PIERWSZA KSIĘGA KRONIK
5 Synami Jafeta byli: Gomer, Magog, Madaj, Jawan, Tubal+, Meszech+ i Tiras+.
6 Synami Gomera byli: Aszkenaz, Rifat i Togarma+.
7 Synami Jawana byli: Elisza, Tarszisz, Kittim i Rodanim.
8 Synami Chama byli: Kusz+, Micraim, Put i Kanaan+.
9 Synami Kusza byli: Seba+, Chawila, Sabta, Rama+ i Sabtecha.
Synami Ramy byli: Szeba i Dedan+.
10 Kusz został też ojcem Nimroda+. Nimrod był pierwszym człowiekiem na ziemi, który zdobył wielką władzę.
11 Micraimowi urodzili się: Ludim+, Anamim, Lehabim, Naftuchim+, 12 Patrusim+, Kasluchim (od którego wywodzą się Filistyni)+ i Kaftorim*+.
13 Kanaan został ojcem Sydona+, swego pierworodnego, i Heta+, 14 jak również Jebusytów+, Amorytów+, Girgaszytów+, 15 Chiwwitów+, Arkitów, Synitów, 16 Arwadytów+, Cemarytów i Chamatytów.
18 Arpachszad został ojcem Szelacha+, a Szelach — ojcem Ebera.
19 Eberowi urodziło się dwóch synów. Jeden miał na imię Peleg*+, bo za jego życia ziemia* została podzielona. A jego brat miał na imię Joktan.
20 Joktan został ojcem Almodada, Szelefa, Chacarmaweta, Jaracha+, 21 Hadorama, Uzala, Dikli, 22 Obala, Abimaela, Szeby, 23 Ofira+, Chawili+ i Jobaba. Wszyscy oni byli synami Joktana.
28 Synami Abrahama byli: Izaak+ i Ismael+.
29 Ich potomkami byli: Nebajot, pierworodny Ismaela+, a także Kedar+, Adbeel, Mibsam+, 30 Miszma, Duma, Massa, Chadad, Tema, 31 Jetur, Nafisz i Kedma. To byli synowie Ismaela.
32 Synami, których urodziła Ketura+, nałożnica* Abrahama, byli: Zimran, Jokszan, Medan, Midian+, Jiszbak i Szuach+.
Synami Jokszana byli: Szeba i Dedan+.
33 Synami Midiana byli: Efa+, Efer, Chanoch, Abida i Eldaa.
Wszyscy oni byli potomkami Ketury.
34 Abraham został ojcem Izaaka+. Synami Izaaka byli: Ezaw+ i Izrael+.
35 Synami Ezawa byli: Elifaz, Reuel, Jeusz, Jalam i Korach+.
36 Synami Elifaza byli: Teman+, Omar, Cefo, Gatam, Kenaz i przez Timnę — Amalek+.
37 Synami Reuela byli: Nachat, Zerach, Szamma i Mizza+.
38 Synami Seira+ byli: Lotan, Szobal, Cibeon, Ana, Diszon, Ecer i Diszan+.
39 Synami Lotana byli: Chori i Homam. Siostrą Lotana była Timna+.
40 Synami Szobala byli: Alwan, Manachat, Ebal, Szefo i Onam.
Synami Cibeona byli: Aja i Ana+.
Synami Diszona byli: Chemdan, Eszban, Jitran i Keran+.
42 Synami Ecera+ byli: Bilhan, Zaawan i Akan.
Synami Diszana byli: Uc i Aran+.
43 A to są królowie, którzy panowali w ziemi edomskiej+, zanim pierwszy król zaczął panować nad Izraelitami*+: Bela, syn Beora, a jego miasto nazywało się Dinhaba. 44 Po śmierci Beli panowanie objął Jobab, syn Zeracha z Bocry+. 45 Po śmierci Jobaba panowanie objął Chuszam z ziemi Temanitów. 46 Po śmierci Chuszama panowanie objął Hadad, syn Bedada, który pokonał Midianitów na terytorium* Moabu. Jego miasto nazywało się Awit. 47 Po śmierci Hadada panowanie objął Samla z Masreki. 48 Po śmierci Samli panowanie objął Szaul z Rechobot nad rzeką. 49 Po śmierci Szaula panowanie objął Baal-Chanan, syn Achbora. 50 Po śmierci Baal-Chanana panowanie objął Hadad. Jego miasto nazywało się Pau, a jego żona miała na imię Mehetabel i była córką Matred, wnuczką Mezahaba*. 51 Potem Hadad umarł.
Szejkami* Edomu byli: Timna, Alwa, Jetet+, 52 Oholibama, Ela, Pinon, 53 Kenaz, Teman, Mibcar, 54 Magdiel, Iram. To byli szejkowie Edomu.
2 Synami Izraela+ byli: Ruben+, Symeon+, Lewi+, Juda+, Issachar+, Zebulon+, 2 Dan+, Józef+, Beniamin+, Naftali+, Gad+ i Aszer+.
3 Synami Judy byli: Er, Onan i Szela. Tych trzech synów urodziła mu córka Szuy, Kananejka+. Lecz postępowanie Era, pierworodnego Judy, było złe w oczach Jehowy, dlatego On go uśmiercił+. 4 Tamar+, synowa Judy, urodziła mu Pereca+ i Zeracha. Juda miał w sumie pięciu synów.
5 Synami Pereca byli: Checron i Chamul+.
6 Synami Zeracha byli: Zimri, Etan, Heman, Kalkol i Dara. Zerach miał w sumie pięciu synów.
7 Synem* Karmiego był Achar*, który sprowadził nieszczęście* na Izraela+, gdy dopuścił się niewierności w związku z rzeczami przeznaczonymi na zagładę*+.
9 Checronowi urodzili się: Jerachmeel+, Ram+ i Kelubaj*.
10 Ram został ojcem Amminadaba+, Amminadab — ojcem Nachszona+, naczelnika potomków Judy. 11 Nachszon został ojcem Salmy+, Salma — ojcem Boaza+. 12 Boaz został ojcem Obeda, Obed — ojcem Jessego+. 13 Synami Jessego byli: pierworodny — Eliab, drugi syn — Abinadab+, trzeci — Szimea+, 14 czwarty — Netanel, piąty — Raddaj, 15 szósty — Ocem, siódmy — Dawid+. 16 Ich siostrami były: Ceruja i Abigail+. Synami Cerui byli: Abiszaj+, Joab+ i Asahel+. Ceruja miała trzech synów. 17 Abigail urodziła Amasę+. Ojcem Amasy był Jeter, Ismaelita.
18 Kaleb*, syn Checrona, z Azubą, swoją żoną, i z Jeriotą miał synów: Jeszera, Szobaba i Ardona. 19 Kiedy Azuba umarła, Kaleb ożenił się z Efratą+, która urodziła mu Chura+. 20 Chur został ojcem Uriego, a Uri — ojcem Becalela+.
21 Potem Checron współżył z córką Machira+, ojca Gileada+. Ożenił się z nią, gdy miał 60 lat, i ona urodziła mu Seguba. 22 Segub został ojcem Jaira+, który miał 23 miasta w ziemi Gilead+. 23 (Później Geszur+ i Syria+ odebrały im Chawwot-Jair+ oraz Kenat+ i okoliczne* miejscowości — 60 miast). Wszyscy oni byli potomkami Machira, ojca Gileada.
24 Po tym, jak Checron+ umarł w Kaleb-Efracie, jego żona, Abija, urodziła mu Aszchura+, ojca Tekoi+.
25 Synami Jerachmeela, pierworodnego Checrona, byli: Ram — pierworodny, Buna, Oren, Ocem i Achijasz. 26 Jerachmeel miał jeszcze jedną żonę, o imieniu Atara. Była ona matką Onama. 27 Synami Rama, pierworodnego Jerachmeela, byli: Maac, Jamin i Eker. 28 Synami Onama byli: Szammaj i Jada. Synami Szammaja byli: Nadab i Abiszur. 29 Żona Abiszura, o imieniu Abichail, urodziła mu Achbana i Molida. 30 Synami Nadaba byli: Seled i Appaim. Seled umarł bezdzietnie. 31 Synem* Appaima był Jiszi, synem* Jisziego — Szeszan, a potomkiem* Szeszana — Achlaj. 32 Synami Jady, brata Szammaja, byli: Jeter i Jonatan. Jeter umarł bezdzietnie. 33 Synami Jonatana byli: Pelet i Zaza. To byli potomkowie Jerachmeela.
34 Szeszan nie miał synów, tylko córki. Miał też egipskiego sługę o imieniu Jarcha. 35 Dał temu słudze jedną ze swoich córek za żonę i ona urodziła mu Attaja. 36 Attaj został ojcem Natana, Natan — ojcem Zabada. 37 Zabad został ojcem Eflala, Eflal — ojcem Obeda. 38 Obed został ojcem Jehu, Jehu — ojcem Azariasza. 39 Azariasz został ojcem Cheleca, Chelec — ojcem Eleasy. 40 Eleasa został ojcem Sismaja, Sismaj — ojcem Szalluma. 41 Szallum został ojcem Jekamiasza, a Jekamiasz — ojcem Eliszamy.
42 Synami Kaleba*+, brata Jerachmeela, byli: Mesza, jego pierworodny, który został ojcem Zif, oraz synowie Mareszy, ojca Hebrona. 43 Synami Hebrona byli: Korach, Tappuach, Rekem i Szema. 44 Szema został ojcem Rachama, ojca Jorkoamu. Rekem został ojcem Szammaja. 45 Synem Szammaja był Maon. Maon był ojcem Bet-Cur+. 46 Efa, nałożnica* Kaleba, urodziła Charana, Mocę i Gazeza. Charan został ojcem Gazeza. 47 Synami Jahdaja byli: Regem, Jotam, Geszan, Pelet, Efa i Szaaf. 48 Maaka, nałożnica Kaleba, urodziła Szebera i Tirchanę. 49 Po pewnym czasie urodziła Szaafa, ojca Madmanny+, oraz Szewę, ojca Machbeny i Gibei+. Córką Kaleba+ była Achsa+. 50 To byli potomkowie Kaleba.
Synami Chura+, pierworodnego Efraty+, byli: Szobal, ojciec Kiriat-Jearim+, 51 Salma, ojciec Betlejem+, i Charef, ojciec Bet-Gader. 52 Potomkami Szobala, ojca Kiriat-Jearim, byli: Haroe i połowa Menuchotytów. 53 Rodziny z Kiriat-Jearim to: Itryci+, Putyci, Szumatyci i Miszraici. Od nich pochodzą Coratyci+ i Esztaolici+. 54 Potomkami Salmy byli: mieszkańcy Betlejem+, Netofy i Atrot-Bet-Joab oraz połowa Manachatytów i Coryci. 55 Rodziny pisarzy mieszkających w Jabecu to: Tiratyci, Szimeatyci i Suchatyci. Byli to Kenici+, którzy pochodzą od Chammata, ojca domu Rechaba+.
3 Synami Dawida, którzy urodzili mu się w Hebronie+, byli: pierworodny — Amnon+, którego matką była Achinoam+ z Jizreelu; drugi syn — Daniel, którego matką była Abigail+ z Karmelu; 2 trzeci — Absalom+, syn Maaki, córki Talmaja, króla Geszuru; czwarty — Adoniasz+, syn Chaggity; 3 piąty — Szefatiasz, którego matką była Abital; szósty — Jitream, urodzony przez Eglę, która też była żoną Dawida. 4 Tych sześciu synów urodziło mu się w Hebronie. Dawid panował tam siedem lat i sześć miesięcy, a w Jerozolimie panował 33 lata+.
5 W Jerozolimie urodzili mu się+: Szimea, Szobab, Natan+ i Salomon+. Matką tych czterech synów była Batszeba+, córka Ammiela. 6 Dawid miał jeszcze dziewięciu innych synów, którymi byli: Jibchar, Eliszama, Elifelet, 7 Nogah, Nefeg, Jafia, 8 Eliszama, Eliada i Elifelet. 9 Ci wszyscy byli synami Dawida. Oprócz tego miał synów, których urodziły mu nałożnice*. Synowie Dawida mieli siostrę o imieniu Tamar+.
10 Synem Salomona był Rechoboam+, synem Rechoboama — Abijasz+, synem Abijasza — Asa+, synem Asy — Jehoszafat+, 11 synem Jehoszafata — Jehoram+, synem Jehorama — Achazjasz+, synem Achazjasza — Jehoasz+, 12 synem Jehoasza — Amacjasz+, synem Amacjasza — Azariasz+, synem Azariasza — Jotam+, 13 synem Jotama — Achaz+, synem Achaza — Ezechiasz+, synem Ezechiasza — Manasses+, 14 synem Manassesa — Amon+, synem Amona — Jozjasz+. 15 Synami Jozjasza byli: pierworodny — Jochanan, drugi syn — Jehojakim+, trzeci — Sedekiasz+, czwarty — Szallum. 16 Potomkami* Jehojakima byli: Jechoniasz+ i syn Jechoniasza — Sedekiasz. 17 Synami Jechoniasza, którzy urodzili mu się, gdy przebywał w niewoli, byli: Szealtiel, 18 Malkiram, Pedajasz, Szenaccar, Jekamiasz, Hoszama i Nedabiasz. 19 Synami Pedajasza byli: Zerubbabel+ i Szimej. Synami Zerubbabela byli: Meszullam i Chananiasz (ich siostrą była Szelomit) 20 oraz pięciu innych: Chaszuba, Ohel, Berechiasz, Chasadiasz i Juszab-Chesed. 21 Synami Chananiasza byli: Pelatiasz i Jeszajasz. Synem* Jeszajasza był Refajasz, synem* Refajasza — Arnan, synem* Arnana — Abdiasz, synem* Abdiasza — Szechaniasz. 22 Potomkami* Szechaniasza byli: Szemajasz i synowie Szemajasza — Chattusz, Jigal, Bariach, Neariasz i Szafat — w sumie sześciu. 23 Synami Neariasza byli: Elioenaj, Chizkiasz i Azrikam — w sumie trzech. 24 Synami Elioenaja byli: Hodawiasz, Eliaszib, Pelajasz, Akkub, Jochanan, Delajasz i Anani — w sumie siedmiu.
4 Synami Judy byli: Perec+, Checron+, Karmi, Chur+ i Szobal+. 2 Syn Szobala Reajasz został ojcem Jachata. Jachat został ojcem Achumaja i Lahada. To były rodziny Coratytów+. 3 Synami ojca Etamu+ byli: Jizreel, Jiszma i Jidbasz (ich siostra miała na imię Haclelponi). 4 Penuel był ojcem Gedoru, a Ezer — ojcem Chuszy. To byli synowie Chura+, który był pierworodnym Efraty i ojcem Betlejem+. 5 Aszchur+, ojciec Tekoi+, miał dwie żony: Chelę i Naarę. 6 Naara urodziła mu Achuzzama, Chefera, Temeniego i Achasztariego. To byli synowie Naary. 7 A synami Cheli byli: Ceret, Icchar i Etnan. 8 Koc został ojcem Anuba i Cobeby oraz rodzin Acharchela, syna Haruma.
9 Jabec cieszył się większym szacunkiem niż jego bracia. Imię Jabec* dała mu matka, mówiąc: „Urodziłam go w bólach”. 10 Jabec prosił Boga Izraela: „Zechciej mi pobłogosławić i powiększyć moje terytorium. Niech Twoja ręka będzie ze mną i ochraniaj mnie przed nieszczęściem, żebym nie doznał krzywdy!”. I Bóg spełnił jego prośbę.
11 Kelub, brat Szuchy, został ojcem Mechira, a Mechir — ojcem Esztona. 12 Eszton został ojcem Bet-Rafy, Paseacha i Techinny, ojca Ir-Nachasz. Pochodzili oni z Rechy. 13 Synami Kenaza byli: Otniel+ i Serajasz. Synem* Otniela był Chatat. 14 Meonotaj został ojcem Ofry. Serajasz został ojcem Joaba, ojca mieszkańców Ge-Charaszim*, które zostało tak nazwane, bo byli oni rzemieślnikami.
15 Synami Kaleba+, syna Jefunnego, byli: Iru, Ela i Naam. Synem* Eli był Kenaz. 16 Synami Jehallelela byli: Zif, Zifa, Tiria i Asarel. 17 Synami Ezry byli: Jeter, Mered, Efer i Jalon. Ona* zaszła w ciążę i urodziła Miriama, Szammaja i Jiszbacha, ojca Esztemoi. 18 (A jego żydowska żona urodziła Jereda, ojca Gedoru, Chebera, ojca Socho, i Jekutiela, ojca Zanoachu). To byli synowie Bitii, córki faraona, z którą ożenił się Mered.
19 Synami żony Hodiasza, siostry Nachama, byli: ojcowie Keili Garmity oraz Maakatyty Esztemoi*. 20 Synami Szimona byli: Amnon, Rinna, Ben-Chanan i Tilon. Synami Jisziego byli: Zochet i Ben-Zochet.
21 Synowie Szeli+, syna Judy, to: Er, ojciec Lechy, Laada, ojciec Mareszy, rodziny pochodzące od Aszbei, zajmujące się wytwarzaniem tkaniny wysokiej jakości, 22 a także Jokim, ludzie z Kozeby, Joasz i Saraf, którzy wzięli za żony Moabitki, oraz Jaszubi-Lechem. Są to zapiski z dawnych czasów*. 23 Byli to garncarze. Mieszkali w Netaim i Gederze i pracowali dla króla.
24 Synami Symeona+ byli: Nemuel, Jamin, Jarib, Zerach i Szaul+. 25 Synem Szaula był Szallum, synem Szalluma — Mibsam, synem Mibsama — Miszma. 26 Synami Miszmy byli: jego syn Chammuel, syn Chammuela — Zakkur, syn Zakkura — Szimej. 27 Szimej miał 16 synów i sześć córek. Ale jego bracia nie mieli wielu synów, w żadnej z ich rodzin nie było tylu synów, ilu było w rodzinach plemienia Judy+. 28 Mieszkali oni w Beer-Szebie+, Moladzie+, Chacar-Szual+, 29 Bilsze, Ecemie+, Toladzie, 30 Betuelu+, Chormie+, Ciklag+, 31 Bet-Markabot, Chacar-Susim+, Bet-Biri i Szaaraim. Były to ich miasta aż do czasu panowania Dawida.
