Լուռ ծառայակից մը ըլլալէն աւելի՛ն եղիր
1. Ինչպէ՞ս կրնանք Պօղոս առաքեալի կեցուածքը ընդօրինակել երբ ուրիշներու հետ կը ծառայենք։
1 Պօղոս առաքեալ իր հաւատակիցներուն հետ անցուցած ժամանակը պատեհութիւն սեպեց ‘իրար քաջալերելու’ (Հռով. 1։12, Անթիլիաս)։ Երբ հրատարակիչի մը հետ կը ծառայես, այդ ժամանակը կ’օգտագործե՞ս զինք քաջալերելու եւ աջակցելու համար։ Փոխանակ լուռ ծառայակից մը ըլլալու, ինչո՞ւ իրեն հետ չբաժնես այն ինչ որ քեզ ազդու հրատարակիչ կը դարձնէ։
2. Ի՞նչ կրնանք ընել որպէսզի մեր ծառայակիցին ինքնավստահութիւնը աւելցնենք, եւ այս մէկը ինչո՞ւ կարեւոր է։
2 Վստահութիւն կերտէ։ Կարգ մը հրատարակիչներ ինքնավստահութիւն չունին, եւ այս մէկը կրնայ յայտնի ըլլալ իրենց դէմքի արտայայտութենէն կամ ձայնի թոնէն։ Կրնանք իրենց ինքնավստահութիւնը աւելցնել, զիրենք անկեղծօրէն գովելով։ Վստահութիւն կերտելու ուրիշ ի՞նչ կերպեր կան։ Շրջագայող տեսուչ մը իր ծառայակիցին ազատօրէն կը պատմէ իր վախերուն մասին, եւ թէ ինչպէ՛ս ինք աղօթքով օգնութիւն կը խնդրէ որ այդ վախերը յաղթահարէ։ Ուրիշ եղբայր մը նշեց թէ ի՛նչ բան իրեն կ’օգնէ որ ինքնավստահութիւն ցուցաբերէ, ըսելով. «Բանալին է՝ խնդալ։ Երբեմն այդ դէմքի պարզ արտայայտութիւնը ընելու համար աղօթքի կարիքը կ’ունենամ»։ Բան մը կա՞յ որ քեզի օգնած է որ ծառայութեանդ մէջ աւելի ինքնավստահ ըլլաս. զայն բաժնէ ծառայակիցիդ հետ։
3. Մեր ծառայակիցին հետ ի՞նչ կրնանք բաժնել, որ կրնայ իրեն օգնել ծառայութեան մէջ աւելի ազդու ըլլալու։
3 Մեթոտներ բաժնէ։ Գտա՞ծ ես բացման պարզ խօսք մը կամ հարցում մը, թերեւս տեղական դէպքի մը մասին, որ ազդու եղած է խօսակցութիւն սկսելու համար։ Յաջողութիւն գտա՞ծ ես ներկայացումի նմոյշ մը քու կերպովդ ըսելով։ Ծառայակիցիդ փոխանցէ (Առ. 27։17)։ Մինչ վերայցելութեան կ’ուղղուիս, կրնաս պատմել թէ ի՛նչ բան կ’ուզես իրագործել եւ թէ ինչպէ՛ս կը ծրագրես նպատակիդ հասնիլ։ Աստուածաշունչի ուսումնասիրութենէ մը ետք, կրնաս բացատրել թէ ինչո՛ւ որոշ կէտ մը, համար մը կամ ուսուցման մեթոտ մը ընտրեցիր աշակերտին կարիքներուն ակնարկելու համար։
4. Ինչո՞ւ պէտք է հետաքրքրուինք մեր ծառայակիցներուն օգնելով։
4 Առաջին դարու քարոզիչները ոչ միայն հետաքրքրուած էին անհաւատներուն օգնելով, այլ նաեւ գիտակից էին իրար քաջալերելու եւ զօրացնելու արժէքին (Գործք 11։23. 15։32)։ Պօղոս առաքեալ Տիմոթէոսը մարզեց եւ ապա զինք քաջալերեց, որ իր սորվածները ուրիշներուն հետ բաժնէ (Բ. Տիմ. 2։2)։ Երբ ծառայութեան մէջ չենք մոռնար մեր հաւատակիցներուն բարիք ընելու, թէ՛ իրենց օգնած կ’ըլլանք որ աւելի ուրախ եւ ազդեցիկ ըլլան, թէ՛ ալ մեր երկնաւոր Հայրը ուրախացուցած կ’ըլլանք (Եբ. 13։15, 16)։