A Apocalipse
15 Logo vin outro grande e admirable sinal no ceo: sete anxos coas sete pragas; as derradeiras, pois a ira de Deus chega con elas ó cabo.
2 Despois vin coma un mar de cristal mesturado con lume e os que saíron con ben da loita coa besta, coa súa imaxe e co número do seu nome, vinos de pé enriba do mar de cristal, con cítaras para o canto de Deus. 3 Cantaban a cántiga do servo de Deus, Moisés, e a cántiga do Año, dicindo:
“Grandes e admirables son as túas obras,
Señor Deus, que todo o sostés;
xusto e fiel é o teu comportamento,
Rei das nacións.
4 ¿Quen non respectará
e glorificará o teu nome, Señor?
Porque só ti es santo.
Tódalas nacións virán
e adorarante postradas perante Ti,
porque os teus xustos xuízos quedaron ben á vista”.
5 E despois disto mirei e vin que se abriu o santuario celeste, a tenda do testemuño. 6 Do santuario saíron os sete anxos coas sete pragas, vestidos de liño curado e lucente, cinguidos con faixas de ouro polo peito. 7 E unha das catro bestas deulles ós sete anxos sete cuncas de ouro cheas da ira do Deus que vive polos séculos dos séculos. 8 Logo encheuse o santuario de fume por causa da gloria de Deus e por causa do seu poder. E ninguén podía entrar no santuario, ata que chegasen á fin as sete pragas dos sete anxos.