Προετοιμάζετε τα Παιδιά σας για το “Πέταγμά” Τους;
Ο ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΗΣ αετός είναι ένας καλός γονιός. Ο θηλυκός ενδιαφέρεται για τα μικρά, τα προστατεύει και τα τρέφει. Όταν τα μωρά είναι μικρά, τους βάζει την τροφή μέσα στο στόμα τους. Καθώς τα μικρά μεγαλώνουν, τα διδάσκει να τρώνε μόνα τους.
Αλλά για να επιζήσουν πρέπει να μάθουν να πετούν. Έτσι, για να κάνει τα μικρά της να γυμνάσουν τα φτερά τους, παίζει ένα παιχνίδι με πηδήματα. Κι όταν είναι έτοιμα η αετίνα «ταρακουνάει τη φωλιά της.» Δελεάζει και σπρώχνει ελαφρά τους απρόθυμους νεοσσούς στην άκρη της φωλιάς. Μερικά γενναία αετόπουλα προσπαθούν να πετάξουν. Τα λιγότερο θαρραλέα σπρώχνονται χωρίς περιστροφές στο κενό! Η μητέρα ωστόσο, είναι έτοιμη να ορμήσει από κάτω τους και ακόμη ‘απλώνοντας τις φτερούγες της να τα σηκώσει’—μόνο και μόνο για να τα ρίξει και πάλι μέχρι να μάθουν να πετούν.—Δευτερονόμιον 32:11.
Τραγικά, πολλοί νεαροί ενήλικες δεν είναι καθόλου έτοιμοι για το «πέταγμά» τους στη ζωή. Ο δρ Ρίτσαρντ Σ. Ρομπερτιέλο λέει για τις ανεκτικές θεωρίες ανατροφής παιδιών, που έγιναν δημοφιλείς στις αρχές της δεκαετίας του 1950: «Οι γονείς ξέφυγαν από τη στοργή, τη διδαχή, την ικανοποίηση των αναγκών του παιδιού και έγιναν πολύ ανεκτικοί στη συμπεριφορά τους.»
Ενώ αυτή η μέθοδος είχε κάποια επιτυχία, ο καρπός αυτών των θεωριών είναι μια γενιά ενηλίκων που «δεν φαίνεται να είναι ικανοί να διαλέξουν ένα επάγγελμα, για να κερδίσουν έντιμα τα αναγκαία της ζωής, να κατευθύνουν τα ταλέντα τους σε κάποια αξιόλογη σταδιοδρομία.» «Έρχονται σε μας τους γιατρούς χαμένοι και παραζαλισμένοι. Γιατί; «Τους παρουσιάστηκε μια κατάσταση . . . ουσιαστικά χωρίς δυσκολίες, ελλείψεις και προκλήσεις . . . Οι γονείς τούς υποσχέθηκαν ένα κήπο με ρόδα εκεί που ήταν μόνο ένας συνηθισμένος αγρός με πολλά αγριόχορτα.
Η ζωή οπωσδήποτε δεν είναι καθόλου ένας «κήπος με ρόδα.» Τα απροετοίμαστα παιδιά είναι σαν «πρόβατα εν μέσω λύκων» σ’ ένα διεφθαρμένο υλιστικό κόσμο. (Ματθαίος 10:16) Επομένως είναι επιτακτικό να προετοιμάσετε το παιδί σας για επιβίωση. Αλλά πότε πρέπει να αρχίσει μια τέτοια εκπαίδευση;
Η Εκπαίδευση των Παιδιών
Η Κάρμεν μία μητέρα τριών παιδιών είδε την ανάγκη να τα εκπαιδεύσει νωρίς, και αναπολεί: «Όταν ο γιος μου ήταν μόλις μερικών μηνών, τον εκπαίδευα να κάνει πράγματα μόνος του. Για παράδειγμα, δεν τον σήκωνα εγώ. Του κρατούσα τα μικρά του δάχτυλα και εκείνος κρατιόταν, ενώ εγώ τον σήκωνα πάνω.»
Τα παιδιά της προσχολικής ακόμη ηλικίας μπορούν να μαθαίνουν μικροδουλειές, όπως ‘να ντύνονται, να χτενίζουν τα μαλλιά τους, να πλένονται, να βάζουν τα παιχνίδια στη θέση τους’, σύμφωνα με τον δρα Ρομπερτιέλο.