32 Mieszkali również w Etamie, Ain, Rimmonie, Tochenie i Aszanie+ — w pięciu miastach — 33 oraz w przyległych do nich osadach, które ciągnęły się aż do Baal. To są ich rodowody i miejsca zamieszkania. 34 Meszobab; Jamlech; Josza — syn Amacjasza; 35 Joel; Jehu — syn Joszibiasza, syna Serajasza, syna Asjela; 36 Elioenaj; Jaakob; Jeszochajasz; Asajasz; Adiel; Jesimiel; Benajasz; 37 Ziza — syn Szifiego, syna Allona, syna Jedajasza, syna Szimriego, syna Szemajasza — 38 to są imiona naczelników rodzin. A ich rodziny stały się liczne. 39 W poszukiwaniu pastwisk dla swoich stad doszli do wejścia do Gedoru, do wschodniej strony doliny. 40 W końcu znaleźli bujne, dobre pastwiska w przestronnej, spokojnej i bezpiecznej okolicy. Wcześniej mieszkali tam Chamici+. 41 Ci, których imiona wymieniono, przybyli za czasów Ezechiasza+, króla Judy, zniszczyli namioty Chamitów i Meunitów, którzy tam mieszkali, i zgładzili* ich, tak że nie pozostał po nich ślad. Osiedlili się na ich miejscu, bo tam znaleźli pastwiska dla swoich stad.
42 Niektórzy Symeonici, 500 mężczyzn, na czele z Pelatiaszem, Neariaszem, Refajaszem i Uzzielem, synami Jisziego, poszli na górę Seir+ 43 i pozabijali resztę ocalałych Amalekitów+. Zamieszkali tam i tak jest po dziś dzień.
5 Oto synowie Rubena+, pierworodnego Izraela. Był on pierworodnym, ale ponieważ zbezcześcił łoże swojego ojca+, jego prawo pierworodnego dano synom Józefa+, syna Izraela. W rodowodzie nie uwzględniono więc jego prawa pierworodnego. 2 Prawo pierworodnego otrzymał Józef, chociaż Juda+ przewyższał swoich braci i od niego pochodził ten, który miał zostać wodzem+. 3 Synami Rubena, pierworodnego Izraela, byli: Chanoch, Pallu, Checron i Karmi+. 4 Synami Joela byli: jego syn Szemajasz, syn Szemajasza — Gog, syn Goga — Szimej, 5 syn Szimeja — Micheasz, syn Micheasza — Reajasz, syn Reajasza — Baal, 6 syn Baala — Beera, naczelnik Rubenitów, którego Tilgat-Pilneser+, król Asyrii, uprowadził na wygnanie. 7 Jego braćmi, spisanymi w rodowodzie według ich rodzin, byli: Jejel jako głowa, Zachariasz 8 oraz Bela, syn Azaza, syna Szemy, syna Joela. Ród Beli zamieszkiwał tereny od Aroeru+ aż po Nebo i Baal-Meon+. 9 Na wschodzie osiedlili się aż do granicy pustkowia nad rzeką Eufrat+, bo w ziemi Gilead ich stada bardzo się rozmnożyły+. 10 Za dni Saula toczyli wojnę z Hagrytami, pokonali ich i zamieszkali w ich namiotach na całym obszarze na wschód od Gileadu.
11 Potomkowie Gada mieszkali obok nich, w ziemi Baszan aż po Salchę+. 12 W Baszanie najważniejszy był Joel, po nim Szafam, a także Janaj i Szafat. 13 Ich braćmi, według ich rodów, byli: Michael, Meszullam, Szeba, Joraj, Jakan, Zija i Eber — w sumie siedmiu. 14 Byli oni synami Abichaila, syna Churiego, syna Jaroacha, syna Gileada, syna Michaela, syna Jesziszaja, syna Jachda, syna Buza. 15 Głową ich rodu był Achi, syn Abdiela, syna Guniego. 16 Mieszkali oni w Gileadzie+, w Baszanie+ i okolicznych* miejscowościach oraz na wszystkich pastwiskach Szaronu aż po ich krańce. 17 Wszyscy oni zostali wpisani do rodowodu za dni Jotama+, króla Judy, i za dni Jeroboama*+, króla Izraela.
18 Rubenici, Gadyci i połowa plemienia Manassesa mieli wojsko liczące 44 760 dzielnych wojowników, zaprawionych w boju i uzbrojonych w tarcze, miecze i łuki*. 19 Prowadzili wojnę z Hagrytami+, z Jeturem, Nafiszem+ i Nodabem. 20 W czasie walk wołali do Boga o pomoc. Bóg wysłuchał ich błagań, ponieważ Mu zaufali+, i wydał w ich ręce Hagrytów i wszystkich ich sprzymierzeńców. 21 Zabrali im zwierzęta — 50 000 wielbłądów, 250 000 owiec i 2000 osłów. Ponadto wzięli do niewoli 100 000 ludzi*. 22 Wielu ich wrogów poległo, bo tę wojnę toczył prawdziwy Bóg+. Potem mieszkali na ich ziemi aż do czasu wygnania+.
23 Potomków połowy plemienia Manassesa+ było bardzo dużo. Mieszkali oni na ziemiach od Baszanu po Baal-Hermon, Senir i górę Hermon+. 24 Głowami ich rodów byli: Efer, Jiszi, Eliel, Azriel, Jeremiasz, Hodawiasz i Jachdiel. Byli to dzielni, sławni wojownicy, głowy rodów. 25 Ale postępowali niewiernie wobec Boga swoich przodków i oddawali cześć* bogom ludów tej ziemi+, które Bóg usunął ze względu na nich. 26 Dlatego Bóg Izraela skłonił* Pula (czyli Tilgat-Pilnesera)+, króla Asyrii+, żeby uprowadził na wygnanie Rubenitów, Gadytów i połowę plemienia Manassesa i żeby przesiedlił ich do Chalachu, Chaboru, Hary i nad rzekę Gozan+, gdzie pozostają aż do dzisiaj.
6 Synami Lewiego+ byli: Gerszon, Kehat+ i Merari+. 2 Synami Kehata byli: Amram, Icchar+, Hebron i Uzziel+. 3 Dziećmi* Amrama+ byli: Aaron+, Mojżesz+ oraz Miriam+. Synami Aarona byli: Nadab, Abihu+, Eleazar+ i Itamar+. 4 Eleazar został ojcem Pinechasa+, Pinechas — ojcem Abiszui. 5 Abiszua został ojcem Bukkiego, Bukki — ojcem Uzziego. 6 Uzzi został ojcem Zerachiasza, Zerachiasz — ojcem Merajota. 7 Merajot został ojcem Amariasza, Amariasz — ojcem Achituba+. 8 Achitub został ojcem Cadoka+, Cadok — ojcem Achimaaca+. 9 Achimaac został ojcem Azariasza, Azariasz — ojcem Jochanana. 10 Jochanan został ojcem Azariasza. Usługiwał on jako kapłan w domu, który Salomon zbudował w Jerozolimie.
11 Azariasz został ojcem Amariasza, Amariasz — ojcem Achituba. 12 Achitub został ojcem Cadoka+, Cadok — ojcem Szalluma. 13 Szallum został ojcem Chilkiasza+, Chilkiasz — ojcem Azariasza. 14 Azariasz został ojcem Serajasza+, Serajasz — ojcem Jehocadaka+. 15 Jehocadak poszedł na wygnanie, gdy Jehowa posłużył się Nabuchodonozorem*, żeby ten uprowadził na wygnanie mieszkańców Judy i Jerozolimy.
16 Synami Lewiego byli: Gerszom*, Kehat i Merari. 17 To są imiona synów Gerszoma: Libni i Szimej+. 18 Synami Kehata byli: Amram, Icchar, Hebron i Uzziel+. 19 Synami Merariego byli: Machli i Muszi.
A to są rodziny Lewitów wymienione według głów ich rodów+. 20 Potomkami Gerszoma+ byli: jego syn Libni, syn Libniego — Jachat, syn Jachata — Zimma, 21 syn Zimmy — Joach, syn Joacha — Iddo, syn Idda — Zerach, syn Zeracha — Jeatraj. 22 Potomkami* Kehata byli: jego syn Amminadab, syn Amminadaba — Korach+, synowie Koracha — Assir, 23 Elkana i Ebiasaf+, syn Ebiasafa — Assir, 24 syn Assira — Tachat, syn Tachata — Uriel, syn Uriela — Uzzjasz, syn Uzzjasza — Szaul. 25 Synami Elkany byli: Amasaj i Achimot. 26 Potomkami* Elkany byli: jego syn Cofaj, syn Cofaja — Nachat, 27 syn Nachata — Eliab, syn Eliaba — Jerocham, syn Jerochama — Elkana+. 28 Synami Samuela+ byli: pierworodny — Joel, drugi syn — Abijasz+. 29 Potomkami* Merariego byli: Machli+, syn Machliego — Libni, syn Libniego — Szimej, syn Szimeja — Uzza, 30 syn Uzzy — Szimea, syn Szimei — Chaggiasz, syn Chaggiasza — Asajasz.
31 A to są ci, których Dawid wyznaczył, żeby odpowiadali za śpiew w domu Jehowy po tym, jak umieszczono w nim Arkę+. 32 Byli oni odpowiedzialni za śpiew przy przybytku, namiocie spotkania, dopóki Salomon nie zbudował domu Jehowy w Jerozolimie+. Pełnili swoją służbę tak, jak im polecono+. 33 To są ci, którzy usługiwali razem ze swoimi synami: z Kehatytów śpiewak Heman+, syn Joela+, syna Samuela, 34 syna Elkany+, syna Jerochama, syna Eliela, syna Toacha, 35 syna Cufa, syna Elkany, syna Machata, syna Amasaja, 36 syna Elkany, syna Joela, syna Azariasza, syna Sofoniasza, 37 syna Tachata, syna Assira, syna Ebiasafa, syna Koracha, 38 syna Icchara, syna Kehata, syna Lewiego, syna Izraela.
39 Po prawej stronie Hemana stał jego brat Asaf+ — syn Berechiasza, syna Szimei, 40 syna Michaela, syna Baasejasza, syna Malkijasza, 41 syna Etniego, syna Zeracha, syna Adajasza, 42 syna Etana, syna Zimmy, syna Szimeja, 43 syna Jachata, syna Gerszoma, syna Lewiego.
44 Po lewej stronie Hemana stali ich bracia, potomkowie Merariego+. Był tam Etan+, syn Kisziego, syna Abdiego, syna Mallucha, 45 syna Chaszabiasza, syna Amacjasza, syna Chilkiasza, 46 syna Amciego, syna Baniego, syna Szemera, 47 syna Machliego, syna Musziego, syna Merariego, syna Lewiego.
48 Ich bracia, Lewici, zostali wyznaczeni* do wykonywania wszelkich obowiązków związanych ze służbą w przybytku, domu prawdziwego Boga+. 49 Aaron i jego synowie+ spalali ofiary na ołtarzu całopalnym+ i na ołtarzu kadzielnym+, wypełniając obowiązki związane z rzeczami najświętszymi, żeby dokonać przebłagania za Izraela+, zgodnie ze wszystkim, co nakazał Mojżesz, sługa prawdziwego Boga. 50 To są potomkowie Aarona+: jego syn Eleazar+, syn Eleazara — Pinechas, syn Pinechasa — Abiszua, 51 syn Abiszui — Bukki, syn Bukkiego — Uzzi, syn Uzziego — Zerachiasz, 52 syn Zerachiasza — Merajot, syn Merajota — Amariasz, syn Amariasza — Achitub+, 53 syn Achituba — Cadok+, syn Cadoka — Achimaac.
54 A to są osady Lewitów, według ich obozów* na ich terytorium. Ponieważ pierwszy los przypadł potomkom Aarona, należącym do rodziny Kehatytów, 55 dano im Hebron+ w ziemi judzkiej wraz z okolicznymi pastwiskami. 56 Z kolei ziemie wokół miasta oraz jego osady dano już wcześniej Kalebowi+, synowi Jefunnego. 57 A potomkom Aarona dano miasta* schronienia+, Hebron+, jak również Libnę+ i jej pastwiska, Jattir+, Esztemoę i jej pastwiska+, 58 Chilen i jego pastwiska, Debir+ i jego pastwiska, 59 Aszan+ i jego pastwiska oraz Bet-Szemesz+ i jego pastwiska. 60 Od plemienia Beniamina otrzymali Gebę+ i jej pastwiska, Alemet i jego pastwiska oraz Anatot+ i jego pastwiska. W sumie ich rodziny otrzymały 13 miast+.
61 Pozostałym Kehatytom przydzielono* 10 miast — od rodzin innych plemion i od połowy plemienia Manassesa+.
62 Gerszomitom, według ich rodzin, przydzielono 13 miast — od plemienia Issachara, plemienia Aszera, plemienia Naftalego i plemienia Manassesa w Baszanie+.
63 Merarytom, według ich rodzin, przydzielono przez losowanie 12 miast — od plemienia Rubena, plemienia Gada i plemienia Zebulona+.
64 Izraelici dali Lewitom te miasta wraz z ich pastwiskami+. 65 Ponadto przydzielono im przez losowanie miasta wymienione z nazwy — od plemienia Judy, plemienia Symeona i plemienia Beniamina.
66 Niektóre rodziny Kehatytów jako swoje terytorium otrzymały miasta od plemienia Efraima+. 67 Dano im miasta* schronienia, Szechem+ i jego pastwiska w górzystym regionie Efraima, a także Gezer+ i jego pastwiska, 68 Jokmeam i jego pastwiska, Bet-Choron+ i jego pastwiska, 69 Ajjalon+ i jego pastwiska oraz Gat-Rimmon+ i jego pastwiska. 70 Pozostałe rodziny Kehatytów otrzymały od połowy plemienia Manassesa Aner i jego pastwiska oraz Bileam i jego pastwiska.
71 Gerszomici od rodzin połowy plemienia Manassesa otrzymali Golan+ w Baszanie wraz z pastwiskami oraz Asztarot i jego pastwiska+. 72 Od plemienia Issachara otrzymali Kedesz i jego pastwiska, Daberat+ i jego pastwiska+, 73 Ramot i jego pastwiska oraz Anem i jego pastwiska. 74 Od plemienia Aszera otrzymali Maszal i jego pastwiska, Abdon i jego pastwiska+, 75 Chukok i jego pastwiska oraz Rechob+ i jego pastwiska. 76 Od plemienia Naftalego otrzymali Kedesz+ w Galilei+ i jego pastwiska, Chammon i jego pastwiska oraz Kiriataim i jego pastwiska.
77 Pozostali Meraryci otrzymali od plemienia Zebulona+ Rimmono i jego pastwiska oraz Tabor i jego pastwiska. 78 W regionie nadjordańskim koło Jerycha, na wschód od Jordanu, otrzymali od plemienia Rubena Becer na pustkowiu wraz z pastwiskami, Jahac+ i jego pastwiska, 79 Kedemot+ i jego pastwiska oraz Mefaat i jego pastwiska. 80 A od plemienia Gada otrzymali Ramot w Gileadzie wraz z pastwiskami, Machanaim+ i jego pastwiska, 81 Cheszbon+ i jego pastwiska oraz Jazer+ i jego pastwiska.
7 Synami Issachara byli: Tola, Pua, Jaszub i Szimron+ — czterech. 2 Synami Toli byli: Uzzi, Refajasz, Jeriel, Jachmaj, Jibsam i Szemuel — głowy rodów. Od Toli pochodzili dzielni wojownicy, których za dni Dawida było 22 600. 3 Potomkami* Uzziego byli Jizrachiasz i synowie Jizrachiasza: Michael, Abdiasz, Joel, Jiszszijasz — wszystkich pięciu było naczelnikami*. 4 Dysponowali wojskiem liczącym 36 000 żołnierzy, których mogli wystawić do walki — spisanych według pochodzenia, według ich rodów — bo mieli wiele żon i synów. 5 A ich braci ze wszystkich rodzin Issachara, dzielnych wojowników, było według rodowodu 87 000+.
6 Synami Beniamina+ byli: Bela+, Becher+ i Jediael+ — trzech. 7 Synami Beli byli: Ecbon, Uzzi, Uzziel, Jerimot i Iri — pięciu, głowy rodów, dzielni wojownicy. W ich rodowodzie wymieniono 22 034 ludzi+. 8 Synami Bechera byli: Zemira, Joasz, Eliezer, Elioenaj, Omri, Jeremot, Abijasz, Anatot i Alemet. Wszyscy oni byli synami Bechera. 9 Zgodnie z rodowodem wśród ich potomków było 20 200 dzielnych wojowników, spisanych według głów rodów. 10 Potomkami* Jediaela+ byli Bilhan i synowie Bilhana: Jeusz, Beniamin, Ehud, Kenaana, Zetan, Tarszisz i Achiszachar. 11 Wszystkich potomków Jediaela, według głów ich rodów, było 17 200 dzielnych wojowników, przygotowanych do służby wojskowej w razie wojny.
12 Synami Ira+ byli Szuppim i Chuppim, a synami Achera — Chuszyci.
13 Synami Naftalego+ byli: Jachacjel, Guni, Jecer, Szallum — potomkowie* Bilhy+.
14 Synami Manassesa+ byli: Asriel, którego urodziła jego syryjska nałożnica*. (Urodziła ona Machira+, ojca Gileada. 15 Machir wziął żonę dla Chuppima i dla Szuppima. Miał siostrę o imieniu Maaka). Drugi syn nazywał się Celofchad+ i miał tylko córki+. 16 Maaka, żona Machira, urodziła syna i nadała mu imię Peresz. Miał on brata o imieniu Szeresz i był ojcem Ulama i Rekema. 17 Synem* Ulama był Bedan. To byli synowie Gileada, syna Machira, syna Manassesa. 18 Gilead miał siostrę Hammolechet, która urodziła Iszhoda, Abiezera i Machlę. 19 Synami Szemidy byli: Achian, Szechem, Likchi i Aniam.
