu, onların tahammül konusundaki örnek geçmişleriydi. Pavlus şunları yazdı: “Sizler ise aydınlandıktan sonra acılarla dolu büyük bir mücadeleye dayandığınız ilk günleri anımsayın.” Pavlus onların ‘sitemlere ve sıkıntılara uğrayışlarının’ sanki tiyatro sahnesindeymiş gibi seyredilişini hatırlattı. Bazıları hapsedilmişti; başkaları hapsedilenlere derttaş olmuş ve onları desteklemişlerdi. Gerçekten de, örnek bir iman ve sebat göstermişlerdi. (İbraniler 10:32-34, Müjde) Fakat, Pavlus neden onların böyle acı dolu deneyimleri sürekli ‘hatırlamalarını’ istedi? Bu cesaret kırıcı olmaz mıydı?
13 Tersine, ‘ilk günleri anmak’ İbranilere, Yehova’nın denemeler karşısında onlara nasıl güç verdiğini hatırlatacaktı. O’nun yardımıyla daha önce Şeytan’ın birçok saldırısına karşı koymuşlardı. Pavlus şunu yazdı: “Allah adaletsiz değildir ki, sizin işinizi, ve mukaddeslere hizmet etmiş olarak ve ederek kendi ismi için gösterdiğiniz sevginizi unutsun.” (İbraniler 6:10) Evet, Yehova onların sadakatle yaptıkları tüm işleri sınırsız hafızasında saklıyor ve hatırlıyordu. Bu bize, İsa’nın gökte hazineler biriktirmekle ilgili teşvikini hatırlatıyor. Bu hazineleri hiçbir hırsız çalamaz; güve veya pas yok edemez. (Matta 6:19-21) İsa’nın bir takipçisi ancak helak için geri çekilirse bu hazineler yok edilebilir. Bu, gökte biriktirdiği hazinelerin heba olmasına neden olur. Pavlus, İbrani takipçilerin asla böyle yapmamaları için ne güçlü bir neden gösterdi! Neden sadakatle sunulan bütün o hizmet yılları boşa gitsin? Tahammül etmeye devam etmek, en doğru ve en iyi davranış tarzıdır.
Neden Asla Geri Çekilmemeliyiz?
14. İsa’nın ilk yüzyıldaki takipçilerininkine benzer hangi engellerle karşılaşıyoruz?
14 Günümüzde de İsa’nın hakiki takipçileri ‘helak için geri çekilmemek’ üzere aynı güçlü nedenlere sahipler. İlk olarak, Yehova’nın bize sağladığı pak tapınma nimetini hatırlayalım. İsa’nın ilk yüzyıldaki takipçilerininkine benzer bir dönemde yaşıyoruz; daha yaygın dinlerin mensupları bizi küçümseyip alay ediyorlar, gururla görkemli dinsel yapılarını gösterip geleneklerinin köklülüğünden söz ediyorlar. Fakat Yehova tapınma tarzımızı onayladığı yönünde bize güvence veriyor. Aslında bugün, İsa’nın ilk yüzyıldaki takipçilerinin sahip olmadığı nimetleri tadıyoruz. ‘Bu nasıl olabilir?’ diye merak edebilirsiniz. Çünkü onlar ruhi mabedin kurulduğu zamanda yaşadılar. Mesih, MS 29’da vaftiz edildiğinde bu mabedin Başkâhini oldu. Bazıları, Tanrı’nın mucizeler yapan Oğlunu gördü. Onun ölümünden sonra da mucizeler oldu. Fakat, önceden bildirildiği gibi bu armağanlar zamanla bitti.—I. Korintoslular 13:8.
15. İsa’nın hakiki takipçileri bugün hangi peygamberliğin gerçekleştiği dönemde yaşıyorlar; bu bizim için ne anlama geliyor?
15 Bununla birlikte, Hezekiel 40-48.a baplardaki mabetle ilgili kapsamlı peygamberliğin önemli ölçüde gerçekleştiği bir dönemde yaşıyoruz. Böylece, Tanrı’nın pak tapınma düzenlemesiyle ilgili onarımı gördük. Ruhi mabet, her tür dinsel kirlilik ve putperestlikten temizlendi. (Hezekiel 43:9; Malaki 3:1-5) Bu temizlenmenin bize sağladığı yararları bir düşünün.
16. İsa’nın ilk yüzyıldaki takipçileri hangi cesaret kırıcı gelişmeyle karşılaştılar?
