Έρχεται—Ένας Κόσμος Χωρίς Πόνο
«Είδον ουρανόν νέον και γην νέαν· διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε, και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην δια τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν· Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών· και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.»—Αποκ. 21:1-4.
Ο σωματικός πόνος μπορεί ν’ αφυπνίση ένα άτομο για κάποια ανωμαλία η οποία αλλιώς θα μπορούσε να περάση απαρατήρητη για αρκετό χρόνο. Πράγματι, υπάρχουν περιπτώσεις όπου η ευαισθησία σ’ ένα τέτοιο πόνο μπορεί να είναι ζωοσωτήρια. Ωστόσο, ο Λόγος του Θεού υπόσχεται έναν κόσμο χωρίς πόνο. Ο Χριστιανός απόστολος Ιωάννης ενεπνεύσθη από τον Θεό να γράψη:
«Είδον ουρανόν νέον και γην νέαν· διότι ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη παρήλθε, και η θάλασσα δεν υπάρχει πλέον. Και εγώ ο Ιωάννης είδον την πόλιν την αγίαν, την νέαν Ιερουσαλήμ καταβαίνουσαν από του Θεού εκ του ουρανού, ητοιμασμένην ως νύμφην κεκοσμημένην δια τον άνδρα αυτής. Και ήκουσα φωνήν μεγάλην εκ του ουρανού, λέγουσαν· Ιδού, η σκηνή του Θεού μετά των ανθρώπων, και θέλει σκηνώσει μετ’ αυτών, και αυτοί θέλουσιν είσθαι λαοί αυτού, και αυτός ο Θεός θέλει είσθαι μετ’ αυτών Θεός αυτών· και θέλει εξαλείψει ο Θεός παν δάκρυον από των οφθαλμών αυτών, και ο θάνατος δεν θέλει υπάρχει πλέον, ούτε πένθος ούτε κραυγή ούτε πόνος δεν θέλουσιν υπάρχει πλέον· διότι τα πρώτα παρήλθον.»—Αποκ. 21:1-4.
Ιδού—μια υπόσχεσις από τον Θεό ότι ‘δεν θα υπάρχη πια πόνος.’ Τι θα μπορούσε αυτό πιθανώς να σημαίνη; Πώς θα επηρεάση αυτό το ανθρώπινο γένος;
ΚΑΤΙ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΜΑΣ
Αυτά τα ερωτήματα χρειάζονται κάποια απάντησι. Αλλά τα λόγια αυτά, που γράφθηκαν πριν από 19 αιώνες, λένε πολύ περισσότερα. Δείχνουν ότι υπάρχει κάτι καινούργιο μπροστά μας. Ας εξετάσωμε συνοπτικά τι σημαίνει αυτή η προφητεία.
Ο προλεχθείς ‘νέος ουρανός’ είναι η ουράνια βασιλεία του Ιησού Χριστού. Ενωμένοι μαζί του στην εξουσία είναι οι «συγκληρονόμοι» του, που προσδιορίζονται εδώ ως η ‘νέα Ιερουσαλήμ.’ (Ρωμ. 8:14-17) Η υποσχεμένη ‘νέα γη’ δεν αποτελεί μια διαφορετική γήινη σφαίρα. Αντιθέτως, πρόκειται για μια νέα ενοποιημένη και δίκαιη ανθρώπινη κοινωνία που υποτάσσεται στη βασιλεία του Χριστού.—Παράβαλε με Ψαλμό 96:1· Εκκλησιαστή 1:4.
Θα αντικατασταθή «ο πρώτος ουρανός και η πρώτη γη,» το προηγούμενο σύστημα που είναι γεμάτο από δάκρυα, θάνατο, πένθος, κραυγή και καταθλιπτικό πόνο. Και ενώ η κατά γράμμα θάλασσα θα παραμείνη, η συμβολική «θάλασσα» των ανήσυχων, ασεβών ανθρώπων δεν θα υπάρχη πια.
ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ
Τι μεγαλειώδεις εξελίξεις βρίσκονται μπροστά μας! Κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας, ο Θεός «θέλει εξαλείψει. . . παν δάκρυον» από τα μάτια των ανθρώπων. Αυτό δεν σημαίνει, φυσικά, ότι οι δακρυικοί πόροι δεν θα βγάζουν πια το φυσικό τους υγρό—κάτι που σωματικά ωφελεί. Ούτε θα παύσουν να υπάρχουν τα δάκρυα χαράς, διότι η γη θα είναι γεμάτη από χαρές.
Το πένθος και οι κραυγές για διάφορες καταθλιπτικές αιτίες σιγά-σιγά θα εξαλειφθούν στη διάρκεια της 1.000-ετούς βασιλείας του Χριστού. (Αποκ. 20:6) Σαν αποτέλεσμα, τα δάκρυα λύπης θα παύσουν να ρέουν από τα μάτια των ανθρώπων. Αλλά τι θα λεχθή για την εξάλειψι του πόνου—κάτι που έχει, επίσης προλεχθή;
Ο ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΧΑΘΗ
Η ικανότητα του να αισθάνεται κανείς σωματικό πόνο μπορεί να είναι επωφελής. Στην πραγματικότητα, ο σωματικός πόνος είναι ουσιώδης στην ανθρώπινη ζωή. Επομένως, η υπόσχεσις του Θεού ότι δεν θα υπάρχη πια πόνος δεν θα μπορούσε να σημαίνη ότι οι επίγειοι υπήκοοι της Βασιλείας θα γίνουν αναίσθητοι σε κάθε πόνο.
Αντιθέτως, αυτή η υπόσχεσις ότι ‘δεν θα υπάρχη πια πόνος’ δείχνει ότι ο διανοητικός, συναισθηματικός και σοβαρός σωματικός πόνος θα εξαφανισθή. Αυτός ο πόνος έχει προκύψει από την αμαρτία και την ατέλεια. (Ρωμ. 5:12· 8:21, 22) Πώς θα συμβή ώστε να ‘μην υπάρχη πια;’ Με την έννοια ότι οι αιτίες που τον προκαλούν θα εξαλειφθούν.
ΟΙ ΑΙΤΙΕΣ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΑΠΟΜΑΚΡΥΝΟΝΤΑΙ
Σκεφθήτε απλώς μερικές από τις ευλογίες που θα απολαύση το ανθρώπινο γένος κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας. Ίσως μπορείτε διανοητικά να θέσετε τον εαυτό σας ανάμεσα στο πλήθος που είναι βέβαιο ότι θα απολαύσουν τον κόσμο χωρίς πόνο, που βρίσκεται ενώπιόν μας. Πώς θα ήταν η ζωή στη γη μετά την απομάκρυνσι των αιτιών που προκαλούν τον πόνο;
Οι ατυχίες θα παύσουν να υπάρχουν και μαζί μ’ αυτές και ο συναισθηματικός πόνος που προξενούν. Η φτώχεια—ασφαλώς μια από τις μορφές ατυχίας σε πάρα πολλές περιπτώσεις—δεν θα υπάρχη. Πώς μπορούμε να είμαστε βέβαιοι γι’ αυτό; Μήπως ο Παντοδύναμος Θεός, στον οποίο ανήκει όλος ο χρυσός και ο άργυρος της γης, θα ήταν ανίσχυρος να εξαλείψη τη φτώχεια; (Αγγαίος 2:8) Χωρίς αμφιβολία, ο Υπέρτατος Κύριος Ιεχωβά μπορεί και θα απομακρύνη αυτή την αιτία του πόνου.
Κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας η πείνα που δημιουργεί πόνο και ο υποσιτισμός θα εξαλειφθούν. «Εάν πεινάσω,» λέει ο Ιεχωβά, «δεν θέλω ειπεί τούτο προς σε· διότι εμού είναι η οικουμένη και το πλήρωμα αυτής.» (Ψαλμ. 50:12) Επί πλέον, ο Λόγος του Θεού δίνει τη διαβεβαίωσι: «Θέλει υπάρχει αφθονία σίτου εν τη γη· επί των κορυφών των ορέων θέλει είσθαι υπερχείλισις.» (Ψαλμ. 72:16, ΜΝΚ) Και ασφαλώς ο Πλάστης του ανθρωπίνου γένους μπορεί και θα φροντίση για την ανιδιοτελή κατανομή των άφθονων αποθεμάτων τροφίμων της γης, φέροντας ένα διαρκές τέρμα στον πόνο που προκύπτει από την πείνα.
