“Birbirinize Olan Sevginiz Büyüyor”
SAYISIZ doğal felaket 2004 yılında Japonya’yı vurdu. Bunların arasında tayfunlar, sel felaketleri ve depremler vardı. Bu felaketler Yehova’nın Şahitleri de dahil olmak üzere birçok insanın yaşamını derinden etkiledi (Vaiz 9:11). Ancak bütün bu kötü olaylar, Şahitlere birbirlerine kardeş sevgisi gösterme fırsatı sağladı (1. Petrus 1:22).
Örneğin, Temmuz ayındaki yoğun yağışlar nedeniyle Japonya’nın merkezindeki bir nehir taştı. Selden ötürü Yehova’nın Şahitlerinin yaşadığı 20’den fazla ev zarar gördü. İbadet Salonlarından birini su bastı, hatta suyun yüksekliği 1 metreyi aştı. Komşu cemaatlerdeki Şahitler hemen yardıma koştular. Yüzlerce gönüllü, çamur içinde kalan evleri temizledi. İbadet Salonu sadece iki haftada tamamen temizlenip onarıldı.
Aynı bölgede 23 Ekim’de Richter ölçeğiyle 6,8 büyüklüğünde bir deprem meydana geldi. Bunun sonucunda 40 kişi yaşamını yitirdi ve 100.000’den fazla insan evlerini boşaltmak zorunda kaldı. Su, doğal gaz ve elektrik kesildi. Daha önceki felakette onarılan İbadet Salonu deprem merkezinin sadece 50 kilometre uzağında olmasına rağmen zarar görmedi. Burası hemen geçici bir yardım merkezi haline getirildi. İsa’nın takipçisi gözetmenler iman kardeşlerinin güvende olup olmadıklarını hemen kontrol ettiler ve zarar gören ya da ölen kimsenin olmadığını öğrendiklerinde rahatladılar. Ertesi sabahın erken saatlerinde Temmuz ayındaki selin kurbanlarından altı Şahit, gönüllü olarak deprem bölgesine yemek ve su ulaştırdılar. Depremden birkaç saat sonra yardım malzemeleri bölgeye ulaştı.
Bir cemaat gözetmeni şunları anlatıyor: “Sel kurbanları, aldıkları yardımlara takdirlerini ifade etmek üzere depremzedeler için düzenlenen kurtarma işini bir fırsat olarak görüp bu işe katıldılar. Sabahın erken saatlerinden gecenin geç saatlerine kadar yoğun şekilde çalıştılar. Fakat sevinçleri yüzlerinden okunuyordu.”
Yehova’nın Şahitlerinin arasındaki kardeşlik birliğini oluşturan sevgi bağını ne sel ne de deprem felaketi koparabilir. Tersine bu tür felaketler olduğunda İsa’nın takipçileri, elçi Pavlus’un Selanik’teki iman kardeşlerine söylediği şu sözlerin gerçekleştiğini görürler: “Birbirinize olan sevginiz büyüyor” (2. Selanikliler 1:3).