Τι θα πούμε όμως για τα μεγαλύτερα παιδιά; Η Γραφή δείχνει ότι ο Ιωσήφ και ο Δαβίδ—επιτυχημένοι ενήλικες—έμαθαν να είναι. υπεύθυνοι κάνοντας διάφορες μικροδουλειές όταν ήταν νέοι. (Γένεσις 37:2,· 1 Σαμουήλ 16:11) Είναι ακόμη πρακτική η εκπαίδευση αυτή;
Ο Μπομπ και η Μαίρη, γονείς τριών θαυμάσιων νεαρών, λένε Ναι! «Προετοιμάσαμε τους γιους μας, για τη ζωή όταν ήταν μικρά παιδιά.» Και με ένα χαμόγελο ο Μπομπ λέει: «Όλοι πουλούσαν εφημερίδες στα σπίτια και ποτέ δεν τους πήγαινα με το αυτοκίνητο έστω κι αν έβρεχε πολύ! Τους έλεγα, ‘Αυτή είναι η δουλειά σας και είστε υπεύθυνοι!’» Μήπως, όμως, αυτό ήταν σκληρή και ασυνήθιστη τιμωρία; Ο Μπομπ εξηγεί: «Τους αγοράζαμε τα ρούχα τους, τους προμηθεύαμε τροφή και στέγη. Αλλά θεωρούσαμε ότι αν ήθελαν ‘περισσότερα’ έπρεπε να εργαστούν για να τα αποκτήσουν.» Η εκπαίδευση ανταμείφθηκε. Ο Μπομπ προσθέτει: «Πριν από λίγο καιρό, ένας από τους ενήλικες γιους μου ήρθε και μου είπε: ‘Μπαμπά σ’ ευχαριστώ γιατί μας μεγάλωσες σωστά’».
Ο Φρανκ και η Ντόνα λένε παρόμοια: «Διδάξαμε στα αγόρια μας τα πάντα! Μπορούν να μαγειρεύουν, να βάφουν, να κονσερβοποιούν, να κάνουν κηπουρική, να στρώνουν τσιμέντο, να ψωνίζουν.» Η Ντόνα ακόμη παρατηρεί: «Είναι εύκολο να πει μια μητέρα, ‘Δεν έχω χρόνο για να τα διδάξω. Είναι ευκολότερο να το κάνω μόνη μου.’ Αλλά τελικά εκείνο που ανταμείβει είναι να τους δώσεις αυτή την εκπαίδευση.»
Από την άλλη πλευρά τα παιδιά που εξαρτώνται πάρα πολύ από τους γονείς τους, μπορούν «να γίνουν τεμπέληδες και κακοί μαθητές, δυσαρεστημένοι και δύσκολοι υπάλληλοι, και ανυπόφοροι απαιτητικοί σύζυγοι», σύμφωνα με τον δρα Τζέρομ Σίνγκερ. Καλά, είπε λοιπόν η Γραφή σχετικά μ’ αυτό: «Εάν τις ανατρέφει παιδιόθεν τον δούλον αυτού τρυφηλώς, τέλος πάντων θέλει κατασταθεί υιός [αχάριστος, ΜΝΚ] ».—Παροιμίαι 29:21.
Ηθικές Αξίες
Οι νεαροί ενήλικες χρειάζονται επίσης ένα πρότυπο για το ορθό και το εσφαλμένο εάν πρόκειται να «πετάξουν» χωρίς να πάθουν βλάβη στη σημερινή, άπληστη, ανήθικη, υλιστική κοινωνία. Αλλά πώς δίνει κανείς μια τέτοια εκπαίδευση;
Ο Μπομπ και η Μαίρη, που αναφέρθηκαν προηγουμένως είναι Μάρτυρες του Ιεχωβά. Γιαυτό διέκριναν την αξία της τακτικής μελέτης της Βίβλου μαζί με τα παιδιά τους. Ήταν εύκολο να γίνει αυτό; Ο Μπομπ παραδέχεται: «Ήταν δύσκολο να καθόμαστε να κάνουμε αυτή τη μελέτη και να την κάνουμε ενδιαφέρουσα. Αλλά την κάναμε μια τακτική συνήθεια.» Η μελέτη συμπληρωνόταν με υγιή συντροφιά και αναψυχή για την οικογένεια. Και το έργο μαζί με τους γιους τους στο έργο κηρύγματος από πόρτα σε πόρτα είχε ιδιαίτερη αξία. «Μερικές από τις καλύτερες συζητήσεις μας τις κάναμε όταν πηγαίναμε από πόρτα σε πόρτα», θυμάται η Μαίρη.
Τα αποτελέσματα αυτής της σκληρής εργασίας θερμαίνουν την καρδιά. Και οι τρεις γιοι είναι αφιερωμένοι δούλοι του Θεού. Εάν θα θέλατε να εφαρμόσετε ένα παρόμοιο πρόγραμμα στην οικογένειά σας, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά θα χαρούν να σας πουν πώς μπορείτε να το κάνετε. Μην περιμένετε μέχρι να γίνουν τα παιδιά σας έφηβοι ενήλικες, για να τους δώσετε αυτή τη ζωοπάροχη εκπαίδευση. Εκπαιδεύστε τα ενώ είναι ακόμη μικρά και δέχονται την επιρροή σας.
Οι γονείς που αφιερώνουν χρόνο για να προετοιμάσουν τα παιδιά τους για τη ζωή μπορεί να αισθάνονται ευτυχισμένοι ακόμη και όταν πρόκειται να τα αποχωριστούν.
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 9]
Ένας από τους ενήλικες γιους μου είπε: «Μπαμπά, σ’ ευχαριστώ γιατί μας μεγάλωσες σωστά»
[Πρόταση που τονίζεται στη σελίδα 10]
«Μερικές από τις καλύτερες συζητήσεις μας τις κάναμε όταν πηγαίναμε από πόρτα σε πόρτα»