20 Potomkami* Efraima+ byli: Szutelach+, syn Szutelacha — Bered, syn Bereda — Tachat, syn Tachata — Eleada, syn Eleady — Tachat, 21 syn Tachata — Zabad, syn Zabada — Szutelach. Efraim był też ojcem Ezera i Eleada, których zabili rodowici mieszkańcy Gat+, ponieważ poszli zabrać ich stada. 22 Efraim, ich ojciec, obchodził żałobę przez wiele dni, a jego bracia przychodzili go pocieszać. 23 Potem współżył ze swoją żoną, ona zaszła w ciążę i urodziła syna. Nadał mu imię Beria*, bo urodziła go, gdy na dom spadło nieszczęście. 24 Jego córką była Szeera, która zbudowała Bet-Choron Dolne+, Bet-Choron Górne+ i Uzzen-Szeerę. 25 Potomkami Efraima byli też Refach i Reszef oraz syn Reszefa — Telach, syn Telacha — Tachan, 26 syn Tachana — Ladan, syn Ladana — Ammihud, syn Ammihuda — Eliszama, 27 syn Eliszamy — Nun, syn Nuna — Jozue*+.
28 Ich posiadłości i osady to: Betel+ i okoliczne* miejscowości, na wschodzie — Naaran, na zachodzie — Gezer i okoliczne miejscowości, Szechem i okoliczne miejscowości aż po Ajję* i okoliczne miejscowości, 29 a obok posiadłości potomków Manassesa — Bet-Szean+ i okoliczne miejscowości, Taanach+ i okoliczne miejscowości, Megiddo+ i okoliczne miejscowości oraz Dor+ i okoliczne miejscowości. W nich mieszkali potomkowie Józefa, syna Izraela.
30 Synami Aszera byli: Jimna, Jiszwa, Jiszwi i Beria+. Ich siostrą była Serach+. 31 Synami Berii byli: Cheber i Malkiel, ojciec Birzaita. 32 Cheber został ojcem Jafleta, Szomera, Chotama i Szuy, ich siostry. 33 Synami Jafleta byli: Pasach, Bimhal i Aszwat. To byli synowie Jafleta. 34 Synami Szemera* byli: Achi, Rohga, Jechubba i Aram. 35 Synami Helema*, jego brata, byli: Cofach, Jimna, Szelesz i Amal. 36 Synami Cofacha byli: Suach, Charnefer, Szual, Beri, Jimra, 37 Becer, Hod, Szamma, Szilsza, Jitran i Beera. 38 Synami Jetera byli: Jefunne, Pispa i Ara. 39 Synami Ulli byli: Arach, Channiel i Ricja. 40 To byli synowie Aszera, głowy rodów, doborowi, dzielni wojownicy, przełożeni naczelników. Według rodowodu+ mogli wystawić do walki wojsko liczące 26 000 mężczyzn+.
8 Synami Beniamina+ byli: pierworodny — Bela+, drugi syn — Aszbel+, trzeci — Achrach, 2 czwarty — Nocha, piąty — Rafa. 3 Synami Beli byli: Addar, Gera+, Abihud, 4 Abiszua, Naaman, Achoach, 5 Gera, Szefufan i Churam. 6 To są synowie Echuda, głowy rodów mieszkańców Geby+, którzy zostali uprowadzeni na wygnanie do Manachatu: 7 Naaman, Achijasz i Gera, który ich poprowadził na wygnanie. Został on ojcem Uzzy i Achichuda. 8 Szacharaimowi urodziły się dzieci na terytorium* Moabitów — już po tym, jak ich stamtąd wypędził. Jego żony miały na imię Chuszim i Baara*. 9 Jego żona Chodesz urodziła mu Jobaba, Cibię, Meszę, Malkama, 10 Jeuca, Sachiasza i Mirmę. To są jego synowie, głowy rodów.
11 Chuszim urodziła mu Abituba i Elpaala. 12 Synami Elpaala byli: Eber, Miszam, Szemed (który zbudował Ono+ i Lod+ oraz okoliczne* miejscowości), 13 Beria i Szema. Byli oni głowami rodów mieszkańców Ajjalonu+. To oni wypędzili mieszkańców Gat. 14 Achio, Szaszak, Jeremot, 15 Zebadiasz, Arad, Eder, 16 Michael, Jiszpa i Jocha byli synami Berii. 17 Zebadiasz, Meszullam, Chizki, Cheber, 18 Jiszmeraj, Jizlia i Jobab byli synami Elpaala. 19 Jakim, Zikri, Zabdi, 20 Elienaj, Cilletaj, Eliel, 21 Adajasz, Berajasz i Szimrat byli synami Szimeja. 22 Jiszpan, Eber, Eliel, 23 Abdon, Zikri, Chanan, 24 Chananiasz, Elam, Antotiasz, 25 Jifdejasz i Penuel byli synami Szaszaka. 26 Szamszeraj, Szechariasz, Ataliasz, 27 Jaaresziasz, Eliasz i Zikri byli synami Jerochama. 28 Zgodnie z rodowodem byli oni głowami rodów. Naczelnicy ci mieszkali w Jerozolimie.
29 Jejel mieszkał w Gibeonie+, był ojcem Gibeonu. Jego żona miała na imię Maaka+. 30 Jego pierworodnym był Abdon, a potem urodzili mu się: Cur, Kisz, Baal, Nadab, 31 Gedor, Achio i Zacher. 32 Miklot został ojcem Szymei. Wszyscy oni mieszkali razem ze swoimi braćmi w Jerozolimie, niedaleko innych braci.
33 Ner+ został ojcem Kisza, Kisz — ojcem Saula+, Saul — ojcem Jonatana+, Malki-Szuy+, Abinadaba+ i Eszbaala*+. 34 Synem Jonatana był Merib-Baal*+, który został ojcem Micheasza+. 35 Synami Micheasza byli: Piton, Melech, Tarea i Achaz. 36 Achaz został ojcem Jehoaddy, Jehoadda — ojcem Alemeta, Azmaweta i Zimriego. Zimri został ojcem Mocy. 37 Moca został ojcem Binei, Binea — ojcem Rafy, Rafa — ojcem Eleasy, Eleasa — ojcem Acela. 38 Acel miał sześciu synów. To są ich imiona: Azrikam, Bocheru, Ismael, Szeariasz, Abdiasz i Chanan. Wszyscy oni byli synami Acela. 39 Synami jego brata Eszeka byli: pierworodny — Ulam, drugi syn — Jeusz, trzeci — Elifelet. 40 Synowie Ulama byli dzielnymi wojownikami, którzy sprawnie posługiwali się łukiem*. Mieli oni wielu synów i wnuków — w sumie 150. Wszyscy byli potomkami Beniamina.
9 Wszyscy Izraelici byli wpisani do rodowodów i zapisani w Księdze Królów Izraela. Judejczycy za swoją niewierność zostali uprowadzeni na wygnanie do Babilonu+. 2 Pierwsi wrócili do swoich posiadłości w miastach kapłani, Lewici, niektórzy Izraelici oraz słudzy świątynni*+. 3 W Jerozolimie zamieszkała część potomków Judy+, Beniamina+, Efraima i Manassesa: 4 z potomków Pereca+, syna Judy — Utaj, syn Ammihuda, syna Omriego, syna Imriego, syna Baniego; 5 z Szilonitów — pierworodny Asajasz oraz jego synowie; 6 z synów Zeracha+ — Jeuel oraz ich 690 braci.
7 Z potomków Beniamina — Sallu, syn Meszullama, syna Hodawiasza, syna Hassenui; 8 Jibnejasz, syn Jerochama; Ela, syn Uzziego, syna Michriego; Meszullam, syn Szefatiasza, syna Reuela, syna Jibnijasza. 9 Ich braci zgodnie z rodowodem było 956. Wszyscy oni byli głowami rodów*.
10 Z kapłanów — Jedajasz, Jehojarib, Jachin+, 11 Azariasz, syn Chilkiasza, syna Meszullama, syna Cadoka, syna Merajota, syna Achituba, zwierzchnika domu* prawdziwego Boga, 12 Adajasz, syn Jerochama, syna Paszchura, syna Malkijasza, i Maasaj, syn Adiela, syna Jachzery, syna Meszullama, syna Meszillemita, syna Immera, 13 oraz ich bracia, głowy rodów, 1760 dzielnych, zdolnych mężczyzn gotowych do służby w domu prawdziwego Boga.
14 Z Lewitów — Szemajasz+, syn Chaszszuba, syna Azrikama, syna Chaszabiasza, z potomków Merariego, 15 a także Bakbakkar, Cheresz, Galal, Mattaniasz, syn Michy, syna Zikriego, syna Asafa, 16 Abdiasz, syn Szemajasza, syna Galala, syna Jedutuna, oraz Berechiasz, syn Asy, syna Elkany, mieszkający w osadach Netofatytów+.
17 Odźwiernymi+ byli: Szallum, Akkub, Talmon i Achiman. Ich brat Szallum był ich zwierzchnikiem 18 i aż do tego czasu pełni służbę w bramie królewskiej po stronie wschodniej+. To byli odźwierni obozów Lewitów. 19 A Szallum, syn Korego, syna Ebiasafa, syna Koracha, oraz jego bracia z jego rodu, Korachici, odpowiadali za obowiązki związane ze służbą odźwiernych w namiocie. Ich ojcowie byli odpowiedzialni za obóz Jehowy jako strażnicy wejścia. 20 W przeszłości ich zwierzchnikiem był Pinechas+, syn Eleazara+. A Jehowa był z nim. 21 Zachariasz+, syn Meszelemiasza, był odźwiernym przy wejściu do namiotu spotkania.
22 Wszystkich wybranych na odźwiernych przy wejściach było 212. Mieszkali oni w swoich osadach zgodnie z tym, co było zapisane w rodowodzie+. Dawid oraz Samuel, widzący+, powołali ich na stanowiska powierzane ludziom zaufanym. 23 Oni oraz ich synowie strzegli bram domu Jehowy+, bram przybytku. 24 Odźwierni stali z czterech stron: od wschodu, od zachodu, od północy i od południa+. 25 Co pewien czas ich bracia przychodzili do nich ze swoich osad na siedem dni, żeby usługiwać razem z nimi. 26 Czterej główni* odźwierni, Lewici, ludzie godni zaufania, opiekowali się salami* i skarbcami domu prawdziwego Boga+. 27 Spędzali noc na swoich posterunkach dookoła domu prawdziwego Boga, bo mieli za zadanie go strzec. Powierzono im klucz, żeby co rano otwierali dom.
28 Niektórzy odpowiadali za sprzęty+ używane w trakcie służby. Liczyli je podczas ich wnoszenia i wynoszenia. 29 Niektórym powierzono opiekę nad innymi sprzętami, nad wszystkimi świętymi przedmiotami+ oraz nad najlepszą mąką+, winem+, oliwą+, kadzidłem*+ i olejkiem balsamowym+. 30 Niektórzy z synów kapłanów sporządzali maści z olejku balsamowego. 31 Lewita Mattitiasz, pierworodny Korachity Szalluma, zajmował stanowisko powierzane ludziom zaufanym i był odpowiedzialny za to, co pieczono na patelniach+. 32 Niektórzy Kehatyci, ich bracia, byli odpowiedzialni za przygotowywanie chlebów pokładnych+ w każdy szabat+.
33 To są śpiewacy będący głowami rodów lewickich, którzy przebywali w salach*. Byli oni zwolnieni z innych obowiązków, bo dniem i nocą pełnili wyznaczoną im służbę. 34 Zgodnie z rodowodem byli głowami rodów lewickich, naczelnikami. Mieszkali w Jerozolimie.
35 Jejel mieszkał w Gibeonie+, był ojcem Gibeonu. Jego żona miała na imię Maaka. 36 Jego pierworodnym był Abdon, a potem urodzili mu się: Cur, Kisz, Baal, Ner, Nadab, 37 Gedor, Achio, Zachariasz i Miklot. 38 Miklot został ojcem Szimeama. Wszyscy oni mieszkali razem ze swoimi braćmi w Jerozolimie, niedaleko innych braci. 39 Ner+ został ojcem Kisza, Kisz — ojcem Saula+, Saul — ojcem Jonatana+, Malki-Szuy+, Abinadaba+ i Eszbaala. 40 Synem Jonatana był Merib-Baal+, który został ojcem Micheasza+. 41 Synami Micheasza byli: Piton, Melech, Tachrea i Achaz. 42 Achaz został ojcem Jary, Jara — ojcem Alemeta, Azmaweta i Zimriego. Zimri został ojcem Mocy. 43 Moca został ojcem Binei, Binea — ojcem Refajasza, Refajasz — ojcem Eleasy, Eleasa — ojcem Acela. 44 Acel miał sześciu synów. To są ich imiona: Azrikam, Bocheru, Ismael, Szeariasz, Abdiasz i Chanan. Byli oni synami Acela.
10 Filistyni walczyli z Izraelitami i ci rzucili się do ucieczki. Wtedy wielu Izraelitów poległo na górze Gilboa+. 2 Filistyni ruszyli w pościg za Saulem i jego synami. Zabili Jonatana, Abinadaba i Malki-Szuę+ — synów Saula. 3 Wokół Saula rozgorzała zacięta walka. Dostrzegli go łucznicy i ranili+. 4 Wtedy Saul powiedział do swojego giermka: „Wyciągnij miecz i przebij mnie, bo inaczej przyjdą ci nieobrzezańcy i postąpią ze mną okrutnie*”+. Ale jego giermek nie chciał tego zrobić, ponieważ bardzo się bał. Saul wziął więc miecz i sam się na niego nadział+. 5 Gdy giermek zobaczył, że Saul nie żyje, też nadział się na swój miecz i tam umarł. 6 Tak zginął Saul, jego trzej synowie i cały jego dom+. 7 Kiedy wszyscy Izraelici mieszkający w tej dolinie* zobaczyli, że całe wojsko uciekło i że Saul oraz jego synowie zginęli, zaczęli opuszczać swoje miasta i uciekać. Później przybyli Filistyni i się w nich osiedlili.
8 Gdy następnego dnia Filistyni przyszli ogołocić zabitych, znaleźli na górze Gilboa zwłoki Saula i jego synów+. 9 Zabrali Saulowi wszystkie rzeczy, zdjęli z niego zbroję, odcięli mu głowę i wiadomość o tym rozesłali po całej ziemi filistyńskiej, żeby to rozgłosić swoim bożkom+ i ludowi. 10 Potem umieścili jego zbroję w świątyni* swojego boga, a jego czaszkę powiesili w świątyni* Dagona+.
11 Kiedy mieszkańcy Jabeszu+ w Gileadzie usłyszeli o tym, co Filistyni zrobili z Saulem+, 12 wszyscy wojownicy wyruszyli i zabrali ciała Saula i jego synów. Sprowadzili je do Jabeszu, tam pogrzebali ich kości pod wielkim drzewem+ i pościli przez siedem dni.
13 Tak zginął Saul za swoją niewierność wobec Jehowy, bo nie był posłuszny słowu Jehowy+ i radził się medium spirytystycznego+, 14 zamiast zwrócić się o pomoc do Jehowy. Dlatego On go uśmiercił, a władzę królewską przekazał Dawidowi, synowi Jessego+.
11 Po jakimś czasie wszyscy Izraelici zebrali się u Dawida w Hebronie+ i oświadczyli: „Jesteśmy twoimi braćmi*+. 2 W przeszłości, gdy jeszcze Saul był królem, ty dowodziłeś Izraelitami podczas wypraw wojennych*+. I Jehowa, twój Bóg, powiedział ci: ‚Ty będziesz pasł mój lud, Izraela, i zostaniesz jego wodzem’”+. 3 Tak więc wszyscy starsi izraelscy przyszli do króla Dawida do Hebronu, a on zawarł tam z nimi przymierze przed Jehową. Potem namaścili Dawida na króla Izraela+, zgodnie ze słowem, które Jehowa przekazał za pośrednictwem Samuela+.
4 Później Dawid i cały Izrael wyruszyli na Jerozolimę, czyli Jebus+, gdzie żyli Jebusyci zamieszkujący tę ziemię+. 5 Mieszkańcy Jebus kpili z Dawida: „Nigdy tu nie wejdziesz!”+. On jednak zdobył twierdzę Syjon+, nazywaną obecnie Miastem Dawida+. 6 I ogłosił: „Kto pierwszy pobije Jebusytów, zostanie wodzem* i księciem”. Pierwszy wyruszył Joab+, syn Cerui, i został wodzem. 7 Potem Dawid zamieszkał w tej twierdzy. Dlatego nazwano ją Miastem Dawida. 8 Zaczął prowadzić prace budowlane w mieście — wszędzie dookoła, począwszy od Nasypu*. Resztę miasta odbudował Joab. 9 Dawid stawał się coraz potężniejszy+, a Jehowa, Bóg Zastępów, był z nim.
10 To są przywódcy dzielnych wojowników Dawida, którzy wraz z całym Izraelem udzielili mu poparcia i pomogli objąć władzę królewską, tak jak Jehowa obiecał Izraelowi+. 11 To jest spis dzielnych wojowników Dawida: Jaszobeam+, syn Chachmonity, stał na czele trójki+. Pewnego razu zabił włócznią 300 ludzi+. 12 Następny po nim był Eleazar+, syn Achochity+ Doda, jeden z trzech dzielnych wojowników. 13 Był z Dawidem w Pas-Dammim+, gdzie Filistyni zebrali się na wojnę. Znajdował się tam kawałek ziemi obsiany jęczmieniem. Kiedy ludzie uciekli przed Filistynami, 14 on stanął na środku pola i bronił go, zabijając Filistynów. Jehowa odniósł wtedy wielkie zwycięstwo*+.
15 Trzech z 30 wodzów poszło ku skale, do jaskini Adullam+, gdzie przebywał Dawid. W tym czasie wojsko filistyńskie obozowało w dolinie* Refaim+. 16 Dawid przebywał w warownym miejscu, a garnizon filistyński był w Betlejem. 17 Dawid wyraził wtedy swoje pragnienie: „Gdybym tylko mógł się napić wody z cysterny, która jest przy bramie Betlejem!”+. 18 Wówczas ci trzej przedarli się do obozu Filistynów i naczerpali wody z cysterny przy bramie Betlejem. Przynieśli ją Dawidowi, ale on nie chciał jej pić i wylał ją dla Jehowy. 19 Powiedział: „To nie do pomyślenia, żebym zrobił coś takiego, bo boję się swojego Boga! Czy miałbym pić krew ludzi, którzy narazili swoje życie*?+ Przecież poszli po tę wodę z narażeniem życia*”. Nie chciał jej więc pić. Właśnie takich rzeczy dokonało tych trzech dzielnych wojowników.