Η καταπίεσις, μια άλλη αιτία διανοητικού και συναισθηματικού πόνου, θα εξαλειφθή επίσης. Μας δίδεται η εξής διαδεβαίωσις με λόγια που θα εκπληρωθούν πλήρως κάτω από τη διακυβέρνησι του Ιησού Χριστού: «Θέλει ελευθερώσει τον πτωχόν κράζοντα και τον πένητα και τον αβοήθητον. Θέλει ελεήσει τον πτωχόν και τον πένητα· και τας ψυχάς των πενήτων θέλει σώσει. Εκ δόλου [καταπιέσεως, ΜΝΚ] και εξ αδικίας θέλει λυτρόνει τας ψυχάς αυτών· και πολύτιμον θέλει είσθαι το αίμα αυτών εις τους οφθαλμούς αυτού.» (Ψαλμ. 72:12-14) Μπορεί να υπάρξη κάποια αμφιβολία σχετικά με το ότι ο πόνος που προέρχεται από την καταπίεσι θα ανήκει στο παρελθόν;
Η ασθένεια, μια άλλη αιτία που προξενεί διανοητικό και συναισθηματικό πόνο, ποτέ πια δεν θα καταστρέψη την ηρεμία και την ευτυχία των ευσεβών οικογενειών κάτω από τη διακυβέρνησι της Βασιλείας. Ο Ιεχωβά Θεός έχει τη δύναμι να εξαλείψη τις ασθένειες. (Έξοδ. 15:26· 23:25· Δευτ. 7:15) Ο προφήτης του Ησαΐας έγραψε για έναν καιρό οπότε «ο κάτοικος δεν θέλει λέγει, Ητόνησα.» (Ησ. 33:24) Η εξάλειψις κάθε σωματικού, διανοητικού και συναισθηματικού πόνου δεν θα δημιουργήση κανένα ανυπέρβλητο πρόβλημα για τον Θείο Ιατρό.
Ο θάνατος,—ο μεγάλος εχθρός του ανθρωπίνου γένους που προξενεί πολύ πόνο—«δεν θέλει υπάρχει πλέον» όταν το θείο θέλημα θα γίνεται πλήρως στον ουρανό και στη γη. (1 Κορ. 15:26· Αποκ. 21:4· Ματθ. 6:9, 10) Το πένθος, η κραυγή και ο πόνος ασφαλώς θα εκτοπισθούν όταν χαρούμενες αναστάσεις αντικαταστήσουν τις θλιβερές κηδείες και ‘ο θάνατος και ο άδης δώσουν τους εν αυτοίς νεκρούς.’—Ιωάν. 5:28, 29· Αποκ. 20:13.
ΔΙΚΟ ΣΑΣ—ΑΝ ΤΟ ΘΕΛΕΤΕ
Ναι, ένας κόσμος χωρίς πόνο πλησιάζει. Μπορεί να γίνη δικός σας κατά το ότι μπορείτε να υιοθετήσετε μια τέτοια ελπίδα. Η απομάκρυνσις του πόνου που συνδέεται με τις ατυχίες, την καταπίεσι, την ασθένεια και το θάνατο θα είναι μεταξύ των πολλών ευλογιών που θα πραγματοποιηθούν τότε από το ευπειθές, θεοφοβούμενο ανθρώπινο γένος.
Μπορούν οι άνθρωποι που ζουν τώρα να γευθούν αυτή την ελπίδα με πλήρη εμπιστοσύνη; Ναι, διότι το έχει υποσχεθή ο Μόνος που μπορεί να φέρη έναν κόσμο χωρίς πόνο—ο Ιεχωβά, «ο μόνος Ύψιστος επί πάσαν την γην.»—Ψαλμ. 83:18.