16 Birinci yüzyılda, teşkilatlanmış Hıristiyan cemaati için gelecek karanlık görünüyordu. İsa, durumun sanki yeni ekilmiş bir buğday tarlasına daha sonra delicelerin ekilmesi gibi olacağını önceden bildirmişti; böylece, buğdaylar delicelerden ayırt edilemeyecekti. (Matta 13:24-30) Gerçekten de böyle oldu. Birinci yüzyılın sonunda, yaşlı resul Yuhanna yozlaşmaya karşı son bir engel oluştururken, irtidat zaten gelişmekteydi. (II. Selânikliler 2:6; I. Yuhanna 2:18) Resullerin ölümünden kısa bir süre sonra, sürüyü ezen ve farklı giysileri olan ayrı bir ruhban sınıfı oluştu. İrtidat, kangren gibi yayılıyordu. Bu, İsa’nın sadık takipçileri için ne kadar cesaret kırıcı bir durumdu! Onlar, yozlaşmış bir tapınma biçiminin pak tapınma için yeni yapılmış düzenlemeyi bastırdığını gördüler. Bu, Mesih’in cemaati kurmasının üzerinden bir yüzyıldan daha kısa bir zaman geçtikten sonra gelişti.
17. İsa’nın takipçilerinin çağdaş cemaati, hangi anlamda ilk yüzyıldaki cemaatten daha uzun süreli oldu?
17 Şimdi karşıtını düşünelim. Bugün, pak tapınma zaten ilk yüzyıldakinden daha uzun süre varolmuştur! The Watchtower dergisi 1879’da yayımlanmaya başladığından beri, Yehova bizi gittikçe arındırılan bir tapınmayla bereketledi. Yehova ve İsa Mesih, 1918’de temizlemek amacıyla ruhi mabede girdiler. (Malaki 3:1-5) 1919’dan beri, Yehova Tanrı’ya tapınmak için yapılan düzenleme giderek arındırılmıştır. Mukaddes Kitap peygamberlikleri ve ilkeleriyle ilgili anlayışımız daha çok netlik kazandı. (Süleymanın Meselleri 4:18) Bu onur kime ait? Kusurlu insanlara değil. Sadece Yehova ve cemaatin Başı olarak Oğlu, bu yoz dönemde kavmini yozlaşmaktan koruyabilirdi. Öyleyse, bugünkü pak tapınmaya katılmamıza izin verdiği için Yehova’ya her zaman teşekkür edelim. Ve asla, helak için geri çekilmemek üzere kesin kararlı olalım.
18. Asla helak için geri çekilmemek üzere hangi nedene sahibiz?
18 Geri çekilme konusunda böyle korkakça bir davranış tarzını reddetmek için o günkü İbrani takipçiler gibi bizim de ikinci bir nedenimiz var; bu, geçmişteki kendi tahammül örneğimizdir. Yehova’ya ister son yıllarda hizmet etmeye başlamış olalım, isterse uzun yıllardan beri sadakatle hizmet edelim, İsa’nın takipçilerine özgü işlerle dolu bir geçmişimiz var. Birçoğumuz, hapisler, yasaklar, vahşet ya da mal kaybı olsun çeşitli şekillerde zulüm gördü. Daha büyük bir kısmımız aile muhalefeti, aşağılamalar, alaylar ve kayıtsızlıkla karşılaştı. Hepimiz tahammül ettik; yaşamdaki zorluklara ve denemelere rağmen Yehova’ya olan sadık hizmetimize devam ettik. Böyle yapmakla, Yehova’nın unutmayacağı bir tahammül kaydı, gökte bir hazine oluşturduk. Öyleyse, arkada bıraktığımız eski yoz sisteme geri dönmek kesinlikle söz konusu olamaz! Neden bütün emeğimizi değersiz hale getirelim? Özellikle de sonun gelmesine “pek az zaman”ın kaldığı bir dönemde.—İbraniler 10:37.
19. Sonraki makalemizde ne ele alınacak?
19 Öyleyse, “helâk için geri çekilenlerden” olmamak üzere kararlı olalım! Bunun yerine, “iman edenlerden” olalım. (İbraniler 10:39) Bu tanıma uyduğumuzdan nasıl emin olabiliriz ve aynısını yapmaları için iman kardeşlerimize nasıl yardım edebiliriz? Sonraki makalemiz bunları ele alacak.
[Dipnot]
Hatırlıyor musunuz?
◻ Helak için geri çekilmek ne anlama geliyor?
◻ Pavlus’un mektup yazdığı İbrani takipçiler üzerinde hangi baskılar vardı?
◻ Pavlus, helak için geri çekilmemek üzere hangi nedenleri gösterdi?
◻ Asla geri çekilmemek konusunda kararlı olmak üzere hangi nedenlerimiz var?
[Sayfa 15’teki resimler]
Petrus’un korkuya yenik düşmesi, onu “helâk için geri çekilenlerden” yapmadı