20 Abiszaj+, brat Joaba+, stał na czele innej trójki. Pewnego razu zabił włócznią 300 ludzi. Był sławny jak tych pierwszych trzech dzielnych wojowników+. 21 W swojej trójce był wybitniejszy niż dwóch pozostałych i został ich dowódcą. Nie osiągnął jednak takiej pozycji jak pierwszych trzech dzielnych wojowników.
22 Benajasz+, syn Jehojady, był odważnym mężczyzną*, który wsławił się wieloma czynami w Kabceelu+. Zabił dwóch synów Ariela z Moabu i w dniu, gdy spadł śnieg, zszedł do dołu na wodę, gdzie zabił lwa+. 23 Zabił też nadzwyczaj wysokiego Egipcjanina, mającego 5 łokci* wzrostu+. Chociaż Egipcjanin miał w ręku włócznię, która była jak wał tkacki+, Benajasz zaatakował go kijem, wyrwał mu włócznię z ręki i zabił go tą włócznią+. 24 Tych rzeczy dokonał Benajasz, syn Jehojady. Był sławny jak pierwszych trzech dzielnych wojowników. 25 Chociaż był wybitniejszy od należących do trzydziestki, to nie osiągnął takiej pozycji jak pierwszych trzech dzielnych wojowników+. Dawid ustanowił go jednak dowódcą swojej straży przybocznej.
26 Dzielnymi wojownikami byli: Asahel+, brat Joaba; Elchanan, syn Doda z Betlejem+; 27 Szammot Haroryta; Chelec Pelonita; 28 Ira+, syn Ikkesza z Tekoi; Abiezer+ z Anatot; 29 Sibbechaj+ z Chuszy*; Achochita Ilaj; 30 Maharaj+ z Netofy; Cheled+, syn Baany z Netofy; 31 Itaj, syn Ribaja z Gibei Beniaminitów+; Benajasz z Piratonu; 32 Churaj z dolin* Gaasz+; Abiel z Bet-Araby*; 33 Azmawet z Bachurim*; Eliachba Szaalbonita; 34 synowie Haszema Gizonity; Jonatan, syn Szagego Hararyty; 35 Achiam, syn Sachara Hararyty; Elifal, syn Ura; 36 Chefer Mecheratyta; Achijasz Pelonita; 37 Checro z Karmelu; Naaraj, syn Ezbaja; 38 Joel, brat Natana; Mibchar, syn Hagriego; 39 Ammonita Celek; Nachraj z Beerot, giermek Joaba, syna Cerui; 40 Itryta Ira; Itryta Gareb; 41 Hetyta Uriasz+; Zabad, syn Achlaja; 42 Adina — syn Rubenity Szizy, naczelnik Rubenitów — razem ze swoimi 30 wojownikami; 43 Chanan, syn Maaki; Joszafat Mitnita; 44 Uzzija z Asztarot; Szama i Jejel — synowie Chotama z Aroeru; 45 Jediael, syn Szimriego, oraz jego brat Jocha Ticyta; 46 Eliel Machawita; Jeribaj i Joszawiasz — synowie Elnaama; Moabita Jitma; 47 Eliel; Obed; Jaasjel z Coby*.
12 To są ci, którzy przyszli do Dawida do Ciklag+, gdy ukrywał się on przed Saulem+, synem Kisza. Należeli do dzielnych wojowników wspierających go w walce+. 2 Byli uzbrojeni w łuki i potrafili miotać kamieniami+ i strzelać z łuku zarówno prawą, jak i lewą ręką+. Byli to bracia Saula, z plemienia Beniamina+. 3 Na ich czele stał Achiezer i Joasz — synowie Szemai z Gibei+; Jezjel i Pelet — synowie Azmaweta+; Beracha; Jehu z Anatot; 4 Jiszmajasz z Gibeonu+ — dzielny wojownik, który należał do trzydziestki+ i nią dowodził; Jeremiasz, Jachazjel, Jochanan, Jozabad z Gedery, 5 Eluzaj, Jerimot, Bealiasz, Szemariasz, Szefatiasz Charifitczyk; 6 Korachici+ — Elkana, Jiszszijasz, Azarel, Joezer i Jaszobeam; 7 synowie Jerochama z Gedoru — Joela i Zebadiasz.
8 Kiedy Dawid przebywał w warownym miejscu na pustkowiu+, na jego stronę przeszli niektórzy Gadyci. Byli to dzielni wojownicy, wyszkoleni do walki. Mieli wprawę w posługiwaniu się wielkimi tarczami i dzidami. Byli szybcy jak górskie gazele, a ich twarze przypominały oblicza lwów*. 9 Pierwszy był Ezer, drugi — Abdiasz, trzeci — Eliab, 10 czwarty — Miszmanna, piąty — Jeremiasz, 11 szósty — Attaj, siódmy — Eliel, 12 ósmy — Jochanan, dziewiąty — Elzabad, 13 dziesiąty — Jeremiasz, jedenasty — Machbannaj. 14 Byli oni Gadytami+, dowódcami wojska. Najsłabszy z nich był jak stu żołnierzy, a najsilniejszy jak tysiąc+. 15 To oni przeprawili się przez Jordan w miesiącu pierwszym, gdy występował z brzegów, i wypędzili wszystkich mieszkańców nizin na wschód i na zachód.
16 Niektórzy z plemienia Beniamina i Judy również przyszli do warownego miejsca, gdzie przebywał Dawid+. 17 Dawid wyszedł do nich i powiedział: „Jeśli przychodzicie w pokojowych zamiarach i chcecie mi pomóc, to chętnie się z wami sprzymierzę. Ale jeśli chcecie wydać mnie w ręce wrogów, choć nie zrobiłem nic złego, to niech Bóg naszych przodków zobaczy to i osądzi”+. 18 Wtedy na Amasaja, dowódcę trzydziestki, zstąpił* duch+:
„Należymy do ciebie, Dawidzie, jesteśmy z tobą, synu Jessego+.
Pokój, pokój tobie i pokój temu, kto ci pomaga,
bo twój Bóg cię wspiera”+.
Dawid więc ich przyjął i mianował dowódcami oddziałów.
19 Również niektórzy z plemienia Manassesa zbiegli do Dawida, gdy razem z Filistynami przyszedł on stoczyć bitwę z Saulem. Dawid nie pomógł jednak Filistynom, bo filistyńscy władcy+ po naradzie odesłali go, mówiąc: „Przejdzie na stronę Saula, swojego pana, a my zapłacimy za to swoimi głowami”+. 20 Kiedy Dawid dotarł do Ciklag+, przyłączyli się do niego ludzie z plemienia Manassesa: Adnach, Jozabad, Jediael, Michael, Jozabad, Elihu i Cilletaj — dowódcy tysięcy Manassesa+. 21 Pomogli Dawidowi w walce z oddziałem grabieżców, ponieważ wszyscy byli odważnymi, walecznymi wojownikami+. I zostali dowódcami wojska. 22 Codziennie do Dawida dołączali kolejni ludzie+, żeby mu pomagać, aż powstał obóz tak wielki jak obóz Boży+.
23 Oto liczba uzbrojonych ludzi, którzy przyszli do Dawida do Hebronu+, aby zgodnie z rozkazem Jehowy przekazać mu władzę królewską Saula+. 24 Judejczyków, uzbrojonych w wielkie tarcze i dzidy, było 6800. 25 Symeonitów, odważnych i walecznych wojowników, było 7100.
26 Lewitów było 4600. 27 Wodzem synów Aarona+ był Jehojada+. Było z nim 3700 ludzi, 28 a także Cadok+, odważny i waleczny młody mężczyzna, który przybył z 22 naczelnikami ze swojego rodu.
29 Beniaminitów, braci Saula+, było 3000. Wcześniej większość z nich wspierała dom Saula. 30 Efraimitów, odważnych i walecznych wojowników cieszących się sławą w swoich rodach, było 20 800.
31 Z połowy plemienia Manassesa było 18 000 ludzi, których wyznaczono imiennie, żeby przyszli i ustanowili Dawida królem. 32 Z plemienia Issachara było 200 dowódców, którzy rozumieli sytuację i wiedzieli, jak w takim czasie powinni postąpić Izraelici, a wszyscy ich bracia podlegali ich rozkazom. 33 Z plemienia Zebulona było 50 000 żołnierzy wyszkolonych do walki w szyku bojowym, wyposażonych we wszelkiego rodzaju broń. Wszyscy oni przyłączyli się do Dawida i byli wobec niego całkowicie lojalni*. 34 Z plemienia Naftalego było 1000 dowódców, a z nimi 37 000 żołnierzy mających wielkie tarcze i włócznie. 35 Z plemienia Dana było 28 600 żołnierzy gotowych do walki w szyku bojowym. 36 A z plemienia Aszera było 40 000 żołnierzy wyszkolonych do walki w szyku bojowym.
37 Z tych, którzy mieszkali po drugiej stronie Jordanu+ — z plemienia Rubena, Gada i połowy plemienia Manassesa — było 120 000 żołnierzy wyposażonych we wszelkiego rodzaju broń. 38 Wszyscy oni byli wojownikami i wspólnie stawali w szyku bojowym do walki. Przybyli do Hebronu, zdecydowani ustanowić Dawida królem całego Izraela. Również wszyscy pozostali Izraelici jednomyślnie* chcieli obwołać Dawida królem+. 39 Przebywali tam z Dawidem przez trzy dni, jedli i pili, bo ich bracia wszystko dla nich przygotowali. 40 Także ci, którzy byli w pobliżu, a nawet ci, którzy mieszkali daleko, w ziemi Issachara, Zebulona i Naftalego, przywozili żywność na osłach, wielbłądach, mułach i bykach — mąkę, placki ze sprasowanych fig i rodzynek, wino, oliwę, bydło i owce, wszystko w wielkiej ilości — bo w Izraelu panowała radość.
13 Dawid naradził się z dowódcami tysięcy i setek oraz ze wszystkimi wodzami+. 2 Potem przemówił do całego zboru Izraela: „Jeśli wydaje się wam to dobre i jeśli jest to zgodne z wolą Jehowy, naszego Boga, poślijmy wiadomość do reszty naszych braci na całym terytorium Izraela, a także do kapłanów i Lewitów przebywających w swoich miastach*+, żeby przyszli i przyłączyli się do nas. 3 I sprowadźmy Arkę+ naszego Boga”. Powiedział tak, ponieważ za dni Saula nie dbano o nią+. 4 Cały zbór zgodził się na tę propozycję, bo wszystkim wydało się to słuszne. 5 Dawid zebrał więc całego Izraela, od rzeki egipskiej* aż po Lebo-Chamat*+, żeby z Kiriat-Jearim sprowadzić Arkę prawdziwego Boga+.
6 Dawid oraz wszyscy Izraelici udali się do Baali+, czyli do Kiriat-Jearim w Judzie, żeby sprowadzić stamtąd Arkę prawdziwego Boga, Jehowy, siedzącego na tronie nad* cherubami+ — Arkę, nad którą jest wzywane Jego imię. 7 Arka prawdziwego Boga znajdowała się w domu Abinadaba. Umieszczono ją na nowym wozie+, który prowadzili Uzza i Achio, i wywieziono ją stamtąd+. 8 Dawid i wszyscy Izraelici z całego serca radowali się przed prawdziwym Bogiem, śpiewając pieśni i grając na lirach* i innych instrumentach strunowych oraz na tamburynach+, czynelach+ i trąbach+. 9 Ale kiedy doszli do klepiska Kidona, Uzza wyciągnął rękę i podtrzymał Arkę, bo bydło omal jej nie wywróciło. 10 Wtedy Jehowa bardzo się rozgniewał na Uzzę i zabił go za to, że wyciągnął rękę i podtrzymał Arkę+. Uzza zginął tam przed Bogiem+. 11 A Dawid się oburzył*, że Jehowa tak bardzo rozgniewał się na Uzzę. Miejsce to po dziś dzień nazywa się Perec-Uzza*.
12 Tego dnia Dawid zląkł się prawdziwego Boga i powiedział: „Jak mam teraz sprowadzić do siebie Arkę prawdziwego Boga?”+. 13 I nie przeniósł Arki do siebie, do Miasta Dawida, ale kazał zabrać ją do domu Obed-Edoma Gittyty. 14 Arka prawdziwego Boga pozostawała w domu Obed-Edoma przez trzy miesiące. A Jehowa błogosławił domownikom Obed-Edoma i wszystkiemu, co on miał+.
14 Chiram+, król Tyru, wysłał do Dawida posłańców z drewnem cedrowym oraz kamieniarzy* i cieśli, żeby zbudowali dla Dawida dom*+. 2 Dawid przekonał się, że Jehowa utwierdził jego panowanie nad Izraelem+, bo bardzo wywyższył jego władzę królewską ze względu na Izraela, swój lud+.
3 W Jerozolimie Dawid wziął sobie kolejne żony+ i został ojcem kolejnych synów i córek+. 4 To są imiona dzieci, które mu się urodziły w Jerozolimie+: Szammua, Szobab, Natan+, Salomon+, 5 Jibchar, Eliszua, Elpelet, 6 Nogah, Nefeg, Jafia, 7 Eliszama, Beeliada i Elifelet.
8 Filistyni dowiedzieli się, że Dawida namaszczono na króla całego Izraela+, i wszyscy wyruszyli przeciwko niemu+. Kiedy Dawid o tym usłyszał, wyszedł naprzeciw nich. 9 Filistyni nadciągnęli i napadali na mieszkańców doliny* Refaim+. 10 Dawid zapytał Boga: „Czy mam uderzyć na Filistynów? Czy wydasz ich w moje ręce?”. Jehowa odpowiedział: „Uderzaj, a ja z całą pewnością wydam ich w twoje ręce”+. 11 Dawid udał się więc do Baal-Peracim+ i tam ich pokonał. Wtedy rzekł: „Prawdziwy Bóg moją ręką rozerwał szeregi wrogów, jak rwąca woda rozrywa zaporę”. Dlatego nadano temu miejscu nazwę Baal-Peracim*. 12 Filistyni porzucili tam swoje bożki, które na rozkaz Dawida zostały spalone+.
13 Za jakiś czas Filistyni ponownie najechali dolinę*+. 14 Dawid jeszcze raz radził się Boga, a prawdziwy Bóg powiedział mu: „Nie przypuszczaj na nich frontalnego ataku. Zajdź ich od tyłu i rusz na nich od strony krzewów baka+. 15 Gdy usłyszysz jakby odgłos marszu dochodzący z wierzchołków krzewów baka, rozpocznij atak, bo prawdziwy Bóg wyjdzie przed tobą, żeby pobić wojsko filistyńskie”+. 16 Dawid zrobił tak, jak mu nakazał prawdziwy Bóg+, i razem ze swoimi ludźmi pokonał wojsko filistyńskie od Gibeonu po Gezer+. 17 Sława Dawida rozeszła się po wszystkich krainach, a Jehowa sprawił, że wszystkie narody zaczęły się bać Dawida+.
15 Dawid budował dla siebie domy w Mieście Dawida. Przygotował też miejsce dla Arki prawdziwego Boga i rozbił dla niej namiot+. 2 Powiedział wtedy: „Nikt oprócz Lewitów nie może nosić Arki prawdziwego Boga, bo to ich wybrał Jehowa, żeby nosili Arkę Jehowy i już zawsze pełnili dla Niego służbę”+. 3 Następnie Dawid zgromadził całego Izraela w Jerozolimie, by sprowadzić Arkę Jehowy na miejsce, które dla niej przygotował+.
4 I Dawid zebrał potomków Aarona+ oraz Lewitów+: 5 z Kehatytów — naczelnika Uriela i jego 120 braci; 6 z Merarytów — naczelnika Asajasza+ i jego 220 braci; 7 z Gerszomitów — naczelnika Joela+ i jego 130 braci; 8 z potomków Elicafana+ — naczelnika Szemajasza i jego 200 braci; 9 z potomków Hebrona — naczelnika Eliela i jego 80 braci; 10 z potomków Uzziela+ — naczelnika Amminadaba i jego 112 braci. 11 Dawid wezwał kapłanów Cadoka+ i Abiatara+, jak również Lewitów Uriela, Asajasza, Joela, Szemajasza, Eliela oraz Amminadaba 12 i przemówił do nich: „Jesteście głowami rodów lewickich. Uświęćcie się, wy i wasi bracia, i sprowadźcie Arkę Jehowy, Boga Izraela, na miejsce, które dla niej przygotowałem. 13 Za pierwszym razem nie nieśliście jej+ i Jehowa, nasz Bóg, rozgniewał się na nas+, bo nie postąpiliśmy według Jego wskazówek”+. 14 Kapłani i Lewici uświęcili się więc, żeby przenieść Arkę Jehowy, Boga Izraela.
15 Potem Lewici nieśli Arkę prawdziwego Boga na swoich ramionach, trzymając ją za drążki+ — tak jak Jehowa nakazał za pośrednictwem Mojżesza. 16 Dawid polecił naczelnikom Lewitów wyznaczyć śpiewaków, swoich braci, żeby radośnie śpiewali przy akompaniamencie instrumentów muzycznych: harf*+, lir*+ i czyneli.
17 Lewici wyznaczyli spośród swoich braci Hemana+, syna Joela, i Asafa+, syna Berechiasza, oraz Etana+, syna Kuszajasza, z rodziny Merarytów. 18 Razem z nimi byli ich bracia z drugiej grupy+: Zachariasz, Ben, Jaazjel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Eliab, Benajasz, Maasejasz, Mattitiasz, Elifelehu, Miknejasz, a także odźwierni — Obed-Edom i Jejel. 19 Śpiewacy Heman+, Asaf+ i Etan mieli grać na miedzianych czynelach+. 20 Zachariasz, Azjel, Szemiramot, Jechiel, Unni, Eliab, Maasejasz i Benajasz grali na harfach* nastrojonych na tony alamot*+. 21 Mattitiasz+, Elifelehu, Miknejasz, Obed-Edom, Jejel i Azazjasz grali na lirach* nastrojonych na tony szeminit*+ i byli dyrygentami. 22 Kenaniasz+, naczelnik Lewitów, nadzorował transport Arki, bo się na tym znał. 23 Berechiasz i Elkana byli odźwiernymi przy Arce. 24 Kapłani Szebaniasz, Joszafat, Netanel, Amasaj, Zachariasz, Benajasz i Eliezer głośno grali na trąbach przed Arką prawdziwego Boga+. A Obed-Edom i Jechiasz także byli odźwiernymi przy Arce.
25 Potem Dawid, starsi Izraela i dowódcy tysięcy z radością wyruszyli razem, żeby sprowadzić z domu Obed-Edoma Arkę Przymierza Jehowy+. 26 Ponieważ prawdziwy Bóg pomagał Lewitom, którzy nieśli Arkę Przymierza Jehowy, złożyli oni w ofierze siedem młodych byków i siedem baranów+. 27 Dawid był ubrany w płaszcz bez rękawów, wykonany z delikatnej tkaniny. Tak samo byli ubrani wszyscy Lewici niosący Arkę, śpiewacy oraz Kenaniasz, który nadzorował transport i śpiewaków. Dawid miał na sobie dodatkowo lniany efod*+. 28 Wszyscy Izraelici prowadzili Arkę Jehowy wśród radosnych okrzyków+ i przy dźwiękach rogu, trąb+ i czyneli, głośno grając na harfach* i lirach*+.
29 Gdy Arka Przymierza Jehowy dotarła do Miasta Dawida+, Michal+, córka Saula, spojrzała w dół przez okno i zobaczyła, jak król Dawid podskakuje i świętuje. Wtedy zaczęła nim gardzić w swoim sercu+.
16 Arkę prawdziwego Boga wniesiono do namiotu, który rozbił Dawid, i tam ją postawiono+. Następnie złożono prawdziwemu Bogu ofiary całopalne i ofiary współuczestnictwa*+. 2 Kiedy Dawid zakończył składanie ofiar całopalnych+ i ofiar współuczestnictwa+, pobłogosławił lud w imię Jehowy. 3 Ponadto rozdał wszystkim Izraelitom — każdemu mężczyźnie i każdej kobiecie — po okrągłym bochenku chleba, po placku daktylowym i placku rodzynkowym. 4 Potem wyznaczył niektórych Lewitów do usługiwania przed Arką Jehowy+, żeby oddawali chwałę* Jehowie, Bogu Izraela, składali Mu podziękowania i Go wysławiali. 5 Asaf+ był ich przełożonym, drugi po nim był Zachariasz. Na harfach* i lirach* grał Jejel, Szemiramot, Jechiel, Mattitiasz, Eliab, Benajasz, Obed-Edom i Jejel+. Na czynelach grał Asaf+. 6 A kapłani Benajasz i Jachazjel stale dęli w trąby przed Arką Przymierza prawdziwego Boga.
7 Tego dnia Dawid po raz pierwszy polecił Asafowi+ i jego braciom wykonać pieśń dziękczynną, którą ułożył dla Jehowy:
10 Szczyćcie się Jego świętym imieniem+.
Niech ci, którzy szukają Jehowy, cieszą się w sercach+.
11 Proście Jehowę, żeby udzielił wam swojej siły*+.
Bezustannie zabiegajcie o Jego uznanie*+.
12 Wspominajcie zdumiewające czyny, których dokonał+,
Jego cuda i wyroki, które ogłosił,
13 wy, potomkowie* Jego sługi Izraela+,
wy, synowie Jakuba, Jego wybrani+.
Jego wyroki dotyczą całej ziemi+.
15 Zawsze pamiętajcie o Jego przymierzu,
przez tysiąc pokoleń — o złożonej obietnicy*+,
16 o przymierzu, które zawarł z Abrahamem+,
o przysiędze, którą złożył Izaakowi+,
17 którą uczynił dekretem dla Jakuba+
i trwałym przymierzem dla Izraela,
18 mówiąc: ‚Dam ci ziemię Kanaan+
jako przydzielone dziedzictwo’+.
21 Bóg nikomu nie pozwolił ich gnębić+
i ze względu na nich upominał królów+,
22 mówiąc: ‚Nie tykajcie moich pomazańców,
a moim prorokom nie róbcie nic złego’+.
23 Śpiewaj Jehowie, cała ziemio!
Dzień po dniu ogłaszajcie wybawienie, które On zapewnia!+
24 Opowiadajcie wśród narodów o Jego chwale,
wśród wszystkich ludów — o Jego zdumiewających dziełach.
25 Bo Jehowa jest wielki i szczególnie godny wysławiania.
Budzi większy lęk i podziw niż wszyscy inni bogowie+.
27 Otacza Go majestat* i wspaniałość+.
Miejsce, w którym przebywa, wypełnia siła i radość+.
28 Rodziny ludów, oddajcie Jehowie to, co Mu się należy,
oddajcie Jehowie to, co Mu się należy, ze względu na Jego chwałę i siłę+.
Kłaniajcie się* Jehowie przystrojeni świętością*+.
30 Drżyj przed Nim, cała ziemio!
Ziemia* jest utwierdzona, nic nie może nią poruszyć*+.
31 Niech się cieszy niebo i niech się raduje ziemia+.
Głoście wśród narodów: ‚Jehowa został Królem!’+.
32 Niech zagrzmi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich jest.
35 I mówcie: ‚Wybaw nas, Boże naszego wybawienia+,
zbierz nas i ocal przed narodami,
żebyśmy mogli wysławiać Twoje święte imię+
Wtedy cały lud powiedział: „Amen!*” i wysławiał Jehowę.
37 Potem Dawid zostawił tam Asafa+ i jego braci, żeby stale pełnili służbę przed Arką Przymierza Jehowy+, wykonując swoje codzienne zadania+. 38 Obed-Edom i jego 68 braci, a także Obed-Edom, syn Jedutuna, oraz Chosa byli odźwiernymi. 39 Kapłan Cadok+ i inni kapłani usługiwali przed przybytkiem Jehowy na wzniesieniu w Gibeonie+. 40 Mieli regularnie, rano i wieczorem, składać Jehowie całopalenia na ołtarzu całopalnym i wykonywać wszystko, co jest napisane w Prawie, którego Jehowa kazał przestrzegać Izraelowi+. 41 Byli z nimi Heman, Jedutun+ i reszta wybranych mężczyzn, których wyznaczono imiennie, żeby składali podziękowania Jehowie+, bo „Jego lojalna miłość trwa wiecznie”+. 42 Heman+ i Jedutun mieli grać na trąbach, czynelach i innych instrumentach, żeby wysławiać* prawdziwego Boga. A synowie Jedutuna+ odpowiadali za bramę. 43 Później wszyscy ludzie rozeszli się do swoich domów. I Dawid poszedł pobłogosławić swoich domowników.
17 Kiedy tylko król Dawid zamieszkał w swoim domu*, rzekł do proroka Natana+: „Ja mieszkam w domu z cedrów+, podczas gdy Arka Przymierza Jehowy znajduje się w namiocie”+. 2 Natan odrzekł Dawidowi: „Rób wszystko, co nakazuje ci serce, bo prawdziwy Bóg jest z tobą”.
3 Tej nocy Bóg przemówił do Natana: 4 „Idź i powiedz mojemu słudze Dawidowi: ‚Oto co mówi Jehowa: „To nie ty zbudujesz mi dom, w którym zamieszkam+. 5 Od dnia, gdy wyprowadziłem Izraela z Egiptu, aż do dzisiaj nie mieszkałem w domu, ale ciągle wędrowałem od namiotu do namiotu, od przybytku do przybytku*+. 6 Czy przez cały ten czas, kiedy wędrowałem z Izraelitami, choćby raz zapytałem jakiegokolwiek z sędziów Izraela, których wyznaczyłem na pasterzy swojego ludu: ‚Dlaczego nie zbudowaliście mi domu z cedrów?’?”’.
7 „Powiesz mojemu słudze Dawidowi: ‚Tak mówi Jehowa, Bóg Zastępów: „Zabrałem cię z pastwiska, gdzie pilnowałeś owiec, żebyś został wodzem mojego ludu, Izraela+. 8 Będę z tobą, dokądkolwiek pójdziesz+, i usunę* z twojej drogi wszystkich twoich nieprzyjaciół+. Rozsławię twoje imię i będzie ono jak imię wielkich tej ziemi+. 9 Przydzielę miejsce swojemu ludowi, Izraelowi, i tam go osiedlę. Będzie tam mieszkać i nikt go nie będzie więcej niepokoił. Niegodziwi nie będą go już uciskać*, jak to robili w przeszłości+ — 10 od czasów sędziów, których nad nim ustanowiłem+. I poskromię wszystkich twoich wrogów+. Oświadczam ci też: ‚Jehowa zapewni panowanie twojemu rodowi*’.
11 „‚„Gdy twoje dni dobiegną kresu i odejdziesz do swoich praojców, ustanowię królem twojego potomka*, jednego z twoich synów+, i utwierdzę jego władzę królewską+. 12 To on zbuduje mi dom+, a ja utwierdzę jego tron na zawsze+. 13 Stanę się dla niego ojcem, a on stanie się dla mnie synem+. Nie przestanę mu okazywać lojalnej miłości+, jak przestałem ją okazywać temu, który był przed tobą+. 14 Postawię go w swoim domu i w swoim królestwie na zawsze+ i jego tron pozostanie na wieki”’”+.
15 Natan przekazał Dawidowi wszystkie te słowa i całą tę wizję.
16 Wtedy król Dawid usiadł przed Jehową i powiedział: „Kim ja jestem, Jehowo Boże? I czym jest mój ród, że tyle już dla mnie zrobiłeś?+ 17 A robisz jeszcze więcej, Boże, bo teraz mówisz, co spotka ród Twojego sługi w dalekiej przyszłości+. Jehowo Boże, spojrzałeś na mnie jak na człowieka, który zasługuje na wywyższenie*. 18 Co więcej może Ci powiedzieć Twój sługa Dawid o otrzymanym zaszczycie, skoro Ty sam dobrze znasz swojego sługę?+ 19 Jehowo, ze względu na swego sługę i zgodnie z tym, co postanowiłeś w swoim sercu*, uczyniłeś wszystkie te wielkie rzeczy i ujawniłeś swoją wspaniałość+. 20 O Jehowo, wszystko, co słyszeliśmy, potwierdza, że nie ma nikogo takiego jak Ty+ i nie ma Boga oprócz Ciebie+. 21 Jaki inny naród na ziemi jest podobny do Twojego ludu, Izraela?+ Ty, prawdziwy Boże, wykupiłeś go i uczyniłeś swoim ludem+. Dokonując czynów wielkich, budzących lęk i podziw, rozsławiłeś swoje imię+, bo ze względu na swój lud, który wykupiłeś z Egiptu, wypędziłeś narody+. 22 Uczyniłeś Izraela swoim ludem na wieki+ i stałeś się, Jehowo, jego Bogiem+. 23 A teraz, Jehowo, niech obietnica dotycząca Twojego sługi i jego rodu pozostanie niezmienna na wieki. Zechciej uczynić tak, jak powiedziałeś+. 24 Niech Twoje imię trwa* i będzie wywyższane+ po wieczne czasy, żeby mówiono: ‚Jehowa, Bóg Zastępów, Bóg Izraela, naprawdę jest Bogiem dla Izraela’. Niech ród Twojego sługi Dawida zostanie umocniony przed Tobą+. 25 Boże mój, wyjawiłeś swojemu słudze, że postanowiłeś zapewnić panowanie jego rodowi*. Dlatego Twój sługa śmiało zwraca się do Ciebie w tej modlitwie. 26 Jehowo, Ty jesteś prawdziwym Bogiem i obiecałeś te dobrodziejstwa swojemu słudze. 27 Zechciej więc błogosławić jego rodowi, żeby trwał przed Tobą na zawsze, bo to, czemu błogosławisz, Jehowo, będzie błogosławione na wieki”.
18 Jakiś czas później Dawid pokonał Filistynów i ich sobie podporządkował. Zabrał Filistynom Gat+ i okoliczne* miejscowości+. 2 Następnie pokonał Moab+. Moabici zostali sługami Dawida i składali mu daninę+.
3 Dawid pokonał Hadadezera+, króla Coby+, koło Chamatu+, gdy ten wyruszył nad rzekę Eufrat, żeby ugruntować swoją władzę+. 4 Dawid zdobył 1000 rydwanów i wziął do niewoli 7000 jeźdźców oraz 20 000 pieszych+. Potem poprzecinał ścięgna zaprzęganym do rydwanów koniom, pozostawiając z nich tylko 100+. 5 Kiedy Hadadezerowi, królowi Coby, z pomocą przyszli Syryjczycy z Damaszku, Dawid zabił 22 000 syryjskich żołnierzy+. 6 Potem w syryjskim Damaszku rozmieścił garnizony, a Syryjczycy zostali sługami Dawida i składali mu daninę. Jehowa zapewniał Dawidowi zwycięstwo* we wszystkich jego wyprawach+. 7 Ponadto Dawid zabrał sługom Hadadezera okrągłe złote tarcze i sprowadził je do Jerozolimy. 8 A z Tibchatu i Kun, miast Hadadezera, Dawid zabrał bardzo dużo miedzi. Salomon użył jej do wykonania miedzianego zbiornika zwanego morzem+, kolumn i miedzianych sprzętów+.
9 Kiedy Tou, król Chamatu, usłyszał o zwycięstwie Dawida nad całym wojskiem Hadadezera+, króla Coby+, 10 natychmiast posłał do króla Dawida swojego syna Hadorama, by go zapytać o pomyślność i pogratulować mu zwycięstwa w wojnie z Hadadezerem (bo Hadadezer często toczył walki z Tou). Hadoram przyniósł wszelkiego rodzaju przedmioty ze złota, srebra oraz miedzi. 11 Król Dawid ofiarował* te rzeczy Jehowie+, podobnie jak srebro i złoto, które zabrał wszystkim narodom — Edomowi i Moabowi, Ammonitom+, Filistynom+ i Amalekitom+.
12 Abiszaj+, syn Cerui+, zabił 18 000 Edomitów w Dolinie Soli+. 13 Rozmieścił w Edomie garnizony i wszyscy Edomici zostali sługami Dawida+. Jehowa zapewniał Dawidowi zwycięstwo* we wszystkich jego wyprawach+. 14 Dawid dalej panował nad całym Izraelem+. Sprawował władzę nad swoim ludem w sposób sprawiedliwy i prawy+. 15 Joab, syn Cerui, dowodził wojskiem+. Jehoszafat+, syn Achiluda, był kronikarzem. 16 Cadok, syn Achituba, oraz Achimelech, syn Abiatara, byli kapłanami. Szawsza był sekretarzem. 17 Benajasz, syn Jehojady, dowodził Keretytami+ i Peletytami*+. A synowie Dawida zajmowali najważniejsze stanowiska u boku króla.
19 Po jakimś czasie umarł Nachasz, król Ammonitów, i władzę po nim objął jego syn+. 2 Wtedy Dawid rzekł: „Okażę życzliwość*+ Chanunowi, synowi Nachasza, bo jego ojciec okazał życzliwość* mnie”. Dlatego wysłał posłańców, żeby go pocieszyć po stracie ojca. Ale gdy słudzy Dawida przybyli do ziemi Ammonitów+, żeby go pocieszyć, 3 książęta ammoniccy powiedzieli do Chanuna: „Czy myślisz, że Dawid wysłał do ciebie pocieszycieli z szacunku dla twojego ojca? Czy nie przybyli po to, żeby dokładnie się wszystkiemu przyjrzeć, przeszpiegować kraj i go podbić?”. 4 Chanun schwytał więc sług Dawida, ogolił ich+, obciął im szaty do połowy, do wysokości pośladków, i odprawił ich. 5 Kiedy doniesiono o tym Dawidowi, od razu wysłał im ludzi na spotkanie, bo zostali bardzo upokorzeni. Król przekazał im: „Zostańcie w Jerychu+, aż brody wam odrosną. I wtedy wrócicie”.
6 Z czasem Ammonici uświadomili sobie, że Dawid się do nich zraził. Chanun i Ammonici posłali więc 1000 talentów* srebra, żeby nająć rydwany i jeźdźców z Mezopotamii*, z Aram-Maaki i z Coby+. 7 Najęli 32 000 rydwanów, a także króla Maaki i jego ludzi. Ci przybyli pod Medebę+ i rozbili tam obóz. Ammonici zeszli się ze swoich miast i przygotowali do walki.
8 Gdy Dawid o tym usłyszał, wysłał Joaba+ i całe wojsko, łącznie z najdzielniejszymi wojownikami+. 9 Ammonici też wyruszyli i ustawili się w szyku bojowym w pobliżu wejścia do miasta. W tym samym czasie królowie, którzy przybyli, ustawili się na otwartym polu.
10 Kiedy Joab spostrzegł, że atak nadchodzi z przodu i z tyłu, wybrał niektóre z najlepszych oddziałów izraelskich i ustawił je w szyku do starcia z Syryjczykami+. 11 Resztę ludzi oddał pod dowództwo* Abiszaja+, swojego brata, żeby ustawił ich w szyku do starcia z Ammonitami. 12 Następnie Joab powiedział mu: „Jeżeli Syryjczycy+ okażą się dla mnie za silni, przyjdziesz mi z pomocą. A jeśli Ammonici okażą się za silni dla ciebie, to ja pomogę tobie. 13 Musimy być dzielni i odważnie walczyć+ za nasz lud i miasta naszego Boga. A Jehowa uczyni, co uzna za dobre”.
14 Wtedy Joab ze swoimi ludźmi ruszył do walki z Syryjczykami i ci rzucili się do ucieczki+. 15 Gdy Ammonici to zauważyli, zaczęli uciekać przed Abiszajem, jego bratem, i wycofali się do miasta. A Joab wrócił do Jerozolimy.
16 Kiedy Syryjczycy zdali sobie sprawę, że zostali pokonani przez Izraela, wysłali posłańców, by sprowadzić Syryjczyków z regionu Eufratu*+, na czele których stał Szofach, dowódca wojska Hadadezera+.
17 Na wieść o tym Dawid natychmiast zebrał całe wojsko izraelskie, przeprawił się przez Jordan, dotarł do Syryjczyków i stanął naprzeciw nich w szyku bojowym. Syryjczycy ruszyli do walki+, 18 musieli jednak uciekać przed Izraelitami. Dawid zabił 7000 Syryjczyków powożących rydwanami oraz 40 000 pieszych. Zabił też Szofacha, dowódcę wojska. 19 Gdy słudzy Hadadezera zorientowali się, że zostali pokonani przez Izraelitów+, niezwłocznie zawarli pokój z Dawidem i poddali się jego władzy+. Od tej pory Syryjczycy nie chcieli już pomagać Ammonitom.
20 Na początku roku*, w czasie gdy królowie wyruszają na wyprawy wojenne, Joab+ poprowadził wojsko do ziemi Ammonitów i ją spustoszył. Rozpoczął oblężenie Rabby+, podczas gdy Dawid przebywał w Jerozolimie+. Joab zaatakował Rabbę i ją zburzył+. 2 Wtedy Dawid zdjął z głowy Malkama koronę, w której były osadzone drogocenne kamienie, i stwierdził, że waży ona talent* złota. Włożono ją Dawidowi na głowę. Dawid zabrał też z miasta ogromny łup+. 3 Pojmał mieszkańców miasta i zmusił ich do pracy+ przy cięciu kamieni oraz do pracy z ostrymi żelaznymi narzędziami i siekierami. Dawid postąpił tak ze wszystkimi miastami Ammonitów. W końcu z całym wojskiem wrócił do Jerozolimy.
4 Później doszło pod Gezerem do wojny z Filistynami. Wtedy to Sibbechaj+ z Chuszy* zabił Sippaja, potomka Refaitów+, i Filistyni się poddali.
5 I znowu doszło do wojny z Filistynami. Elchanan, syn Jaira, zabił Lachmiego, brata Goliata+ z Gat, którego drzewce włóczni było jak wał tkacki+.
6 Do kolejnej wojny doszło pod Gat+. Był tam pewien mężczyzna nadzwyczajnego wzrostu+. Miał po sześć palców u obu rąk i po sześć palców u obu nóg, razem 24 palce. On także był potomkiem Refaitów+. 7 Człowiek ten szydził+ z Izraela. Dlatego Jonatan, syn Szimei+, brata Dawida, zabił go.
8 Byli to potomkowie Refaitów+ z Gat+. Zginęli oni z rąk Dawida oraz jego sług.
21 Potem Szatan* wystąpił przeciwko Izraelowi i podburzył Dawida, żeby policzył Izraelitów+. 2 Dawid powiedział więc do Joaba+ i zwierzchników ludu: „Idźcie, policzcie Izraelitów od Beer-Szeby po Dan+ i poinformujcie mnie, ilu ich jest”. 3 Lecz Joab odpowiedział: „Oby Jehowa pomnożył swój lud stokrotnie! Panie mój, królu, czy oni wszyscy nie są twoimi sługami? Dlaczego, mój panie, chcesz to zrobić? Dlaczego miałbyś ściągnąć winę na Izraela?”.
4 Jednak mimo sprzeciwu Joaba król postawił na swoim. Joab ruszył więc w drogę, przemierzył cały Izrael, po czym wrócił do Jerozolimy+ 5 i podał Dawidowi liczbę spisanych ludzi. W całym Izraelu było 1 100 000 mężczyzn uzbrojonych w miecze, a w Judzie — 470 000+. 6 Ale plemion Lewiego i Beniamina Joab nie spisał+, ponieważ rozkaz króla budził w nim odrazę+.
7 To, co się wydarzyło, wywołało wielkie niezadowolenie prawdziwego Boga, dlatego ukarał On Izraela. 8 Dawid zwrócił się do prawdziwego Boga: „Postępując w ten sposób, bardzo zgrzeszyłem+. Proszę, wybacz ten grzech swojemu słudze+, bo zachowałem się bardzo głupio”+. 9 Wtedy Jehowa przemówił do Gada+, który był wizjonerem Dawida: 10 „Idź i powiedz Dawidowi: ‚Tak mówi Jehowa: „Masz do wyboru trzy kary. Sprowadzę na ciebie tę, którą sobie wybierzesz”’”. 11 Gad przyszedł do Dawida i przekazał mu: „Tak mówi Jehowa: ‚Wybierz, 12 czy mają nastać trzy lata głodu+, czy przez trzy miesiące masz doznawać klęsk od wrogów, którzy będą ci zadawać ciosy mieczem+, czy też na trzy dni Jehowa ma posłać swój miecz — zarazę, która spadnie na tę ziemię+ — i anioł Jehowy będzie pustoszył+ całe terytorium Izraela’. Zastanów się, co mam odpowiedzieć Temu, który mnie posłał”. 13 Dawid odrzekł: „Jestem w strasznej rozterce. Lepiej, żebym wpadł w ręce Jehowy, bo Jego miłosierdzie jest bardzo wielkie+. Nie chcę wpaść w ręce człowieka”+.
14 Wtedy Jehowa zesłał na Izraela zarazę+ i umarło 70 000 ludzi+. 15 Prawdziwy Bóg posłał anioła do Jerozolimy, żeby ją pustoszył. Ale gdy anioł już miał to zrobić, Jehowa poczuł żal*, że sprowadził to nieszczęście+. Rzekł do anioła, który siał spustoszenie: „Dosyć!+ Opuść rękę”. A anioł Jehowy stał w pobliżu klepiska Jebusyty+ Ornana+.
16 Kiedy Dawid podniósł oczy, zobaczył anioła Jehowy stojącego między ziemią a niebem. Trzymał on w ręku miecz+ wyciągnięty w kierunku Jerozolimy. Dawid oraz starsi ludu, ubrani w wory*+, natychmiast padli na twarze+. 17 Dawid powiedział do prawdziwego Boga: „Czy to nie ja kazałem policzyć lud? To ja zgrzeszyłem i to ja dopuściłem się zła+. Ale co takiego zrobiły te owce? Jehowo, Boże mój, proszę, niech Twoja ręka zwróci się przeciwko mnie i domowi mojego ojca. Ale nie sprowadzaj tej plagi na swój lud”+.
18 Anioł Jehowy powiedział do Gada+, żeby polecił Dawidowi postawić ołtarz dla Jehowy na klepisku Jebusyty Ornana+. 19 I Dawid poszedł tam, tak jak mu polecił Gad, który przemawiał w imieniu Jehowy. 20 Tymczasem Ornan młócił pszenicę. Kiedy się odwrócił, zobaczył anioła. Wtedy jego czterej synowie, którzy z nim byli, schowali się. 21 Dawid podszedł do Ornana, a gdy ten go zobaczył, od razu zszedł z klepiska i nisko mu się pokłonił. 22 Dawid powiedział do niego: „Sprzedaj* mi to klepisko, bo chcę zbudować na nim ołtarz dla Jehowy. Sprzedaj mi je za pełną cenę, żeby została powstrzymana plaga, która nęka lud”+. 23 Jednak Ornan rzekł do Dawida: „Niech mój pan, król, weźmie je sobie na własność i zrobi to, co wydaje mu się dobre*. Daję też bydło na całopalenia, sanie młockarskie+ na drewno i pszenicę na ofiarę zbożową. Wszystko to daję”.
24 Lecz król Dawid powiedział do Ornana: „Nie, muszę je kupić za pełną cenę, bo nie dam Jehowie tego, co należy do ciebie, ani nie będę składał ofiar całopalnych, które mnie nic nie kosztują”+. 25 I Dawid zapłacił Ornanowi za to miejsce 600 syklów* złota. 26 Zbudował tam ołtarz+ dla Jehowy i złożył ofiary całopalne oraz ofiary współuczestnictwa*. Wzywał Jehowę, a On odpowiedział mu ogniem+, który spadł z nieba na ołtarz całopalny. 27 Potem Jehowa polecił aniołowi+ schować z powrotem miecz do pochwy. 28 Gdy Dawid zobaczył, że Jehowa odpowiedział mu na klepisku Jebusyty Ornana, dalej składał tam ofiary. 29 W tym czasie przybytek Jehowy, który Mojżesz wykonał na pustkowiu, a także ołtarz całopalny znajdowały się na wzniesieniu w Gibeonie+. 30 Jednak Dawid nie był w stanie tam chodzić, żeby się radzić Boga, bo był przerażony z powodu miecza anioła Jehowy.
22 Potem Dawid powiedział: „Tutaj stanie dom Jehowy, prawdziwego Boga, i ołtarz, na którym Izrael będzie składał ofiary całopalne”+.
2 Następnie Dawid rozkazał zebrać cudzoziemców+ mieszkających w ziemi izraelskiej i wyznaczył ich na kamieniarzy, żeby ciosali kamienie na budowę domu prawdziwego Boga+. 3 Dawid przygotował też bardzo dużo żelaza na gwoździe do wrót bram i na klamry, jak również tyle miedzi, że nie można było określić jej wagi+. 4 Ponadto zgromadził tak dużo belek cedrowych+, że nie dało się ich policzyć, bo Sydończycy+ i Tyryjczycy+ dostarczali je Dawidowi w ogromnych ilościach. 5 Dawid rzekł: „Mój syn Salomon jest młody i niedoświadczony*+, a dom, który będzie zbudowany dla Jehowy, ma być tak wspaniały+ i piękny+, żeby stał się znany we wszystkich krajach+. Dlatego rozpocznę przygotowania”. I Dawid przed swoją śmiercią przygotował mnóstwo materiałów do budowy.
6 Wezwał swojego syna Salomona i polecił mu zbudować dom dla Jehowy, Boga Izraela. 7 Powiedział do niego: „Z całego serca zapragnąłem zbudować dom dla imienia Jehowy, mojego Boga+. 8 Jehowa przekazał mi jednak takie słowa: ‚Przelałeś wiele krwi i prowadziłeś bardzo dużo wojen. Nie zbudujesz domu dla mojego imienia+, bo przelałeś wiele krwi na ziemi przed moim obliczem. 9 Ale urodzi ci się syn+, który będzie człowiekiem pokoju*, i zapewnię mu wytchnienie od wszystkich okolicznych wrogów+. Będzie miał na imię Salomon*+ i za jego dni dam Izraelowi pokój oraz wytchnienie+. 10 To on zbuduje dom dla mojego imienia+. Stanie się dla mnie synem, a ja stanę się dla niego ojcem+. Utwierdzę jego tron i jego władzę królewską w Izraelu na zawsze’+.
11 „A teraz, mój synu, niech Jehowa będzie z tobą i niech ci się powiedzie. Zbuduj dom Jehowy, swojego Boga, zgodnie z tym, co On o tobie powiedział+. 12 Oby tylko Jehowa obdarzył cię roztropnością i zrozumieniem+, kiedy da ci władzę nad Izraelem, żebyś mógł przestrzegać prawa Jehowy, swojego Boga+. 13 Jeśli będziesz ściśle trzymać się przepisów+ i postanowień, które Jehowa dał Izraelowi za pośrednictwem Mojżesza, na pewno ci się powiedzie+. Bądź odważny i silny. Nie bój się ani się nie przerażaj+. 14 Włożyłem naprawdę dużo wysiłku, żeby na dom Jehowy przygotować 100 000 talentów* złota i 1 000 000 talentów srebra oraz tak wielkie ilości miedzi i żelaza+, że nie da się określić ich wagi. Zgromadziłem też belki i kamienie+, a ty do tego jeszcze dołożysz. 15 Masz do dyspozycji wielu robotników — ludzi zajmujących się obróbką kamienia i budujących z kamienia+, cieśli oraz innych zdolnych rzemieślników wykonujących różnego rodzaju prace+. 16 Złota, srebra, miedzi i żelaza jest aż nadto+. Rozpocznij prace i niech Jehowa będzie z tobą”+.
17 Potem Dawid rozkazał wszystkim książętom izraelskim, żeby pomagali jego synowi Salomonowi. Powiedział: 18 „Czy Jehowa, wasz Bóg, nie jest z wami i czy nie zapewnił wam wytchnienia ze wszystkich stron? Przecież wydał w moje ręce mieszkańców tej ziemi i została ona poddana władzy Jehowy i Jego ludu. 19 Teraz postanówcie, że będziecie służyć* Jehowie, swojemu Bogu, całym sercem i całą duszą*+. Zacznijcie budować sanktuarium Jehowy, prawdziwego Boga+, żeby Arkę Przymierza Jehowy i święte sprzęty prawdziwego Boga sprowadzić+ do domu zbudowanego dla imienia Jehowy”+.
23 Kiedy Dawid się zestarzał, a jego życie dobiegało końca*, ustanowił Salomona, swojego syna, królem Izraela+. 2 Potem zebrał wszystkich książąt izraelskich oraz kapłanów+ i Lewitów+. 3 Policzono wszystkich Lewitów w wieku od 30 lat wzwyż+. W sumie było 38 000 mężczyzn. 4 Spośród nich 24 000 miało nadzorować prace w domu Jehowy, 6000 miało być urzędnikami i sędziami+, 5 4000 — odźwiernymi+, a 4000 miało wysławiać+ Jehowę na instrumentach, o których Dawid powiedział: „Wykonałem je, żeby wysławiano na nich Boga”.
6 Następnie Dawid podzielił ich na oddziały+ według pochodzenia od synów Lewiego: Gerszona, Kehata i Merariego+. 7 Synami Gerszona byli: Ladan i Szimej. 8 Synami Ladana byli: naczelnik Jechiel, a także Zetam i Joel+ — trzech. 9 Synami Szimeja byli: Szelomot, Chaziel i Haran — trzech. Byli oni głowami rodów Ladana. 10 Synami Szimeja byli: Jachat, Zina, Jeusz i Beria. Ci czterej byli synami Szimeja. 11 Pierwszy był Jachat, a drugi Ziza*. Jeusz i Beria nie mieli wielu synów, dlatego potraktowano ich jako jeden ród i mieli wspólny zakres obowiązków.
12 Synami Kehata byli: Amram, Icchar+, Hebron i Uzziel+ — czterech. 13 Synami Amrama byli: Aaron+ i Mojżesz+. Aaron i jego synowie zostali na stałe wybrani+, żeby usługiwali w Miejscu Najświętszym, składali Jehowie ofiary, pełnili dla Niego służbę i zawsze błogosławili lud w Jego imieniu+. 14 Mojżesza, sługę prawdziwego Boga, i jego synów wymieniono wśród Lewitów. 15 Synami Mojżesza byli: Gerszom+ i Eliezer+. 16 Z synów Gerszoma pierwszy był Szebuel+. 17 Z potomków* Eliezera pierwszy był Rechabiasz+. Eliezer nie miał więcej synów, ale Rechabiasz miał ich bardzo dużo. 18 Z synów Icchara+ naczelnikiem był Szelomit+. 19 Synami Hebrona byli: pierwszy — Jeriasz, drugi — Amariasz, trzeci — Jachazjel, czwarty — Jekameam+. 20 Synami Uzziela+ byli: pierwszy — Micheasz, drugi — Jiszszijasz.
21 Synami Merariego byli: Machli i Muszi+. Synami Machliego byli: Eleazar i Kisz. 22 Eleazar umarł, nie mając synów. Miał tylko córki. Poślubili je więc ich krewni*, synowie Kisza. 23 Synami Musziego byli: Machli, Eder i Jeremot — trzech.
24 To byli synowie Lewiego, wymienieni według ich rodów, według głów rodów. Lewici w wieku od 20 lat wzwyż zostali policzeni, spisani imiennie i wyznaczeni do pełnienia służby w domu Jehowy. 25 Dawid powiedział: „Jehowa, Bóg Izraela, dał wytchnienie swojemu ludowi+ i będzie przebywał w Jerozolimie na zawsze+. 26 Lewici nie będą już musieli nosić przybytku ani żadnego ze sprzętów do związanej z nim służby”+. 27 Lewici w wieku od 20 lat wzwyż zostali policzeni zgodnie z ostatnimi zarządzeniami Dawida. 28 Mieli za zadanie pomagać synom Aarona+ w usługiwaniu w domu Jehowy, byli odpowiedzialni za dziedzińce+ i jadalnie, za oczyszczanie wszystkich świętych rzeczy i wykonywanie wszelkich niezbędnych prac w domu prawdziwego Boga. 29 Troszczyli się o chleb pokładny+, najlepszą mąkę na ofiarę zbożową*, przaśne cienkie placki+, placki z patelni, ciasto wymieszane z oliwą+, jak również o wszelkie wagi i miary. 30 Każdego ranka+ i każdego wieczora mieli się stawić, żeby dziękować Jehowie i Go wysławiać+. 31 Pomagali przy składaniu Jehowie ofiar całopalnych w dni szabatu+, w dni nowiu+ i podczas dorocznych świąt+, zgodnie z ustalonymi przepisami, i robili to regularnie przed Jehową. 32 Wykonywali też obowiązki związane z namiotem spotkania i świętym miejscem*, a także wspierali synów Aarona, swoich braci, w służbie związanej z domem Jehowy.
24 To są oddziały potomków Aarona. Synami Aarona byli: Nadab, Abihu+, Eleazar i Itamar+. 2 Nadab i Abihu umarli przed swoim ojcem+ i nie mieli synów, natomiast Eleazar+ i Itamar dalej pełnili służbę jako kapłani. 3 Dawid oraz Cadok+ z rodu Eleazara i Achimelech z rodu Itamara podzielili ich na oddziały według obowiązków związanych z ich służbą. 4 Ponieważ wśród potomków Eleazara było więcej naczelników niż wśród potomków Itamara, podzielono ich w taki sposób, że potomkowie Eleazara mieli 16 głów rodów, a potomkowie Itamara — osiem.
5 Ponadto potomków Eleazara i Itamara podzielono przez losowanie+, ponieważ wśród jednych i drugich byli przełożeni, którzy odpowiadali za święte miejsce*, i przełożeni, którzy pełnili służbę dla prawdziwego Boga. 6 Potem Szemajasz, syn Netanela, sekretarz Lewitów, spisał ich imiona w obecności króla, książąt, kapłana Cadoka+ i Achimelecha+, syna Abiatara+, oraz głów rodów kapłanów i Lewitów. Wybierano jeden ród z potomków Eleazara i jeden z potomków Itamara.
7 Pierwszy został wylosowany Jehojarib, drugi Jedajasz, 8 trzeci Charim, czwarty Seorim, 9 piąty Malkijasz, szósty Mijjamin, 10 siódmy Hakkoc, ósmy Abijasz+, 11 dziewiąty Jeszua, dziesiąty Szechaniasz, 12 jedenasty Eliaszib, dwunasty Jakim, 13 trzynasty Chuppa, czternasty Jeszebab, 14 piętnasty Bilga, szesnasty Immer, 15 siedemnasty Chezir, osiemnasty Happiccec, 16 dziewiętnasty Petachiasz, dwudziesty Jechezkel, 17 dwudziesty pierwszy Jachin, dwudziesty drugi Gamul, 18 dwudziesty trzeci Delajasz, dwudziesty czwarty Maazjasz.
19 W ten sposób zorganizowano służbę, którą mieli pełnić+, gdy przychodzili do domu Jehowy — zgodnie z procedurą ustaloną przez Aarona, ich przodka, tak jak mu nakazał Jehowa, Bóg Izraela.
20 A to są pozostali Lewici. Z synów Amrama+ — Szubael+, z synów Szubaela — Jechdejasz. 21 Z synów Rechabiasza+ — Jiszszijasz, który był pierwszy. 22 Z Iccharytów — Szelomot+, z synów Szelomota — Jachat. 23 Z synów Hebrona pierwszy był Jeriasz+, drugi — Amariasz, trzeci — Jachazjel, czwarty — Jekameam. 24 Z synów Uzziela — Micheasz, z synów Micheasza — Szamir. 25 Bratem Micheasza był Jiszszijasz. Z synów Jiszszijasza — Zachariasz.
26 Synami Merariego+ byli: Machli i Muszi. Z synów Jaazjasza — Beno. 27 Synami Merariego byli: od Jaazjasza — Beno, Szoham, Zakkur i Ibri; 28 od Machliego — Eleazar, który nie miał synów+; 29 od Kisza — Jerachmeel; 30 synami Musziego byli: Machli, Eder i Jerimot.
To byli synowie Lewiego według ich rodów. 31 Rzucali losy+ tak jak synowie Aarona, ich bracia, w obecności króla Dawida, Cadoka, Achimelecha oraz głów rodów kapłanów i Lewitów. Ród pierworodnego traktowano tak samo jak ród młodszego.
25 Ponadto Dawid oraz przełożeni grup usługujących w świątyni wybrali niektórych synów Asafa, Hemana i Jedutuna+, żeby prorokowali przy akompaniamencie lir*, harf*+ i czyneli+. Oto lista tych, którzy zostali wyznaczeni do tej służby. 2 Z synów Asafa: Zakkur, Józef, Netaniasz i Asarela. Ich kierownikiem był Asaf, który prorokował pod nadzorem króla. 3 Z synów Jedutuna+: Gedaliasz, Ceri, Jeszajasz, Szimej, Chaszabiasz i Mattitiasz+ — sześciu. Ich kierownikiem był ich ojciec, Jedutun, który prorokował przy akompaniamencie liry*, dziękując Jehowie i wysławiając Go+. 4 Z synów Hemana+: Bukkiasz, Mattaniasz, Uzziel, Szebuel, Jerimot, Chananiasz, Chanani, Eliata, Giddalti, Romamti-Ezer, Joszbekasza, Malloti, Hotir i Machazjot. 5 Wszyscy oni byli synami Hemana, wizjonera królewskiego, który oznajmiał słowa prawdziwego Boga ku Jego chwale*. Prawdziwy Bóg dał Hemanowi 14 synów i trzy córki. 6 Wszyscy oni śpiewali w domu Jehowy pod kierownictwem swojego ojca i grali na czynelach, harfach* i lirach*+, pełniąc służbę w domu prawdziwego Boga.
Asaf, Jedutun i Heman podlegali nadzorowi króla.
7 Oni i ich bracia byli wyszkoleni w śpiewaniu dla Jehowy, świetnie się na tym znali. W sumie było ich 288. 8 Rzucali losy+, żeby rozdzielić swoje obowiązki — mały tak samo jak wielki, doświadczony tak samo jak ten, który się szkolił.
9 Pierwszy los padł na Józefa, syna Asafa+, drugi na Gedaliasza+ wraz z jego braćmi i synami — w sumie 12 osób, 10 trzeci na Zakkura+ z jego synami i braćmi — 12 osób, 11 czwarty na Jicriego z jego synami i braćmi — 12 osób, 12 piąty na Netaniasza+ z jego synami i braćmi — 12 osób, 13 szósty na Bukkiasza z jego synami i braćmi — 12 osób, 14 siódmy na Jesarelę z jego synami i braćmi — 12 osób, 15 ósmy na Jeszajasza z jego synami i braćmi — 12 osób, 16 dziewiąty na Mattaniasza z jego synami i braćmi — 12 osób, 17 dziesiąty na Szimeja z jego synami i braćmi — 12 osób, 18 jedenasty na Azarela z jego synami i braćmi — 12 osób, 19 dwunasty na Chaszabiasza z jego synami i braćmi — 12 osób, 20 trzynasty na Szubaela+ z jego synami i braćmi — 12 osób, 21 czternasty na Mattitiasza z jego synami i braćmi — 12 osób, 22 piętnasty na Jeremota z jego synami i braćmi — 12 osób, 23 szesnasty na Chananiasza z jego synami i braćmi — 12 osób, 24 siedemnasty na Joszbekaszę z jego synami i braćmi — 12 osób, 25 osiemnasty na Chananiego z jego synami i braćmi — 12 osób, 26 dziewiętnasty na Mallotiego z jego synami i braćmi — 12 osób, 27 dwudziesty na Eliatę z jego synami i braćmi — 12 osób, 28 dwudziesty pierwszy na Hotira z jego synami i braćmi — 12 osób, 29 dwudziesty drugi na Giddaltiego+ z jego synami i braćmi — 12 osób, 30 dwudziesty trzeci na Machazjota+ z jego synami i braćmi — 12 osób, 31 dwudziesty czwarty na Romamti-Ezera+ z jego synami i braćmi — 12 osób.
26 To są oddziały odźwiernych+. Z Korachitów — Meszelemiasz+, syn Korego, z synów Asafa. 2 Synami Meszelemiasza byli: pierworodny — Zachariasz, drugi syn — Jediael, trzeci — Zebadiasz, czwarty — Jatniel, 3 piąty — Elam, szósty — Jehochanan, siódmy — Eliehoenaj. 4 Synami Obed-Edoma byli: pierworodny — Szemajasz, drugi syn — Jehozabad, trzeci — Joach, czwarty — Sachar, piąty — Netanel, 5 szósty — Ammiel, siódmy — Issachar, ósmy — Peulletaj. Tak Bóg pobłogosławił Obed-Edoma.
6 A jego synowi Szemajaszowi urodzili się synowie, którzy zostali głowami swoich rodzin, bo byli dzielni i zdolni. 7 Synami Szemajasza byli: Otni, Refael, Obed, Elzabad oraz jego bracia Elihu i Semachiasz, którzy też byli zdolnymi ludźmi. 8 Wszyscy oni byli synami Obed-Edoma. Oni, ich synowie i bracia byli zdolnymi ludźmi, dobrze przygotowanymi do pełnienia służby. W rodzinie Obed-Edoma było ich 62. 9 Meszelemiasz+ miał synów i braci, 18 zdolnych ludzi. 10 To są synowie Meraryty Chosy: pierwszy — Szimri, którego ojciec ustanowił głową, chociaż nie był on pierworodnym, 11 drugi — Chilkiasz, trzeci — Tebaliasz, czwarty — Zachariasz. Wszystkich synów i braci Chosy było 13.
12 W tych oddziałach odźwiernych zarówno naczelnicy, jak i ich bracia pełnili obowiązki związane z usługiwaniem w domu Jehowy. 13 Rzucali więc losy+ według rodów — mały ród tak samo jak wielki — żeby ustalić, przy której bramie będą pełnić służbę. 14 Brama po stronie wschodniej przypadła Szelemiaszowi. Następnie rzucono los dla jego syna Zachariasza, rozsądnego doradcy, i przypadła mu strona północna. 15 Obed-Edomowi przypadła strona południowa, a jego synom+ przydzielono magazyny. 16 Szuppim i Chosa+ mieli odpowiadać za stronę zachodnią, w pobliżu bramy Szallechet, koło drogi prowadzącej w górę; jedna straż miała stać obok drugiej. 17 Po wschodniej stronie miało stać sześciu Lewitów, po północnej stronie każdego dnia czterech i po południowej stronie każdego dnia czterech, a przy magazynach+ dwie dwójki. 18 Po zachodniej stronie, gdzie znajdował się portyk, czterech strażników miało stać przy drodze+, a dwóch przy portyku. 19 To są oddziały odźwiernych spośród Korachitów i Merarytów.
20 Lewita Achijasz miał odpowiadać za skarbce domu prawdziwego Boga i za skarbce, w których przechowywano rzeczy uświęcone*+. 21 Synowie Ladana, Gerszonici należący do rodu Ladana, głowy rodów wywodzących się od Gerszonity Ladana — Jechieli+ 22 oraz jego synowie: Zetam i jego brat Joel — mieli odpowiadać za skarbce domu Jehowy+. 23 Z Amramitów, Iccharytów, Hebronitów i Uzzielitów+: 24 Szebuel, syn Gerszoma, syna Mojżesza, miał zarządzać magazynami. 25 Jego braćmi byli potomkowie Eliezera+: Rechabiasz+, Jeszajasz, Joram, Zikri i Szelomot. 26 Szelomot i jego bracia mieli odpowiadać za wszystkie skarbce, w których przechowywano rzeczy ofiarowane*+ przez króla Dawida+, głowy rodów+, dowódców tysięcy i setek oraz dowódców wojska. 27 Ofiarowali* oni na utrzymanie domu Jehowy część łupu zdobytego na wojnach+. 28 Wszystko, co ofiarował* Samuel, widzący+, a także Saul, syn Kisza, i Abner+, syn Nera, oraz Joab+, syn Cerui+, czy ktokolwiek inny, zostało powierzone Szelomitowi* i jego braciom.
29 Z Iccharytów+: Kenaniasz i jego synowie zostali wyznaczeni do zajmowania się sprawami urzędowymi poza domem Bożym — mieli być urzędnikami i sędziami+ w Izraelu.
30 Z Hebronitów+: Chaszabiasz i jego bracia — 1700 zdolnych mężczyzn — zostali wyznaczeni do zarządzania wszystkimi sprawami Izraela związanymi ze służbą dla Jehowy oraz służbą dla króla w regionie na zachód od Jordanu. 31 Z Hebronitów: zgodnie z rodowodem głową Hebronitów był Jerijasz+. W 40 roku panowania Dawida+ szukano wśród nich dzielnych i zdolnych mężczyzn i znaleziono ich w Jazerze+ w Gileadzie. 32 Jego braci, głów rodów, zdolnych ludzi, było 2700. Król Dawid ustanowił ich więc zwierzchnikami Rubenitów, Gadytów i połowy plemienia Manassesytów we wszystkich sprawach związanych ze służbą dla prawdziwego Boga oraz służbą dla króla.
27 To są oddziały Izraelitów w wojsku króla. W ich skład wchodzili mężczyźni będący głowami rodów, dowódcy tysięcy i setek+ oraz urzędnicy+, którzy zajmowali się wszystkimi sprawami dotyczącymi oddziałów. Każdy oddział, liczący 24 000 ludzi, pełnił służbę przez jeden miesiąc w roku.
2 Na czele pierwszego oddziału, pełniącego służbę w pierwszym miesiącu, stał Jaszobeam+, syn Zabdiela. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 3 Jaszobeam był potomkiem Pereca+, zwierzchnikiem wszystkich dowódców wojska wyznaczonych do pełnienia służby w pierwszym miesiącu. 4 Na czele oddziału pełniącego służbę w drugim miesiącu stał Achochita+ Dodaj+, a wodzem był Miklot. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 5 Dowódcą trzeciego oddziału, wyznaczonego do służby w trzecim miesiącu, był Benajasz+, syn naczelnego kapłana Jehojady+. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 6 Benajasz był dzielnym wojownikiem i należał do trzydziestki, którą dowodził. Na czele oddziału stał jego syn Ammizabad. 7 Dowódcą czwartego oddziału, pełniącego służbę w czwartym miesiącu, był Asahel+, brat Joaba+, a po nim jego syn Zebadiasz. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 8 Dowódcą piątego oddziału, pełniącego służbę w piątym miesiącu, był Jizrachita Szamhut. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 9 Dowódcą szóstego oddziału, pełniącego służbę w szóstym miesiącu, był Ira+, syn Ikkesza z Tekoi+. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 10 Dowódcą siódmego oddziału, pełniącego służbę w siódmym miesiącu, był Chelec+ Pelonita z plemienia Efraima. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 11 Dowódcą ósmego oddziału, pełniącego służbę w ósmym miesiącu, był Zerachita+ Sibbechaj+ z Chuszy*. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 12 Dowódcą dziewiątego oddziału, pełniącego służbę w dziewiątym miesiącu, był Beniaminita Abiezer+ z Anatot+. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 13 Dowódcą dziesiątego oddziału, pełniącego służbę w dziesiątym miesiącu, był Zerachita+ Maharaj+ z Netofy. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 14 Dowódcą jedenastego oddziału, pełniącego służbę w jedenastym miesiącu, był Efraimita Benajasz+ z Piratonu. Jego oddział liczył 24 000 ludzi. 15 Dowódcą dwunastego oddziału, pełniącego służbę w dwunastym miesiącu, był Cheldaj z Netofy, potomek Otniela. Jego oddział liczył 24 000 ludzi.
16 To są przywódcy plemion Izraela: plemienia Rubena — Eliezer, syn Zikriego; plemienia Symeona — Szefatiasz, syn Maaki; 17 plemienia Lewiego — Chaszabiasz, syn Kemuela; potomków Aarona — Cadok; 18 plemienia Judy — Elihu+, jeden z braci Dawida; plemienia Issachara — Omri, syn Michaela; 19 plemienia Zebulona — Jiszmajasz, syn Abdiasza; plemienia Naftalego — Jerimot, syn Azriela; 20 plemienia Efraima — Hoszea, syn Azazjasza; połowy plemienia Manassesa — Joel, syn Pedajasza; 21 połowy plemienia Manassesa w Gileadzie — Jiddo, syn Zachariasza; plemienia Beniamina — Jaasjel, syn Abnera+; 22 plemienia Dana — Azarel, syn Jerochama. Byli oni książętami plemion Izraela.
23 Dawid nie policzył tych, którzy mieli 20 lat i mniej, ponieważ Jehowa obiecał, że Izraelici staną się tak liczni jak gwiazdy na niebie+. 24 Joab, syn Cerui, zaczął liczyć lud, ale nie skończył, bo ściągnęło to gniew Boga na Izraela*+. I liczby tej nie uwzględniono w opisie dziejów króla Dawida.
25 Za skarbce królewskie+ odpowiadał Azmawet, syn Adiela, a za magazyny* na prowincji, w miastach, wioskach i wieżach — Jonatan, syn Uzzjasza. 26 Robotników uprawiających ziemię nadzorował Ezri, syn Keluba. 27 Za winnice odpowiadał Szimej z Ramy, a za składy wina — Zabdi Szifmita. 28 Za sady oliwne i sykomory+ w Szefeli+ odpowiadał Baal-Chanan Gederyta, a za składy oliwy — Joasz. 29 Za stada bydła pasącego się w Szaronie+ odpowiadał Szitraj z Szaronu, za stada na nizinach* — Szafat, syn Adlaja, 30 za wielbłądy — Ismaelita Obil, za osły* — Jechdejasz Meronotyta, 31 a za stada owiec i kóz — Hagryta Jaziz. Wszyscy oni byli odpowiedzialni za mienie króla Dawida.
32 Jonatan+, bratanek Dawida, człowiek rozsądny, był doradcą i sekretarzem. Jechiel, syn Chachmoniego, był opiekunem synów króla+. 33 Achitofel+ był doradcą królewskim, a Arkijczyk Chuszaj+ był przyjacielem* króla. 34 Po Achitofelu doradcami króla byli: Jehojada, syn Benajasza+, oraz Abiatar+. A dowódcą wojska królewskiego był Joab+.
28 Dawid zebrał w Jerozolimie wszystkich książąt Izraela: książąt plemion, dowódców oddziałów+ pełniących służbę dla króla, dowódców tysięcy i setek+ oraz zarządców całego mienia i żywego inwentarza należącego do króla+ i jego synów+. Zebrał również dworzan oraz wszystkich dzielnych i zdolnych ludzi+. 2 Potem król Dawid wstał i przemówił:
„Posłuchajcie mnie, moi bracia, mój ludu! Z całego serca zapragnąłem zbudować dom, w którym przebywałaby Arka Przymierza Jehowy, dom, który byłby podnóżkiem dla naszego Boga+. I poczyniłem przygotowania do budowy+. 3 Jednak prawdziwy Bóg powiedział do mnie: ‚Nie zbudujesz domu dla mojego imienia+, bo prowadziłeś wojny i przelewałeś krew’+. 4 Ale Jehowa, Bóg Izraela, wybrał mnie z całego rodu mojego ojca, żebym został królem Izraela na zawsze+. Na wodza wybrał Judę+, z plemienia Judy wybrał ród mojego ojca+, a spośród synów mojego ojca właśnie mnie obdarzył uznaniem i ustanowił królem całego Izraela+. 5 Jehowa dał mi wielu synów+ i z nich wszystkich wybrał Salomona+, żeby zasiadł na królewskim tronie Jehowy i sprawował władzę nad Izraelem+.
6 „Powiedział do mnie: ‚To twój syn Salomon zbuduje mój dom i moje dziedzińce, bo wybrałem go sobie na syna i stanę się dla niego ojcem+. 7 Utwierdzę jego władzę królewską na zawsze+, jeśli będzie zdecydowanie przestrzegał moich przykazań i rozporządzeń+, tak jak to robi dzisiaj’. 8 Dlatego przed całym Izraelem, zborem Jehowy, i przed naszym Bogiem mówię wam: Starajcie się zrozumieć wszystkie przykazania swojego Boga, Jehowy, i ściśle się ich trzymajcie, żebyście mogli pozostać w tej wspaniałej ziemi+ i przekazać ją swoim synom w dziedzictwie na zawsze.
9 „A ty, Salomonie, mój synu, znaj Boga swojego ojca i służ Mu całym* sercem+ i radosną* duszą*, bo Jehowa bada wszystkie serca+ i dostrzega każdą myśl, każde pragnienie+. Jeżeli będziesz Go szukał, da ci się znaleźć+, ale jeśli Go opuścisz, odrzuci cię na zawsze+. 10 Pamiętaj: Jehowa cię wybrał, żebyś zbudował dom, sanktuarium. Bądź odważny i rozpocznij prace”.
11 Następnie Dawid dał Salomonowi, swojemu synowi, projekt budowy+ portyku+ i różnych pomieszczeń, w tym magazynów, pokojów na dachu, wewnętrznych pomieszczeń oraz pomieszczenia, gdzie miała się znajdować pokrywa przebłagalna*+. 12 Dał mu wszystko, co otrzymał w natchnieniu*: projekt budowy dziedzińców+ domu Jehowy, wszystkich jadalni dookoła, skarbców domu prawdziwego Boga i skarbców, w których przechowywano rzeczy uświęcone*+, 13 a także wskazówki co do oddziałów kapłanów+ i Lewitów oraz wszystkich obowiązków związanych ze służbą w domu Jehowy i wszystkich sprzętów używanych w czasie służby w domu Jehowy. 14 Podał również wagę złota na wykonanie wszystkich złotych sprzętów używanych w czasie służby oraz wagę srebra na wykonanie srebrnych sprzętów używanych w czasie służby; 15 wagę złota na poszczególne złote świeczniki+ i lampy do nich oraz wagę srebra na poszczególne srebrne świeczniki i lampy do nich — w zależności od tego, do czego były wykorzystywane; 16 wagę złota na wykonanie stołów na chleby pokładne+, każdego stołu, oraz wagę srebra na wykonanie srebrnych stołów; 17 wagę szczerego złota na wykonanie widełek, czasz, dzbanów oraz wagę każdej złotej czarki+ i każdej srebrnej czarki. 18 Wyznaczył też wagę rafinowanego złota na wykonanie ołtarza kadzielnego+ oraz tego, co wyobrażało rydwan+ — złotych cherubów+, które rozpostartymi skrzydłami miały osłaniać Arkę Przymierza Jehowy. 19 Dawid powiedział: „Pod kierownictwem Jehowy*, który obdarzył mnie wnikliwością, spisałem wszystkie szczegóły projektu budowy”+.
20 Potem Dawid powiedział do swojego syna Salomona: „Bądź odważny i silny i rozpocznij prace. Nie bój się ani się nie przerażaj, bo Jehowa Bóg, mój Bóg, jest z tobą+. On cię nie opuści ani nie porzuci+, ale będzie z tobą, aż zakończysz całą pracę związaną z domem Jehowy. 21 To są oddziały kapłanów+ i Lewitów+ wyznaczone do pełnienia służby w domu prawdziwego Boga. Masz też umiejętnych pracowników, gotowych do wykonywania wszelkich prac+, a także książąt+ i cały lud. Będą stosować się do wszystkich twoich wskazówek”.
29 Król Dawid przemówił do całego zboru: „Mój syn Salomon, którego Bóg wybrał+, jest młody i niedoświadczony*+, a przed nim wielkie przedsięwzięcie, bo nie jest to świątynia* dla człowieka, ale dla Boga Jehowy+. 2 Dołożyłem wszelkich starań, żeby przygotować na dom mojego Boga złoto na wyroby ze złota, srebro na wyroby ze srebra, miedź na wyroby z miedzi, żelazo na wyroby z żelaza+, drzewo+ na wyroby z drewna, a także onyks, kamienie do osadzania w zaprawie, kamyki mozaikowe, wszelkiego rodzaju drogocenne kamienie i ogromne ilości alabastru. 3 Oprócz tego wszystkiego, co przygotowałem na święty dom, z miłości do domu mojego Boga+ daję jeszcze swoje własne złoto i srebro+: 4 3000 talentów* złota z Ofiru+ i 7000 talentów rafinowanego srebra na pokrycie ścian domów, 5 na wyroby ze złota, na wyroby ze srebra i na wszystko, co jest wykonywane przez rzemieślników. Kto z was chciałby dzisiaj przynieść dar dla Jehowy?”+.
6 I chętnie się zgłaszali książęta rodów, książęta plemion Izraela, dowódcy tysięcy i setek+, a także zwierzchnicy zajmujący się sprawami króla+. 7 Dali na służbę związaną z domem prawdziwego Boga 5000 talentów złota, 10 000 darejków*, 10 000 talentów srebra, 18 000 talentów miedzi i 100 000 talentów żelaza. 8 Ktokolwiek miał drogocenne kamienie, przekazywał je do skarbca domu Jehowy pod nadzór Gerszonity+ Jechiela+. 9 Ludzie cieszyli się ze składania Jehowie tych dobrowolnych ofiar, ponieważ robili to z całego serca+. Również królowi Dawidowi sprawiło to wielką radość.
10 Dawid wysławiał Jehowę w obecności całego zboru. Powiedział: „Jehowo, Boże naszego ojca, Izraela, bądź wysławiany przez całą wieczność*. 11 Do Ciebie, Jehowo, należy wielkość+, potęga+ i piękno, wspaniałość i majestat*+, bo wszystko w niebie i na ziemi jest Twoje+. Do Ciebie, Jehowo, należy władza królewska+. Ty jesteś Głową, jesteś ponad wszystkim. 12 Od Ciebie pochodzi bogactwo i chwała+ i Ty nad wszystkim panujesz+. W Twojej ręce jest moc+ i potęga+, Ty możesz każdego wywyższyć+ i dodać mu sił+. 13 A teraz, nasz Boże, dziękujemy Ci i wysławiamy Twoje piękne imię.
14 „A kim ja jestem i czym jest mój lud, żebyśmy mogli składać Ci te ofiary? Przecież wszystko pochodzi od Ciebie i to, co Ci dajemy, otrzymaliśmy z Twojej ręki. 15 W Twoich oczach jesteśmy cudzoziemcami i osiedleńcami, tak jak wszyscy nasi przodkowie+. Nasze dni na ziemi są jak cień+ — bez nadziei. 16 Jehowo, nasz Boże, wszystkie te cenne rzeczy, które przygotowaliśmy, żeby zbudować dom dla Twojego świętego imienia, pochodzą z Twojej ręki i należą do Ciebie. 17 Dobrze wiem, Boże mój, że badasz serca+ i podoba Ci się nieskazitelne postępowanie*+. Chętnie, ze szczerego serca* ofiarowałem Ci to wszystko i ogromnie się cieszę, gdy widzę, jak Twój lud, który jest tutaj, składa Ci dobrowolne ofiary. 18 Jehowo, Boże naszych praojców — Abrahama, Izaaka i Izraela — pomóż swojemu ludowi zawsze mieć takiego ochoczego ducha i służyć Ci całym sercem+. 19 Spraw, żeby serce mojego syna Salomona było w pełni Tobie oddane*+ i żeby przestrzegał Twoich przykazań+, przypomnień i przepisów. Pomóż mu robić to wszystko i wznieść świątynię*, do budowy której poczyniłem przygotowania”+.
20 Potem Dawid zwrócił się do całego zboru: „Wysławiajcie teraz Jehowę, swojego Boga”. I cały zbór wysławiał Jehowę, Boga swoich przodków. Wszyscy padli na twarze przed Jehową i przed królem. 21 Następnego dnia dalej składali Jehowie ofiary. Złożyli Jehowie całopalenia+ — 1000 młodych byków, 1000 baranów i 1000 baranków — a także ofiary płynne+. Złożyli mnóstwo ofiar za całego Izraela+. 22 Tego dnia z wielką radością jedli i pili przed Jehową+. Po raz drugi obwołali królem Salomona, syna Dawida, i namaścili go przed Jehową na wodza+, a Cadoka namaścili na kapłana+. 23 Salomon zasiadł na tronie Jehowy+ jako król w miejsce swojego ojca, Dawida. Odnosił sukcesy, a wszyscy Izraelici byli mu posłuszni. 24 Wszyscy książęta+, dzielni wojownicy+ oraz synowie króla Dawida+ podporządkowali się królowi Salomonowi. 25 Jehowa niezmiernie go wywyższył przed całym Izraelem i obdarzył go takim majestatem królewskim, jakim nie cieszył się żaden panujący przed nim król izraelski+.
26 Dawid, syn Jessego, był królem całego Izraela. 27 Panował nad Izraelem 40 lat — siedem lat w Hebronie+ i 33 lata w Jerozolimie+. 28 Umarł w późnej starości+, zadowolony z długiego życia* oraz bogactwa i chwały, które zdobył. Władzę po nim objął jego syn Salomon+. 29 Wszystkie fakty z życia króla Dawida, od początku do końca, zostały spisane przez Samuela, widzącego, przez proroka Natana+ i wizjonera Gada+. 30 Opisali oni całe jego panowanie, jego potęgę, a także wydarzenia związane z nim, z Izraelem i wszystkimi okolicznymi królestwami.
Lub „Matuzalem”.
Może chodzić o nazwy plemion lub ludów, które pochodziły od Micraima.
Dalej wymieniono synów Arama. Zob. Rdz 10:23.
Imię to znaczy „podział”.
Lub „ludność ziemi”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami Izraela”.
Dosł. „polu”.
Lub „Mezahab”.
Szejkami nazywano naczelników plemion.
Dosł. „synami”.
Imię to znaczy „sprowadzający nieszczęście; sprowadzający klątwę”. W Joz 7:1 nazwano go Achanem.
Lub „kłopoty; klątwę”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „synami”.
W wersetach 18, 19 i 42 nazwano go Kalebem.
W wersecie 9 nazwano go Kelubajem.
Lub „zależne od niego”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
W wersecie 9 nazwano go Kelubajem.
Zob. Słowniczek pojęć.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Imię Jabec może być spokrewnione z hebr. słowem oznaczającym „ból”.
Dosł. „synami”.
Nazwa ta znaczy „dolina rzemieślników”.
Dosł. „synami”.
Może chodzić o Bitię z wersetu 18.
Lub „garmickiej Keili oraz maakatyckiej Esztemoi”.
Lub „słowa te mają długą tradycję”.
Lub „przeznaczyli na zagładę”. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „zależnych od nich”.
Chodzi o Jeroboama II.
Dosł. „i napinających łuk”.
Lub „dusz ludzkich”.
Lub „uprawiali duchową prostytucję”.
Dosł. „pobudził ducha”.
Dosł. „synami”.
Lub „Nebukadneccarem”.
W wersecie 1 nazwano go Gerszonem.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „dani”.
Lub „obozów otoczonych murem”.
Możliwe też „miasto”, zgodnie z Joz 21:13.
Lub „wyznaczono przez losowanie”.
Możliwe też „miasto”, zgodnie z Joz 21:21.
Dosł. „synami”.
Dosł. „głowami”.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synowie”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „synami”.
Dosł. „synami”.
Imię to znaczy „z nieszczęściem”.
Lub „Jehoszua”. Imię to znaczy „Jehowa jest wybawieniem”.
Lub „zależne od niego”.
Możliwe też „Gazę”. Nie chodzi o Gazę w Filistei.
W wersecie 32 nazwano go Szomerem.
Prawdopodobnie inne imię Chotama z wersetu 32.
Dosł. „polu”.
Możliwe też „już po tym, jak wypędził swoje żony, Chuszim i Baarę”.
Lub „zależne od niego”.
Nazywanego też Isz-Boszetem.
Nazywany też Mefiboszetem.
Dosł. „którzy napinali łuk”.
Lub „netynejczycy”. Dosł. „dani”.
Dosł. „głowami ojców według domu swoich ojców”.
Lub „świątyni”.
Dosł. „potężni”.
Lub „jadalniami”.
Chodzi o olibanum, gumożywicę z kadzidłowca.
Lub „jadalniach”.
Lub „i znieważą mnie”.
Lub „na tej nizinie”.
Dosł. „domu”.
Dosł. „domu”.
Dosł. „twoją kością i twoim ciałem”.
Dosł. „wyprowadzałeś i przyprowadzałeś Izraela”.
Dosł. „głową”.
Lub „Millo”. Hebr. określenie pochodzące od rdzenia, który oznacza „napełniać”.
Lub „zapewnił wtedy wielkie wybawienie”.
Lub „na nizinie”.
Lub „dusze”.
Lub „dusz”.
Dosł. „synem walecznego człowieka”.
Czyli 2,23 m. Zob. Dodatek B14.
Możliwe też „potomek Chuszy”.
Lub „wadi”. Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „Arbatczyk”.
Lub „Bacharumita”.
Lub „Mecobaita”.
Może chodzić o odwagę lub wygląd.
Dosł. „ubrał”.
Lub „i nie mieli dwoistego serca”.
Dosł. „byli jednego serca”.
Dosł. „miastach z pastwiskami”.
Lub „od Szichoru w Egipcie”.
Lub „wejście do Chamatu”.
Możliwe też „między”.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Lub „zasmucił”.
Nazwa ta znaczy „targnięcie się na Uzzę”.
Lub „budowniczych murów”.
Lub „pałac”.
Lub „niziny”.
Nazwa ta znaczy „pan przełomów”.
Lub „nizinę”.
Hebr. néwel. Instrument strunowy przypominający harfę lub lirę.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Hebr. néwel. Instrument strunowy przypominający harfę lub lirę.
Zob. Słowniczek pojęć.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Zob. Słowniczek pojęć.
Zob. Słowniczek pojęć.
Hebr. néwel. Instrument strunowy przypominający harfę lub lirę.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „wspominali [Jehowę]”.
Hebr. néwel. Instrument strunowy przypominający harfę lub lirę.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Lub „grajcie Mu”.
Możliwe też „mówcie”.
Dosł. „szukajcie Jehowy i Jego siły”.
Lub „szukajcie Jego obecności”. Dosł. „szukajcie Jego oblicza”.
Lub „potomstwo”.
Dosł. „o słowie, które nakazał”.
Lub „dostojeństwo”.
Lub „oddawajcie cześć”.
Możliwe też „ze względu na wspaniałość Jego świętości”.
Lub „żyzna kraina”.
Lub „nie może się ona zachwiać”.
Lub „przyszedł”.
Lub „radować się z Twojej sławy”.
Lub „od wieczności po wieczność”.
Lub „niech się tak stanie!”.
Lub „i instrumentach akompaniujących do pieśni”.
Lub „pałacu”.
Może to oznaczać „z jednego miejsca, gdzie postawiono namiot, do drugiego i z jednego miejsca pobytu do drugiego”.
Dosł. „odetnę”.
Lub „niszczyć”.
Lub „zbuduje ci dom”.
Dosł. „nasienie”.
Lub „człowieka na wysokim stanowisku”.
Lub „zgodnie ze swoją wolą”.
Lub „okaże się wierne”.
Lub „zbudować mu dom”.
Lub „zależne od niego”.
Lub „wybawienie”.
Dosł. „uświęcił”.
Lub „wybawienie”.
Chodzi o straż przyboczną Dawida.
Lub „lojalną miłość”.
Lub „lojalną miłość”.
Talent odpowiadał 34,2 kg. Zob. Dodatek B14.
Dosł. „Aram-Naharaim”.
Dosł. „w rękę”.
Dosł. „rzeki”.
Czyli wiosną.
Talent odpowiadał 34,2 kg. Zob. Dodatek B14.
Możliwe też „potomek Chuszy”.
Możliwe też „jakiś przeciwnik”.
Lub „głęboki smutek”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „daj”.
Dosł. „co jest dobre w jego oczach”.
Sykl odpowiadał 11,4 g. Zob. Dodatek B14.
Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „delikatny”.
Dosł. „spokojnym”.
Imię to pochodzi od hebr. słowa oznaczającego „pokój”.
Talent odpowiadał 34,2 kg. Zob. Dodatek B14.
Dosł. „szukać”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Dosł. „był stary i syty dni”.
W wersecie 10 nazwano go Ziną.
Dosł. „synów”.
Dosł. „bracia”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Zob. Słowniczek pojęć.
Zob. Słowniczek pojęć.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Hebr. néwel. Instrument strunowy przypominający harfę lub lirę.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Dosł. „żeby wywyższać róg”.
Hebr. néwel. Instrument strunowy przypominający harfę lub lirę.
Hebr. kinnòr. Instrument strunowy przypominający lirę lub harfę.
Lub „ofiarowane”.
Dosł. „uświęcone”.
Dosł. „uświęcili”.
Dosł. „uświęcił”.
W wersetach 25 i 26 nazwano go Szelomotem.
Możliwe też „potomek Chuszy”.
Dosł. „i był gniew na Izraelu”.
Lub „skarbce”.
Lub „dolinnych równinach”.
Dosł. „oślice”.
Lub „powiernikiem”.
Lub „niepodzielnym”.
Lub „ochoczą”.
Zob. Słowniczek pojęć.
Lub „oraz domu przebłagania”.
Dosł. „przez ducha”.
Lub „ofiarowane”.
Lub „spoczęła na mnie ręka Jehowy”.
Lub „delikatny”.
Lub „twierdza; pałac”.
Talent odpowiadał 34,2 kg. Zob. Dodatek B14.
Złota moneta perska. Zob. Dodatek B14.
Lub „od wieczności po wieczność”.
Lub „dostojeństwo”.
Lub „prawość; szczerość”.
Lub „w prostolinijności serca”.
Lub „było niepodzielne”.
Lub „twierdzę; pałac”.
Dosł. „syty dni”.